V GC 2136/18

<p>Sygnatura akt: V GC 2136/18</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Kalisz, dnia 10 grudnia 2019 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Kaliszu w V Wydziale Gospodarczym </strong>w składzie:</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący:</strong> sędzia Magdalena Berczyńska – Bruś</p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant:</strong> Magdalena Grzesiak</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2019 r. w Kaliszu</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">P. G.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block"> Towarzystwu (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>1.  zasądza od pozwanego <span class="anon-block"> Towarzystwa (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block">P. G.</span> kwotę 2 632,90 zł (dwa tysiące sześćset trzydzieści dwa złote 90/100 ) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 09 czerwca 2018r do dnia zapłaty</p> <p>2.  zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 123 zł (sto dwadzieścia trzy złote ) tytułem zwrotu kosztów sądowych oraz kwotę 917 zł (dziewiętnaście złotych ) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego</p> <p>3.  zwraca powodowi kwotę 239,64 zł (dwieście trzydzieści dziewięć złotych 64/100) tytułem niewykorzystanej zaliczki na poczet opinii biegłego</p> <p> <em> <!-- -->sędzia Magdalena Berczyńska-Bruś</em> </p> <p>Sygn. akt V GC 2136/18</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block">P. G.</span> prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą <span class="anon-block">P.</span> w <span class="anon-block">K.</span> wniósł w dniu 29 czerwca 2018r. pozew przeciwko <span class="anon-block"> Towarzystwu (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> o zapłatę kwoty 2.632,90 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 9 czerwca 2018r. do dnia zapłaty oraz o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu według norm przepisanych.</p> <p>W uzasadnieniu pozwu wskazano, że legitymacja czynna powoda uzasadniona jest umową cesji wierzytelności z dnia 6 lutego 2018r. zawartą pomiędzy powodem i poszkodowanym <span class="anon-block">Ł. W.</span> zamieszkałym w <span class="anon-block">K.</span> właścicielem pojazdu marki <span class="anon-block">B. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>. Powód nabył roszczenie o zwrot kosztów z tytułu najmu pojazdu zastępczego przysługujące cedentowi w związku ze szkodą komunikacyjną likwidowaną przez pozwanego. Na skutek zaistniałego zdarzenia właściciel pojazdu zmuszony był oddać uszkodzony pojazd do warsztatu samochodowego co implikowało konieczność najmu pojazdu zastępczego. W dniu 6 lutego 2018r. poszkodowany zawarł z powodem umowę najmu pojazdu zastępczego. Przedmiotem umowy najmu był pojazd <span class="anon-block">N. (...)</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span>. Czynsz najmu ustalony został na kwotę 200 zł netto za dobę. Łączny okres płatnego najmu wynosił 28 dni, kiedy to poszkodowany nie mógł korzystać ze swojego samochodu z powodu likwidacji szkody i naprawy jego uszkodzonego pojazdu. Najem obejmował samochód o klasie zasadniczo podobnej do uszkodzonego, przy uwzględnieniu stawek czynszu najmu obowiązujących na lokalnym rynku w usługach tego typu. Umową cesji wierzytelności z dnia 6 lutego 2018r. powód nabył od poszkodowanego wierzytelność w postaci prawa do odszkodowania z tytułu najmu pojazdu zastępczego w związku ze szkodą, w tym roszczenie o zapłatę odsetek. W dniu 25 maja 2018r. powód wystawił fakturę VAT na kwotę 6.888 zł brutto – tytułem czynszu najmu przez cedenta pojazdów zastępczych na okres 28 dni tj. okres naprawy pojazdu należącego do cedenta uszkodzonego w wyniku wypadku. Pozwany decyzją przyznał powodowi odszkodowanie w kwocie 4.255,10 zł uznając co do zasady roszczenie powoda. Pozwany uznał okres 23 dni wynajmu i zmodyfikował stawkę do kwoty 150,41 zł netto za dzień wynajmu.