I C 136/18
Суди загальної юрисдикції2019-12-16
Номер справи
I C 136/18
Дата рішення
2019-12-16
Тип
SENTENCE
Судді
Beata Winnicka-Pyrgiel (PRESIDING_JUDGE)
Текст рішення
<p>
<strong>
<!-- -->Sygn. akt I C 136/18</strong>
</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>Dnia 16 grudnia 2019 r.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Rejonowy Gdańsk-Północ w Gdańsku I Wydział Cywilny </strong>
</p>
<p>w składzie następującym:</p>
<p>Przewodniczący: sędzia Beata Winnicka - Pyrgiel</p>
<p>Protokolant: Justyna Przełomiec</p>
<p>po rozpoznaniu w dniu 12.12.2019 r. w Gdańsku na rozprawie</p>
<p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">H. E.</span>, <span class="anon-block">S. E.</span>, <span class="anon-block">M. E.</span>
</p>
<p>przeciwko <span class="anon-block">Gminie M.</span> <span class="anon-block">G.</span>
</p>
<p>przy interwencji ubocznej po stronie pozwanej <span class="anon-block">H. K. (1)</span>
</p>
<p>o ustalenie</p>
<p>I. ustala, iż powodom <span class="anon-block">H. E.</span>, <span class="anon-block">S. E.</span>, <span class="anon-block">M. E.</span>
</p>
<p>przysługuje uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego;</p>
<p>II. nakazuje wstrzymanie wykonania opróżnienia <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span> położonego w <span class="anon-block">G.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> do czasu przedłożenia przez <span class="anon-block">Gminę M.</span> <span class="anon-block">G.</span> oferty najmu lokalu socjalnego,</p>
<p>III. kosztami procesu w całości obciąża pozwaną pozostawiając ich szczegółowe rozliczenie referendarzowi sądowemu;</p>
<p>IV. oddala wniosek interwenientki ubocznej o zasądzenie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego;</p>
<p>V. przyznaje od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego Gdańsk - Północ w Gdańsku na rzecz radcy prawnej <span class="anon-block">A. W.</span> kwotę 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden złotych 40/100) tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu powodom.</p>
<p> SSR Beata Winnicka – Pyrgiel</p>
<p>Sygn. akt I C 136/18</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>
<strong>
<!-- -->Powodowie <span class="anon-block">H. E.</span>, <span class="anon-block">S. E.</span> oraz małoletnia <span class="anon-block">M. E.</span> wnieśli przeciwko <span class="anon-block">Gminie M.</span> <span class="anon-block">G.</span> pozew, w którym domagali się ustalenia, że przysługuje im prawo do lokalu socjalnego oraz nakazania wstrzymania wykonania opróżnienia lokalu do czasu złożenia im przez pozwaną oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego. </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
W uzasadnieniu tych żądań powodowie podali, iż zamieszkują w <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span> położonym w <span class="anon-block">G.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, którego to lokalu właścicielem na mocy postanowienia Sądu Rejonowego Gdańsk – Północ w Gdańsku z dnia 9 września 2016 r., wydanego w sprawie o sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>stała się <span class="anon-block">H. K. (1)</span>. Powodowie wskazali, iż przed Komornikiem sądowym przy Sądzie Rejonowym <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">J. D.</span> toczy się postępowanie egzekucyjne w przedmiocie wydania spółdzielczego własnościowego prawa do ww. lokalu, w którym to postępowaniu komornik wyznaczył termin opróżnienia lokalu na dzień 28 lutego 2018 r. </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Powodowie są osobami niepełnosprawnymi, a także cierpią na zaburzenia psychiczne. Nadto wraz z nimi w sporym lokalu zamieszkuje ich niepełnoletnia córka <span class="anon-block">M. E.</span>. </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
Postanowieniem z dnia 26 marca 2018 r. Sąd Rejonowy Gdańsk – Północ w Gdańsku zabezpieczył roszczenie powodów poprzez zawieszenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym <span class="anon-block">(...)</span>
