II OSK 1914/09

SENTENCJA Dnia 14 grudnia 2009 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krystyna Borkowska po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2009 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku E. G. o wstrzymanie wykonania postanowienia Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie z dnia [...] sierpnia 2008 roku nr [...] w sprawie ze skargi kasacyjnej E. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 24 września 2009 roku sygn. akt II SA/Sz 661/09 oddalającego skargę na postanowienia Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie z dnia [...] sierpnia 2008 roku nr [...] w przedmiocie nałożenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie postanowienia Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie z dnia [...] sierpnia 2008 roku nr [...] UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 24 września 2009 roku sygn. akt II SA/Sz 661/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę E. G. na postanowienie Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie z dnia [...] sierpnia 2008 roku w przedmiocie nałożenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu. Od powyższego wyroku E. G. wniosła skargę kasacyjną. Wraz ze skargą kasacyjną skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie z dnia [...] sierpnia 2008 roku . We wniosku podniesiono, że wykonanie powyższego postanowienia poprzez uiszczenie nałożonej na skarżącą kary może spowodować "zapaść finansową" prowadzonej przez nią firmy. Szczególnie ze względu na wysokie nakłady inwestycyjne poniesione przez skarżącą. Taka sytuacja będzie miała niekorzystny wpływ nie tylko na skarżąca, ale także na jej kontrahentów oraz zatrudnianych pracowników i ich rodziny. Powyższe skutki wykonania postanowienia doprowadziłyby nie tylko do poniesienia przez skarżącą nieodwracalnych strat, ale również spowodowałyby utratę pożytków, których odzyskanie byłoby trudne lub niemożliwe w przypadku upadłości firmy. Wykonanie wymienionego wyżej postanowienia mogłoby również prowadzić do powstania trudnych do odwrócenia bądź nieodwracalnych skutków po stronie zatrudnionych pracowników, którzy mogliby zostać zwolnieni ze względu na pogorszoną sytuację finansową firmy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd podejmuje decyzję o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na podstawie okoliczności wskazanych przez stronę skarżącą, ale także uwzględnia inne okoliczności, które mają znaczenie dla rozpoznania wniosku. Zgodnie z art. 193 P.p.s.a jeżeli nie ma szczegółowych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Zatem możliwe jest zastosowanie art. 61 § 3 P.p.s.a. w sprawie, w której wniesiono skargę kasacyjną od wyroku oddalającego skargę oraz wystąpiono z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (post. NSA z dnia 8 października 2008 roku, sygn. akt II OSK 1088/08; post. NSA z dnia 3 grudnia 2008 roku, sygn. akt II OSK 1790/08). W przedmiotowej sprawie, we wniosku o wstrzymanie wykonanie zaskarżonego postanowienia, skarżąca wystarczająco wykazała, że w sprawie zachodzą przesłanki wymienione w art. 61 § 3 P.p.s.a. Zapłacenie przez skarżącą nałożonej kary będzie stanowiło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uiszczenie przedmiotowej kary wpłynie negatywnie na sytuację finansową firmy. W konsekwencji może prowadzić do zwolnienia pracowników oraz spowodować, że firma nie wywiąże się ze swoich zobowiązań. Sytuacja ta jest tym bardziej prawdopodobna, że skarżąca w nieodległej przeszłości poczyniła wysokie nakłady inwestycyjne w wysokości 340.533,92 złotych. Z powyższych przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.