</p> <p>Do pozwu załączono decyzję pozwanego z dnia 4 czerwca 2018r., <span class="anon-block">fakturę VAT nr (...)</span> z 25 maja 2018r. na kwotę 6.888 zł, umowę najmu pojazdu oraz cesji wierzytelności, oświadczenie warsztatu o przebiegu naprawy pojazdu, formularz informacji szkody, kalkulację naprawy, kosztorys naprawy wykonany na zlecenie pozwanego, decyzje pozwanego, wezwanie pozwanego do zapłaty.</p> <p>W dniu 2 sierpnia 2018r. Referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym w Kaliszu wydała nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, zgodnie z żądaniem pozwu, sygn. akt V GNc 3506/18.</p> <p>Pozwany, zachowując ustawowy termin wniósł sprzeciw od nakazu zapłaty, zaskarżając go w całości i wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu wskazał, że ustalając wysokość odszkodowania przyjęto stawkę dzienną za wynajem pojazdu zastępczego na kwotę 150,41 zł netto – 185 zł brutto zamiast 200 zł netto (246 zł brutto). Uzasadniony okres najmu pojazdu zastępczego został uznany w wymiarze 23 dni uwzględniając oczekiwanie na oględziny, technologiczny czas naprawy, dni organizacyjne oraz dni wolne od pracy. Pozwany kwestionuje twierdzenia pozwu, iż wypożyczalnie pojazdów na terenie <span class="anon-block">K.</span> oraz okolic stosują stawki za wynajem pojazdów tej klasy co uszkodzony <span class="anon-block">B. (...)</span> segment B w stawce 150 zł netto – 184,50 zł brutto. Stawki te są dużo niższe niż przyjęta przez stronę powodową, a na terenie <span class="anon-block">K.</span> i okolic oscylują w granicach 100 zł brutto. Pomimo informacji przekazanych <span class="anon-block">Ł. W.</span> przez pozwanego w piśmie z dnia 1 lutego 2018r., a dotyczących zasad bezgotówkowego najmu pojazdu zastępczego w wypożyczalni współpracującej z pozwanym <span class="anon-block"> (...)</span> oraz wysokości do jakiej nastąpi zwrot kosztów najmu pojazdu zastępczego w przypadku skorzystania z takich usług w innym – wybranym przez siebie przedsiębiorstwie w/w najął pojazd zastępczy u innego przedsiębiorcy nie mającego siedziby na rynku lokalnym i za stawkę dzienną znacznie wyższą niż poszkodowany mógł skorzystać u partnera poszkodowanego tj. za 246 zł brutto zamiast 185 zł brutto.</p> <p>W odpowiedzi na sprzeciw z dnia 28 lutego 2019r. powód podtrzymał żądanie pozwu</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</em> </strong> </p> <p>Do zdarzenia doszło w dniu 30 stycznia 2018r. w <span class="anon-block">K.</span>. Uszkodzeniu uległ należący do <span class="anon-block">Ł. W.</span> pojazd marki <span class="anon-block">B. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>. Sprawca zdarzenia w spisanym oświadczeniu przyznał się do spowodowania kolizji i wskazał, że jest ubezpieczony u pozwanego. Uszkodzeniu uległo dwoje drzwi z jednego boku. <span class="anon-block">N.</span> drzwi, na skutek uderzenia wytworzyła się szczelina. Samochodem nie można było jeździć. <span class="anon-block">Ł. W.</span> szkodę zgłosił telefonicznie w dniu 1 lutego 2018r. około godziny 14. Zadzwonił do warsztatu – <span class="anon-block"> serwisu (...)</span> by zapytać, czy jest tam możliwość naprawy auta. Po otrzymaniu potwierdzenia podstawił auto aby wyceniono naprawę. W czasie rozmowy telefonicznej zaproponowano mu najem pojazdu zastępczego. <span class="anon-block">Ł. W.</span> potrzebował samochód zastępczy w celu dojazdów do pracy i do odwożenia dziecka do przedszkola. Zdecydował się na ofertę <span class="anon-block">B.</span> ponieważ otrzymał ją pierwszą. Potrzebował samochodu od razu. Z powodem skontaktował się pracownik serwisu. Przedstawiono mu propozycję wynajęcia samochodu <span class="anon-block">N. (...)</span>. Samochody zastępcze z <span class="anon-block"> firmy (...)</span> były zajęte. Nie można było rozpocząć naprawy dopóki nie było rzeczoznawcy, na którego czekano długo, około dwóch tygodni. <span class="anon-block">Ł. W.</span> nie zdecydował się ostatecznie na naprawę w <span class="anon-block"> serwisie (...)