<span class="anon-block">J. D.</span> pod sygnaturą akt KM <span class="anon-block">(...)</span>do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia niniejszego postępowania. </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Do sprawy w charakterze interwenienta ubocznego po stronie pozwanej przystąpiła <span class="anon-block">H. K. (1)</span>, która wniosła o oddalenie powództwa oraz o zasądzenie od powodów na jej rzecz kosztów zastępstwa procesowego. </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Uzasadniając swoje stanowisko <span class="anon-block">H. K. (1)</span> wskazała, iż jest właścicielem <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span> położonego w <span class="anon-block">G.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, w którym powodowie zamieszkują pomimo utraty tytułu prawnego. Nadto wskazała, iż Państwo <span class="anon-block">E.</span> nie wywiązują się z obowiązku uiszczania należnego jej comiesięcznego odszkodowania za bezumowne korzystanie z lokalu. </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->W odpowiedzi na pozew <span class="anon-block">Gmina M.</span> <span class="anon-block">G.</span> wniosła o oddalenie powództwa oraz o zasądzenie od powodów na jej rzecz kosztów procesu wg. norm prawem przepisanych. </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->W uzasadnieniu pozwana wskazała, iż powodowie domagając się ustalenia na ich rzecz uprawnienia do lokalu socjalnego winni byli wykazać nie tylko przesłanki obligujące Sąd do ustalenia takiego prawa, ale również udowodnić, że nie mogą zamieszkać w innym lokalu niż dotychczas zajmowany, czego nie uczynili.</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny: </strong>
</p>
<p>Powodowie <span class="anon-block">H. E.</span>, <span class="anon-block">S. E.</span> i <span class="anon-block">M. E.</span> zamieszkują w <span class="anon-block">lokalu nr (...)</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span>.</p>
<p>Spółdzielcze własnościowe prawo do przedmiotowego lokalu przysługiwało powodom do września 2016 r., lecz wskutek prowadzonego przeciwko nim postępowania egzekucyjnego, na mocy postanowienia Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku z dnia 9 września 2016 r. (sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>) prawo to zostało przysądzone <span class="anon-block">H. K. (2)</span>. Na podstawie tego tytułu wykonawczego toczy się przeciwko powodom postępowanie egzekucyjne o opróżnienie lokalu mieszkalnego <em>
<!-- -->
/okoliczności bezsporne, nadto: postanowienie z dnia 9 września 2016 r. – k. 279 akt <span class="anon-block">(...)</span>/.</em>
</p>
<p>Powódka <span class="anon-block">H. E.</span> jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym, cierpi na zaburzenia natury psychicznej – zaburzenia adaptacyjne z mieszanymi zaburzeniami zachowania i emocji, depresję, a także nadciśnienie tętnicze. Powódka była wielokrotnie hospitalizowana w <span class="anon-block"> Wojewódzkim Szpitalu (...)</span>, głównie z uwagi na myśli oraz próby samobójcze. Utrzymuje się z renty w wysokości 750 zł netto, korzysta z pomocy społecznej w formie posiłków.</p>
<p>Powód <span class="anon-block">S. E.</span> jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym z powodu głuchoty. Powód otrzymuje zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 153 zł, a nadto wynagrodzenie za pracę w wysokości 1600 zł netto.</p>
<p>Powódka <span class="anon-block">M. E.</span> ma 15 lat. Do kwietnia 2019 r. korzystała z pomocy Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w <span class="anon-block">G.</span> w postaci gorących posiłków.</p>
<p>Powodowie nie dysponują innym lokalem, do którego mogliby się wyprowadzić, nie mają oszczędności <em>
