Ppolska.starec← UrzadnikУвійти

VII SA/Wa 1755/09

Адміністративні суди2009-12-10
Номер справи
VII SA/Wa 1755/09
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Дата рішення
2009-12-10
Тип
Wyrok WSA w Warszawie

Судді

Bożena Więch-BaranowskaJolanta Augustyniak-PęczkowskaJolanta Zdanowicz

Резолютивна частина

Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję

Текст рішення

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska (spr.), Protokolant Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi S. A. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki ogrodzenia I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz S. A. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] wydaną [...] lutego 2008 r. utrzymał mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. nr [...] z [...] grudnia 2007r. nakazującą S.A. rozbiórkę ogrodzenia zrealizowanego pomiędzy działkami o nr. ew. [...] i [...] w S. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, iż ustalono, że właściciel działki [...] zabetonował 12 szt. stalowych słupów od strony działki nr [...] stanowiącej ul. [...] -bez dokonania wymaganego zgłoszenia. Po ustaleniu, że teren działki inwestora nie jest objęty obwiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a inwestor nie przedstawił organowi decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu orzeczono rozbiórkę przedmiotowego ogrodzenia na podstawie art. 49 b ust. 1 Prawa budowlanego. W ocenie organu odwoławczego rozstrzygnięcie organu I instancji jest prawidłowe i zgodne z prawem. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego wniósł S. A. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji skarżący zarzucił organowi naruszenie art. 77, art. 106, art. 107 kpa oraz art. 49 b ust. 2 Prawa budowlanego. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko wówczas, gdy sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Przy czym zgodnie z art. 134 § 1 ww. ustawy, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi ani podstawą prawną. Przedmiotem kontroli sądu jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydana [...] lutego 2008 r. utrzymująca w mocy decyzją organu I instancji tj. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. nakazującą rozbiórkę zrealizowanego bez wymaganego zgłoszenia ogrodzenia. Podstawą prawną obu decyzji był przepis art. 49 b ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawa budowlanego. Na skutek pytania prawnego Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego we Wrocławiu Trybunał Konstytucyjny wyrokiem wydanym 21 września 2009 r. w sprawie o sygn. akt P 46/08 orzekł że: Art. 49 b ust. 2 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawa budowlane, w części obejmującej wyrażenie ,,w dniu wszczęcia postępowania", jest niezgodny z art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej. Zgodnie z art. 190 ust. 1 Konstytucji RP orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego mają moc powszechnie obowiązującą i są ostateczne. Stan prawny ustalony wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego obowiązuje sądy w ten sposób, iż muszą one uwzględniać stan prawny określony przez Trybunał niezależnie czy rozstrzygniecie organu administracyjnego zostało podjęte przed wyrokiem czy też po jego ogłoszeniu, bowiem orzeczenie Trybunału o niekonstytucyjności podstawy prawnej decyzji powinno przesądzać o uznaniu naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania w samej decyzji administracyjnej (vide J. Zimmerman, glosa do wyroku naczelnego Sadu Administracyjnego z 6 stycznia 2000 r. III SA 4728/98 OSP z 2000 z. 1.). Wobec tego oceniając decyzje organów oparte na treść przepisu niezgodnego wg. orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z Konstytucją RP, sąd winien je uchylić. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sad Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 b, art. 152 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.