</span>. Odszkodowanie, które przyznał pozwany nie wystarczyłoby na naprawę w tym warsztacie. Początkowo pozwany przyznał kwotę 4.000 zł. W warsztacie oświadczono, że taka kwota nie wystarczy na naprawę. Przewidywano kwotę około 10.000 zł. 5 marca 2018r. poszkodowany otrzymał ostateczną decyzję pozwanego. W mailu z 5 marca 2018r. załączono decyzję z 27 lutego 2018r. Otrzymał wówczas odszkodowanie w wysokości 7.300 zł. Wtedy przekazano pieniądze na jego konto. Otrzymał informację o cenie najmu <span class="anon-block">B. (...)</span> – 270 zł netto za dobę. Nie była to oferta, tylko taka informacja. Po odebraniu samochodu z warsztatu naprawił samochód własnymi siłami. Kuzyn poszkodowanego, mechanik samochodowy pomógł mu kupić części. Jest on mechanikiem samochodowym.</p> <p> <em> <!-- -->Dowód: zeznania <span class="anon-block">Ł. W.</span> (00:06:59 – 00:40:24 minuta </em> </p> <p> <em> <!-- --> rozprawy z dnia 5.04.2019r. k. 58 – 60 akt)</em> </p> <p>W dniu 6 lutego 2018r. powód zawarł z <span class="anon-block">Ł. W.</span> umowę najmu pojazdu oraz cesji wierzytelności, na podstawie której wynajął mu samochód marki <span class="anon-block">N. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, rok produkcji 2017. Ustalono kwotę najmu dobowego na 200 zł netto. W § 6 umowy najemca przelał na rzecz powoda swoją wierzytelność - prawo do odszkodowania z tytułu kosztów wynajmu pojazdu zastępczego wobec pozwanego.</p> <p> <em> <!-- -->Dowód: umowa najmu pojazdu oraz cesji wierzytelności z 6.02.2018r. (k. 14 </em> </p> <p> <em> <!-- --> – 14v akt)</em> </p> <p>W dniu 17 stycznia 2018r. <span class="anon-block">Ł. W.</span> oświadczył, że w następstwie szkody w pojeździe <span class="anon-block">B. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, między innymi, nie miał możliwości korzystania z innego pojazdu, posiada inne pojazdy ale korzystanie z nich w trakcie likwidacji szkody nie było możliwe, pojazd wykorzystuje do codziennego i sprawnego dojazdu do pracy, do opieki nad członkami rodziny.</p> <p> <em> <!-- -->Dowód: formularz informacji szkody z 6.02.2018r. (k. 15 akt)</em> </p> <p>W dniu 6 lutego 2018r. <span class="anon-block">Ł. W.</span> zwrócił się do pozwanego o przekazanie należności za wynajem samochodu zastępczego na rachunek bankowy powoda.</p> <p> <em> <!-- -->Dowód: pismo do pozwanego z 6.02.2018r. (k. 13v akt)</em> </p> <p>Z oświadczenia warsztatu o przebiegu naprawy wynika, że zgłoszenia szkody w towarzystwie ubezpieczeniowym dokonano w dniu 30 stycznia 2018r., opis szkody (pierwsze oględziny) wykonane przez towarzystwo ubezpieczeniowe nastąpiły w dniu 16 lutego 2018r., kalkulację naprawy sporządzoną przez towarzystwo ubezpieczeniowe dostarczono do warsztatu w dniu 27 lutego 2018r. Odbiór pojazdu przez klienta nastąpił w dniu 6 marca 2018r.</p> <p> <em> <!-- -->Dowód: oświadczenie warsztatu o przebiegu naprawy pojazdu (k. 13 akt)</em> </p> <p>W dniu 26 lutego 2018r. pozwany dokonał wyceny naprawy pojazdu do szkody z dnia 30 stycznia 2018r. na kwotę 7.300,58 zł.</p> <p> <em> <!-- -->Dowód: wycena naprawy pojazdu (k. 16 – 16v akt)</em> </p> <p>W dniu 4 czerwca 2018r. pozwany przyznał powodowi odszkodowanie za wynajem pojazdu zastępczego kwocie 4.255,10 zł.</p> <p> <em> <!-- -->Dowód: decyzja pozwanego z dnia 4.06.2018r. (k. 11 akt)</em> </p> <p> <span class="anon-block">Ł. W.</span> odebrał od powoda samochód zastępczy w dniu 6 lutego 2018r. o godzinie 14.30, a zwrócił w dniu 6 marca 2018r. o godzinie 7:15).</p> <p> <em> <!-- -->Dowód: protokół zdawczo odbiorczy (k. 15 v akt)</em> </p> <p>W dniu 25 maja 2018r. powód wystawił wobec <span class="anon-block">Ł. W.</span> <span class="anon-block">fakturę VAT (...)</span> z tytułu wynajmu pojazdu zastępczego <span class="anon-block">N. (...)</span> na czas naprawy pojazdu <span class="anon-block">B. (...)</span> kwotę 6.076,20 zł, płatną w dniu 8 czerwca 2018r. W załączniku do faktury wskazano, że najem wyniósł 28 dni za cenę 200 zł netto.</p> <p> <em> <!-- -->Dowód: </em> <span class="anon-block">faktura VAT (...)