<!-- -->/dowód: orzeczenia o stopniu niepełnosprawności – k.5, 12; karta informacyjna leczenia szpitalnego – k.7-10 verte; zaświadczenie – k.11, 21, 22; decyzje – k.13-15 verte, 18-20 verte; informacja z <span class="anon-block"> (...)</span> k. 89-94 verte; zeznania świadka <span class="anon-block">W. H.</span> – protokół elektroniczny – k.104; zeznania świadka <span class="anon-block">K. E.</span> – protokół elektroniczny – protokół elektroniczny - k.104; zeznania powódki <span class="anon-block">H. E.</span> – k. protokół elektroniczny – k. 115; zeznania powoda <span class="anon-block">S. E.</span> – protokół elektroniczny – k. 115/.</em>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong>
</p>
<p>Stan faktyczny, który w niniejszej sprawie był w istocie niesporny, Sąd ustalił na podstawie przedłożonych do akt sprawy dokumentów, których wiarygodności i prawdziwości żadna ze stron nie kwestionowała, a także na podstawie przesłuchania świadków <span class="anon-block">W. H.</span>, <span class="anon-block">K. E.</span> oraz powodów: <span class="anon-block">H. E.</span> i <span class="anon-block">S. E.</span>, które to dowody Sąd uznał za wiarygodne, jako że ich treść korespondowała z pozostałym materiałem dowodowym.</p>
<p>Po myśli <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010710733" title="Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 733 (art. 14;art. 14 ust. 3;art. 14 ust. 4)">art. 14 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego</a> o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego sąd orzeka biorąc pod uwagę dotychczasowy sposób korzystania z lokalu oraz szczególną sytuacje materialną i rodzinną lokatorów. Sąd nie może orzec o braku uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego wobec:</p>
<p>1.
kobiety w ciąży,</p>
<p>2.
małoletniego, niepełnosprawnego w rozumieniu przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19900870506" title="Ustawa z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej - Dz. U. z 1990 r. Nr 87, poz. 506 ()">ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej</a> (Dz. U. z 1998 r. poz. 414, z późn. zm.) lub ubezwłasnowolnionego oraz sprawującego nad taką osobą opiekę i wspólnie z nią zamieszkałą,</p>
<p>3.
obłożnie chorych,</p>
<p>4.
emerytów i rencistów spełniających kryteria do otrzymania świadczenia z pomocy społecznej,</p>
<p>5.
osoby posiadającej status bezrobotnego,</p>
<p>6.
osoby spełniającej przesłanki określone przez radę gminy w drodze uchwały – chyba że osoby te mogą zamieszkać w innym lokalu niż dotychczas używany.</p>
<p>
<span class="anon-block">H. E.</span> – jako właścicielka - posiadała tytuł prawny do korzystania z lokalu mieszkalnego położonego w <span class="anon-block">G.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>. Tytuł taki posiadali również <span class="anon-block">S. E.</span> i <span class="anon-block">M. E.</span>, z uwagi na stosunki rodzinne łączące je z właścicielką. Wobec tego powodowie byli lokatorami w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010710733" title="Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 733 (art. 2;art. 2 ust. 1;art. 2 ust. 1 pkt. 1)">art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie praw lokatorów</a> mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">Kodeksu cywilnego</a>.</p>
<p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010710733" title="Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 733 (art. 14;art. 14 ust. 6)">art. 14 ust. 6 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie <br/>praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego</a>, orzekając o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego, sąd nakazuje wstrzymanie wykonania opróżnienia lokalu do czasu złożenia przez gminę oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego. Obowiązek taki dotyczy również procesu o ustalenie wytoczonego przez lokatora na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 189)">art. 189 k.p.c.</a>, bowiem uprawnienie do odroczenia obowiązku opuszczenia lokalu wynika bezpośrednio z przepisów o ochronie praw lokatorów, zaś zaniechanie jego uwzględnienia – w ramach prowadzonego procesu – świadczyłoby o iluzorycznym charakterze takiej ochrony.</p>
