IV Ka 916/19

<div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 6 grudnia 2019 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Poznaniu IV Wydział Karny–Odwoławczy w składzie:</p> <p>Przewodniczący: sędzia Hanna Bartkowiak</p> <p> <strong> <!-- --> Protokolant: prot. sąd. Patrycja Makuch </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Poznaniu Pawła Gryzieckiego</strong> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2019 r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. T.</span> </strong> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 1)">art. 177 § 1 kk</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Gnieźnie</p> <p>z dnia 17 kwietnia 2019 r., sygn. akt II K 197/18</p> <p>1.  Utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok.</p> <p>2.  Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonego <span class="anon-block">A. T.</span> kwotę 840 zł tytułem zwrotu kosztów ustanowienia obrońcy w postępowaniu odwoławczym.</p> <p>3.  Kosztami procesu za postępowanie odwoławcze obciąża Skarb Państwa.</p> <p>Hanna Bartkowiak</p> <table> <colgroup> <col width="404"/> <col width="120"/> <col width="44"/> <col width="154"/> </colgroup> <tr> <td colspan="4"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td> <p>Formularz UK 2</p> </td> <td> <p>Sygnatura akt</p> </td> <td colspan="2"> <p>IV Ka 916/19</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:</em> </p> </td> <td> <p>1</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>1.  <strong> <!-- -->CZĘŚĆ WSTĘPNA </strong> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="721"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji</strong> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="721"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Wyrok Sądu Rejonowego w Gnieźnie z dnia 17 kwietnia 2019 r., sygn. akt II K 197/18</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="721"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->1.2. Podmiot wnoszący apelację</strong> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="721"/> </colgroup> <tr> <td> <p>☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐ oskarżyciel posiłkowy</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐ oskarżyciel prywatny</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐ obrońca</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐ inny</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="721"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->1.3. Granice zaskarżenia</strong> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="153"/> <col width="131"/> <col width="44"/> <col width="350"/> </colgroup> <tr> <td colspan="5"> <p> <strong> <!-- -->1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> <p>☐ na korzyść</p> <p>☒ na niekorzyść</p> </td> <td colspan="3"> <p>☒ w całości</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> <p>☐ w części</p> </td> <td> <p>☐</p> </td> <td> <p>co do winy</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td> <p>co do kary</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td> <p>co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p> <strong> <!-- -->1.3.2. Podniesione zarzuty</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p> <em> <!-- -->Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="4"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="4"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="4"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="4"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> <strong> <!-- --> –</strong> błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, <br/>jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="4"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="4"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="4"> <p>brak zarzutów</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="721"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->1.4. Wnioski</strong> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="291"/> <col width="48"/> <col width="338"/> </colgroup> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td> <p>uchylenie</p> </td> <td> <p>☐</p> </td> <td> <p>zmiana</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="721"/> </colgroup> <tr> <td> <p>2.  <strong> <!-- -->Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy </strong> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="721"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->2.1. Ustalenie faktów</strong> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="46"/> <col width="20"/> <col width="131"/> <col width="308"/> <col width="123"/> <col width="93"/> </colgroup> <tr> <td colspan="6"> <p> <strong> <!-- -->2.1.1. Fakty uznane za udowodnione</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> </td> <td> </td> <td> </td> <td> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <strong> <!-- -->2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Dowód </em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td> </td> <td> </td> <td> </td> <td> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="721"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->2.2. Ocena dowodów</strong> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="109"/> <col width="208"/> <col width="404"/> </colgroup> <tr> <td colspan="3"> <p> <strong> <!-- -->2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 2.1.1</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> </td> <td> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="109"/> <col width="208"/> <col width="404"/> </colgroup> <tr> <td colspan="3"> <p> <strong> <!