</span> <em> <!-- -->z 25.05.2018r. z załącznikiem (k.12 –</em> </p> <p> <em> <!-- --> 12 v akt)</em> </p> <p>Pełny rzeczywisty czas niezbędny na przeprowadzenie procesu likwidacji szkody dla samochodu marki <span class="anon-block">B.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> po zdarzeniu z dnia 30 stycznia 2018r., na który składa się merytoryczna i techniczna likwidacja szkody mógłby wynieść w rozpatrywanym przypadku około 35 do 37 kolejnych dni kalendarzowych. Konieczny okres technicznej naprawy pojazdu zawiera się w przedziale od 6 do 8 dni roboczych. Stawka 200 zł netto czyli 246 zł brutto zawiera się w przedziale stosowanych stawek za wynajem podobnych pojazdów zastępczych do <span class="anon-block">N. Q.</span> z segmentu typu <span class="anon-block"> (...)</span>. Średnia stawka dobowa najmu pojazdów z segmentu <span class="anon-block">N. (...)</span> wyliczona na podstawie zebranych wyżej ofert wynosi 200,75 netto.</p> <p> <em> <!-- -->Dowód: opinia biegłego sądowego mgr <span class="anon-block">M. S.</span> (k. 87- 90</em> </p> <p> <em> <!-- --> akt)</em> </p> <p>Sąd ustalił powyższy stan faktyczny na podstawie powołanych wyżej dokumentów, zeznań świadka <span class="anon-block">Ł. W.</span> oraz opinii biegłego sądowego mgr <span class="anon-block">M. S.</span>.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Sąd zważył co następuje:</em> </strong> </p> <p>Podstawą niekwestionowanej przez pozwanego odpowiedzialności za szkodę wywołaną przez sprawcę kolizji drogowej w dniu 30 stycznia 2018r. była umowa ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych, zgodnie z którą pozwany przyjął na siebie odpowiedzialność za szkody wyrządzone osobom trzecim wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający lub ubezpieczony (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 822;art. 822 § 1)">art. 822 § 1 kodeksu cywilnego</a>).</p> <p>Odpowiedzialność sprawcy szkody wynika z przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 436;art. 436 § 1)">art. 436 § 1 k.c.</a>, zgodnie z którym odpowiedzialność określoną w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 435)">art. 435 k.c.</a> ponosi również samoistny posiadacz mechanicznego środka komunikacji poruszanego za pomocą sił przyrody. W <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 435;art. 435 § 1)">art. 435 §1 kodeksu cywilnego</a> przewidziano odpowiedzialność za szkodę na osobie lub mieniu, wyrządzoną komukolwiek przez ruch przedsiębiorstwa lub zakładu, chyba że szkoda nastąpiła na skutek siły wyższej albo wyłącznie z winy poszkodowanego lub osoby trzeciej, za którą nie ponosi odpowiedzialności.</p> <p>Zgodnie zaś z art. 35 ustawy z dnia 22 maja 2013r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2013r., poz. 392 ze zm.) ubezpieczeniem OC posiadaczy pojazdów mechanicznych jest objęta odpowiedzialność cywilna każdej osoby, która kierując pojazdem mechanicznym w okresie trwania odpowiedzialności ubezpieczeniowej, wyrządziła szkodę w związku z ruchem tego pojazdu. W art. 36 ust. 1 ustawy wskazano, że odszkodowanie ustala się w granicach odpowiedzialności cywilnej posiadacza lub kierującego pojazdem mechanicznym. Oznacza to, że o rodzaju i wysokości świadczeń należnych od zakładu ubezpieczeń decydują przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">kodeksu cywilnego</a>, a w szczególności <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361;art. 362;art. 363;art. 444;art. 445;art. 446;art. 447)">art. 361-363 oraz 444 – 447</a>.</p> <p>Uprawniony do odszkodowania w związku ze zdarzeniem objętym ubezpieczeniem odpowiedzialności cywilnej może dochodzić roszczenia bezpośrednio od ubezpieczyciela (art. 8 ust. 4 ustawy o działalności ubezpieczeniowej). Ubezpieczyciel odpowiada w granicach odpowiedzialności sprawcy szkody, na zasadach określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">kodeksie cywilnym</a>. Odpowiada więc za normalne następstwa działania bądź zaniechania, z którego szkoda wynikła. W tych granicach naprawienie szkody powinno obejmować wszystkie straty, które poszkodowany poniósł wskutek zaistnienia szkody (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361;art. 361 § 2)">art. 361 § 2 k.c.