<p>Sytuacja powodów jest bardzo trudna. <span class="anon-block">H.</span> i <span class="anon-block">S. E.</span> są osobami niepełnosprawnymi. Nadto powódka <span class="anon-block">H. E.</span> cierpi na szereg schorzeń natury psychicznej, czego wyrazem są podejmowane przez nią kilkukrotnie próby samobójcze, a nadto zaburzenia adaptacyjne. Powodowie korzystają z pomocy społecznej w formie gorących posiłków, osiągają również niskie dochody – powódka <span class="anon-block">H. E.</span> otrzymuje rentę w wysokości ok. 750 zł, zaś <span class="anon-block">S. E.</span> niskie wynagrodzenie za pracę. Nadto na utrzymaniu powodów pozostaje ich 15 – letnia córka <span class="anon-block">M. E.</span>.</p>
<p>Po wszechstronnym rozważeniu wszystkich istotnych aspektów niniejszej sprawy, Sąd doszedł do przekonania, że ustalenie, iż powodom przysługuje prawo do lokalu socjalnego, jest w świetle zasad współżycia społecznego szczególnie usprawiedliwione.</p>
<p>Jakkolwiek ustawodawca nie wskazuje, co należy rozumieć pod pojęciem „zasad współżycia społecznego”, to jednak należy przyjąć, iż klauzula ta wyraża ideę słuszności w prawie oraz odwołuje się do powszechnie uznawanych w kulturze naszego społeczeństwa wartości. Zasady współżycia społecznego to podstawowe zasady etycznego postępowania, zawierające reguły postępowania między ludźmi i chroniące między nimi wartości moralne. Służą one łagodzeniu rygoryzmu prawnego przepisów prawnych. Wprowadzając omawianą klauzulę do porządku prawnego ustawodawca miał na celu odformalizowanie prawa przez umożliwienie sądom uwzględnienia w procesie stosowania prawa kryteriów i ocen moralnych.</p>
<p>W społeczeństwie polskim akceptowaną powszechnie normą jest ochrona osób chorych i niepełnosprawnych. Normą jest też ochrona osób chorych, ubogich i niepełnoletnich. W ocenie Sądu, w świetle całokształtu okoliczności sprawy zachodzi potrzeba udzielenia takiej ochrony powodom. Sąd miał przy tym na względzie również fakt, iż nie mogą oni liczyć na zapewnienie zamieszkania przez rodzinę. Wskazać należy, iż w konsekwencji, przy uwzględnieniu skromnych dochodów państwa <span class="anon-block">E.</span>, brak ustalenia prawa do lokalu socjalnego groziłby im w pełni realnie bezdomnością.</p>
<p>Niezależnie od powyższego podkreślenia wymaga, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy daje pełne podstawy do uznania, iż ustalenie, że powodom przysługuje prawo do lokalu socjalnego, jest w świetle zasad współżycia społecznego szczególnie usprawiedliwione.</p>
<p>Jednocześnie na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010710733" title="Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 733 (art. 14;art. 14 ust. 6)">art. 14 ust. 6 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego</a>, Sąd w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010710733" title="Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 733 (art. 14 pkt. 2)">punkcie II</a> wstrzymał wykonanie eksmisji powodów z lokalu mieszkalnego położonego w <span class="anon-block">G.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> –do czasu złożenia i przez pozwaną <span class="anon-block">Gminę M.</span> <span class="anon-block">G.</span> oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego.</p>
<p>O kosztach w punkcie III Sąd orzekł na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu, obciążając nimi w całości pozwaną. Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108)">art. 108 k.p.c.</a> szczegółowe wyliczenie powyższych kosztów pozostawiono referendarzowi sądowemu.</p>
<p>Z uwagi na wynik sprawy – Sąd oddalił wniosek interwenientki ubocznej o zasądzenie od powodów kosztów zastępstwa procesowego.</p>
<p>W punkcie V wyroku Sąd zgodnie z §8 pkt. 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu przyznał radcy prawnej <span class="anon-block">A. W.</span> kwotę 221,40 zł tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej powodom z urzędu (180 zł +23% VAT).</p>
</div>