-- -->2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów<br/>(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> </td> <td> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="55"/> <col width="491"/> <col width="175"/> </colgroup> <tr> <td colspan="3"> <p>.  <strong> <!-- -->STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zarzut </em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> <p>1.  <em> <!-- --> </em> </p> </td> <td> <p>Błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, iż zgromadzony w sprawie materiał potwierdza, iż do zderzenia pojazdów doszło na pasie ruchu, którym przed wypadkiem poruszali się <span class="anon-block">A. T.</span> i <span class="anon-block">R. Z.</span>, a przyczyną wypadku było zjechanie przez <span class="anon-block">P. D.</span> częściowo na przeciwległy pas ruchu, podczas gdy prawidłowa analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz okoliczności zdarzenia oceniane we wzajemnym ze sobą powiązaniu wskazują, że takie ustalenia sądu są przedwczesne albowiem w sprawie istnieją dwie sprzeczne ze sobą opinie biegłych, a sąd odstąpił od powołania innych biegłych w celu wyjaśnienia ww. wątpliwości.</p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☒ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>W pierwszej kolejności należy wskazać, że Sąd Rejonowy dokonał prawidłowej oceny wszystkich zgromadzonych w sprawie dowodów (w tym także obu opinii biegłych), która uwzględniała wszystkie dyrektywy wymienione w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>. Znamiennym jest, że Sąd I instancji dostrzegł wszystkie niespójności pomiędzy poszczególnymi dowodami i miał je na względzie przy ocenie poszczególnych dowodów. W uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia Sąd Rejonowy dokładnie wskazał, którym dowodom bądź ich częściom przyznał przymiot wiarygodności jednocześnie podając słuszne powody przemawiające za takim wnioskowaniem. Uwagi te odnoszą się w również do opinii biegłych <span class="anon-block">S. C. (1)</span> i <span class="anon-block">K. Z.</span>. Sąd niższej instancji dostrzegł, że opinie te były ze sobą sprzeczne. W związku z tym w uzasadnieniu wyroku została przedstawiona szczegółowa analiza treści obu tych opinii przeprowadzona z uwzględnieniem treści pozostałych uznanych za wiarygodne dowodów, zasad prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego. Ostatecznie po dokonaniu tych czynności Sąd Rejonowy doszedł do słusznego wniosku, że jedynie opinia biegłego <span class="anon-block">K. Z.</span> mogła stać się podstawa czynionych ustaleń faktycznych gdyż była pełna, jasna, wewnętrznie spójna, a przy tym korelowała z pozostałymi wiarygodnymi dowodami zgromadzonymi w aktach sprawy. Jednocześnie takich cech nie można było przypisać opinii biegłego <span class="anon-block">S. C. (1)</span> (zarówno Sąd Rejonowy jak i apelujący błędnie wskazywali nazwisko biegłego jako <span class="anon-block"> (...)</span>). Biegły ten wybiórczo traktował dowody skoro niezasadnie wyłączył ślad na poboczu ze strony jazdy <span class="anon-block">V.</span> jako niepewny co do pochodzenia i związku z wypadkiem. Ponadto, pierwszy biegły nie dysponował dokumentacją zdjęciową obrazującą przedwypadkowe położenie <span class="anon-block">F. (...)</span> omijanego przez oskarżonego, która została uzyskana już po sporządzeniu opinii pisemnej przez biegłego <span class="anon-block">S. C.</span>. Istotnym dowodem rzeczowym, który nie został właściwie uwzględniony był też ślad wleczenia wahacza pochodzący od uszkodzonego koła przedniego <span class="anon-block">A.</span>, który pozwolił na ustalenie, że do zderzenia pojazdów <span class="anon-block">A.</span> i <span class="anon-block">V. (...)</span> doszło na pasie ruchu właściwym dla kierunku jazdy kierowcy samochodu <span class="anon-block">A.</span>. Odmienne stanowisko prokuratora przedstawione w stosunku do opinii pierwszego powołanego w sprawie biegłego <span class="anon-block">S. C. (1)</span> nie spotkało się z aprobatą Sądu odwoławczego. Poza podkreślaniem elementów dowodowych wziętych pod opiniowanie w tej ekspertyzie, skarżący nie ustosunkował się do tych dowodów, które biegły wyłączył bądź poddał w wątpliwość. Co więcej, prokurator nawet nie podjął próby podważenia wartości dowodowej drugiej opinii, tej wydanej przez biegłego <span class="anon-block">K. Z.</span>. Warto podkreślić także, że sam apelujący we wniesionym środku odwoławczym podnosił, iż sam fakt zaistnienia sprzeczności między opiniami <span class="underline"> <!-- -->nie obliguje sądu do powoływania innych biegłych</span>, a sąd w ramach swobodnej oceny dowodów może spośród kilku sprzecznych opinii przyjąć tę, która odpowiada wymaganiom, i na jej podstawie stwierdzić okoliczności mające istotny wpływ na rozstrzygnięcie (<em> <!-- -->postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 kwietnia 2006 r., III KK 294/05, OSNwSK 2006, Nr 1, poz. 711</em>). Wówczas sprzeczność staje się pozorna, wobec zdyskwalifikowania jednej z opinii. Relacja sprzeczności może mieć miejsce bowiem tylko wtedy, gdy sąd <em> <!-- -->meriti</em>, dokonując oceny obu takich odmiennych w swoich wnioskach opinii, nie może rozstrzygnąć, w oparciu o całokształt materiału dowodowego i przy posłużeniu się instrumentarium z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 KPK</a>, która z nich winna stanowić podstawę orzekania (<em> <!