</a>). Przedstawione reguły nakazują przestrzeganie zasady pełnego odszkodowania w granicach adekwatnego związku przyczynowego. Podstawową funkcją odszkodowania jest bowiem kompensacja, co oznacza, że odszkodowanie powinno przywrócić w majątku poszkodowanego stan rzeczy naruszony zdarzeniem wyrządzającym szkodę. Utrata możliwości korzystania z rzeczy wskutek jej uszkodzenia stanowi szkodę majątkową. W piśmiennictwie podkreśla się, że normalnym następstwem w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361;art. 361 § 1)">art. 361 § 1 k.c.</a> jest bardzo często niemożność korzystania z samochodu przez poszkodowanego w sytuacji jego uszkodzenia. Jeżeli więc poszkodowany poniósł w związku z tym koszty, które były konieczne, na wynajem samochodu zastępczego, to mieszczą się one w granicach skutków szkodowych podlegających wyrównaniu.</p> <p>W toku likwidacji szkody pozwany uznał swoją odpowiedzialność za szkodę i pokrył koszty naprawy. Nie uznał natomiast zasadności wynajmu pojazdu zastępczego przez cały okres najmu i za stawkę określoną przez powoda.</p> <p>Postępowanie dowodowe, a w szczególności opinia biegłego świadczą jednak o zasadności roszczeń powoda. Okres najmu znajduje usprawiedliwienie wobec długości prowadzonego przez pozwanego postępowania likwidacyjnego, zaś zastosowana stawka najmu nie przekracza średnich stawek najmu obowiązujących na rynku lokalnym.</p> <p>Postępowanie dowodowe nie potwierdziło, że pozwany proponował poszkodowanemu najem pojazdu zastępczego za kwotę 185 zł brutto. Pozwany nie przedstawił pisma z dnia 1 lutego 2018r., w którym rzekomo informował poszkodowanego o wysokości do jakiej nastąpi zwrot kosztów najmu pojazdu zastępczego w przypadku skorzystania z takich usług w innym wybranym przez siebie przedsiębiorstwie. W aktach szkody załączonych do akt sprawy na płycie CD również brak jest jakichkolwiek informacji o stawkach najmu pojazdów zastępczych. Natomiast na stronie internetowej pozwanego stawki najmu pojazdów zastępczych marki <span class="anon-block">B.</span> są wyższe niż stawka najmu zastosowana przez powoda.</p> <p>W uchwale z dnia 15 lutego 2019r. III CZP 84/18, Sąd Najwyższy stwierdził, że odpowiedzialność ubezpieczyciela odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu mechanicznego obejmuje także celowe i ekonomicznie uzasadnione wydatki, poniesione przez poszkodowanego na najem pojazdu zastępczego w okresie przedłużającej się naprawy, chyba że są one następstwem okoliczności za które odpowiedzialność ponosi poszkodowany lub osoba trzecia.</p> <p>Powództwo podlegało więc uwzględnieniu.</p> <p>Powód stał się wierzycielem pozwanego na skutek przelewu wierzytelności.</p> <p>Zgodnie bowiem z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509)">art. 509 k.c.</a> wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki. Odpowiedzialność pozwanego względem powoda z tytułu przelanej wierzytelności jest taka sama jak wobec poszkodowanego.</p> <p>O odsetkach rozstrzygnięto na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 817;art. 817 § 1)">art. 817 §1 k.c.</a> </p> <p>Orzeczenie o kosztach postępowania wydano na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a>, zgodnie z wynikającą z niego zasadą odpowiedzialności za wynik procesu i obciążono nimi w całości przegrywającego spór pozwanego.</p> <p>Powód wygrał sprawę w 43,45 %. Na koszty postępowania podlegające zwrotowi od pozwanego złożyła się opłata sądowa od pozwu oraz wynagrodzenie pełnomocnika powoda ustalone w kwocie 900 zł w oparciu o § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015r. poz. 1800 ze zm.) wraz z opłatą skarbową od pełnomocnictwa.</p> <p>Sąd zwrócił ponadto pozwanemu niewykorzystaną zaliczkę na poczet wynagrodzenia biegłego.</p> <p> <em> <!-- --> sędzia Magdalena Berczyńska-Bruś</em> </p> </div>