-- -->postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 sierpnia 2014 r., II KK 192/14, Legalis</em>). Taka sytuacja nie zaistniała w rozpatrywanej sprawie. Nie miał więc racji prokurator wskazując, że nie było możliwości poczynienia trafnych ustaleń faktycznych bez dopuszczenia opinii kolejnego biegłego. Ocena dowodów pozwoliła na zdyskwalifikowanie opinii biegłego <span class="anon-block">S. C. (1)</span> jako nieposiadającej odpowiednich walorów poznawczych i jednoczesne przypisanie tych cech opinii biegłego <span class="anon-block">K. Z.</span>. Tak więc opinia drugiego biegłego wraz z pozostałym wiarygodnym materiałem dowodowym umożliwiła niebudzące żadnych wątpliwości ustalenie stanu faktycznego sprawy, zgodnie z którym to nie <span class="anon-block">A. T.</span> był sprawcą zaistniałego w dniu 18 sierpnia 2017 r. wypadku drogowego. W takiej sytuacji nie było powodów dla prowadzenia dalszego postępowania dowodowego.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Wniosek</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.</p> </td> <td> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☒ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Brak podstaw do uwzględnienia wniosków z uwagi na niezasadność zarzutu.</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="55"/> <col width="666"/> </colgroup> <tr> <td colspan="2"> <p>4.  <strong> <!-- -->OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> <p>1.</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>5.  <strong> <!-- -->ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <strong> <!-- -->5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> <p> <strong> <!-- -->1.</strong> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Przedmiot utrzymania w mocy</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->Wyrok Sądu I instancji utrzymano w mocy w całości.</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach utrzymania w mocy</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Powodem utrzymania wyroku w mocy jest całkowita niezasadność zarzutu apelacji prokuratora, jak też brak podstaw wskazanych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439;art. 440)">art. 439, 440 kpk</a>, uzasadniających uchylenie wyroku poza granicami zarzutów i wniosków apelacji.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <strong> <!-- -->5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> <p> <strong> <!-- -->1.</strong> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Przedmiot i zakres zmiany</em> </p> </td> </tr> <tr> <td/> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach zmiany</em> </p> </td> </tr> <tr> <td/> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="52"/> <col width="78"/> <col width="369"/> <col width="220"/> </colgroup> <tr> <td colspan="4"> <p> <strong> <!-- -->5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p> <strong> <!-- -->5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> <p>1.1.</p> </td> <td colspan="2"> </td> <td> <p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> <p>2.1.</p> </td> <td colspan="2"> <p>Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości</p> </td> <td> <p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> <p>3.1.</p> </td> <td colspan="2"> <p>Konieczność umorzenia postępowania</p> </td> <td> <p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> <p>4.1.</p> </td> <td colspan="2"> </td> <td> <p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art. 454 § 1 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p> <strong> <!-- -->5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p> <strong> <!-- -->5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td colspan="2"> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>6.  <strong> <!-- -->Koszty Procesu </strong> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="128"/> <col width="590"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>2.</p> </td> <td> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 616;art. 616 § 1;art. 616 § 1 pkt. 2)">art. 616 § 1 pkt 2</a> do kosztów procesu należą uzasadnione wydatki stron, w tym z tytułu ustanowienia w sprawie jednego obrońcy lub pełnomocnika. Natomiast z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636;art. 636 § 1)">art. 636 § 1 kpk</a> wynika, że w sprawach z oskarżenia publicznego, w razie nieuwzględnienie środka odwoławczego, wniesionego wyłącznie przez oskarżonego lub oskarżycielka posiłkowego, koszty procesu za postępowanie odwoławcze ponosi na ogólnych zasadach ten, kto wniósł środek odwoławczy, a <span class="underline"> <!-- -->jeżeli środek ten pochodzi wyłącznie od oskarżyciela publicznego – koszty procesu za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa</span>.</p> <p>Ustanowiony przez oskarżonego obrońca wniósł na rozprawie apelacyjnej w dniu 26 listopada 2019 r. o zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonego kosztów obrony w postępowaniu odwoławczym. Przytoczone przepisy przemawiały za takim orzeczeniem. Wysokość kosztów – kwota 840 zł, została ustalona w oparciu o § 1 pkt 2, § 11 ust. 2 pkt 4 i § 15 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800 ze zm.).</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>3.</p> </td> <td> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636;art. 636 § 1)">art. 636 § 1 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 632;art. 632 pkt. 2)">art. 632 pkt 2 kpk</a> Sąd Okręgowy kosztami procesu za postępowanie odwoławcze obciążył Skarb Państwa.</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="719"/> </colgroup> <tr> <td> <p>7.  <strong> <!-- -->PODPIS </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> </tr> </table> </div>