VII SA/Wa 1760/19

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Antas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 listopada 2019 r. sprawy ze skargi S. R. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] stycznia 2018 r. sygn. akt VII SA/Wa [...] w sprawie ze skargi S. R. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] czerwca 2013 r. znak: [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego . UZASADNIENIE Pismem z [...] sierpnia 2019 r. S. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z [...] stycznia 2018 r. sygn. VII SA/Wa [...]/17, którym to orzeczeniem Sąd oddalił skargę skarżącego o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem z [...] lipca 2014 r. sygn. VII SA/Wa [...]/13 oddalającym skargę S. R. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z [...] czerwca 2013 r. znak: [...] orzekającą o braku podstaw do stwierdzenia u skarżącego choroby zawodowej - choroby wywołanej działaniem promieniowania jonizującego (przewlekłe uszkodzenie szpiku kostnego). Jako podstawę złożenia skargi skarżący wskazał art. 271 pkt 2 w zw. z art. 278 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), dalej: p.p.s.a. wiązany z uznaniem, że reprezentujący go w postępowaniu zakończonym wyrokiem z [...] stycznia 2018 r. pełnomocnik z urzędu przez swoją "bierność" zaniechał pozyskania odpowiednich dokumentów, a także nie wyjaśnił wszystkich okoliczności sprawy. Skarżący zauważył, że dowodem takiej oceny zastępstwa procesowego był jego wniosek (pismo z [...] maja 2018 r.) o zmianę adwokata z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego stanowi podstawowy środek obalania orzeczeń sądów administracyjnych, który umożliwia ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy co do jej istoty w celu zagwarantowania prawidłowości wydanego w sprawie rozstrzygnięcia. Środek ten znajduje jednakże zastosowanie jedynie względem prawomocnych orzeczeń. Stanowi o tym art. 270 p.p.s.a., zgodnie z którym można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Z powyższego uregulowania jednoznacznie zatem wynika, że skarga o wznowienie postępowania sądowego przysługuje stronie postępowania tylko w przypadku, gdy dotyczy ona orzeczenia kończącego postępowanie sądowe, a ponadto orzeczenia, które już się uprawomocniło, czyli takiego, od którego strona postępowania nie może wnieść środka odwoławczego. Zastrzec przy tym należy, że orzeczenie, którego wznowienia domaga się strona, powinno być prawomocne w dniu złożenia skargi o wznowienie a nie w dacie jej rozpoznawania przez sąd (por. postanowienie NSA z 19 lipca 2019 r. sygn. I OSK 1/18; wyrok NSA z 26 września 2018 r. sygn. II FSK 424/18; postanowienie NSA z 20 czerwca 2018 r. sygn. II FSK 1327/18; postanowienie NSA z 17 lutego 2012 r. sygn. akt I OSK 210/12). Wymóg zakończenia postępowania prawomocnym orzeczeniem sądu stanowi podstawową przesłankę warunkującą skuteczność skargi o wznowienie postępowania. Wobec powyższego przyjąć trzeba, że wniesienie skargi przed uprawomocnieniem się orzeczenia stanowiącego podstawę jej wniesienia jest przedwczesne i jako takie powinno skutkować jej odrzuceniem. Przenosząc powyższe ustalenia na grunt rozpatrywanej sprawy, nie może budzić wątpliwości, że skarżący, wnosząc w piśmie z [...] sierpnia 2019 r. skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z [...] stycznia 2018 r. sygn. VII SA/Wa [...]/17, nie zachował powołanego wyżej warunku, albowiem orzeczenie to w dacie złożenia skargi nie było prawomocne. Wskutek wniesienia przez skarżącego od ww. wyroku skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o jej oddaleniu wyrokiem z [...] września 2019 r. sygn. II OSK [...]/18 i dopiero z tym dniem kwestionowane przez skarżącego orzeczenie sądowe stało się prawomocne. Skarga z [...] sierpnia 2019 r. jako przedwczesna powinna być zatem uznana za niedopuszczalną z innych przyczyn (art. art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 270 p.p.s.a.), wobec tego, że wymienione w art. 280 § 1 p.p.s.a. warunki jej dopuszczalności, które sąd zobowiązany jest ocenić na posiedzeniu niejawnym, ograniczone są wyłącznie do wniesienia skargi w terminie i oparcia jej na ustawowej podstawie wznowienia. Nie oznacza to jednakże, że tylko pod kątem spełnienia obu wskazanych warunków formalnych sąd poddaje kontroli skargę o wznowienie postępowania, mając na uwadze, że przepis art. 280 § 1 p.p.s.a stanowi szczególną w stosunku do art. 58 § 1 p.p.s.a. podstawę prawną jej odrzucenia (por. postanowienie NSA z 3 kwietnia 2019 r. sygn. II OZ 40/19). Wojewódzki Sąd Administracyjny zauważa jednocześnie, że uprawomocnienie się zaskarżonego wyroku przed złożeniem skargi o wznowienie nie czyniłoby jej prawnie skuteczną, albowiem w świetle art. 285 § 1 p.p.s.a. niedopuszczalne jest dalsze wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem wydanym na skutek skargi o wznowienie postępowania. Przepisu powyższego nie stosuje się wyłącznie wówczas, jeżeli skarga o wznowienie postępowania została oparta na podstawie wznowienia określonej w art. 272 § 1 i 3 p.p.s.a. (art. 285 § 2 p.p.s.a.). W rozpatrywanej sprawie skarżący powołał się na inne podstawy wznowienia aniżeli wyżej przytoczone, wobec czego przepisy ustawy procesowej nie przyznawały mu uprawnienia do wystąpienia o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem z [...] stycznia 2018 r., jeżeli nie może budzić wątpliwości, że tenże wyrok został wydany w następstwie rozpatrzenia przez Sąd skargi skarżącego o wznowienie postępowania sądowego (zakończonego wyrokiem z [...] lipca 2014 r. sygn. VII SA/Wa [...]/13). Do wznowienia postępowania z przyczyn nieważności właściwy jest sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie (art. 275 p.p.s.a.). Mając na uwadze, że przyczynę nieważności, o której mowa w art. 271 pkt 2 p.p.s.a., skarżący odniósł do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z [...] stycznia 2018 r. sygn. VII SA/Wa [...]/13, tenże Sąd pozostaje właściwy do oceny złożonej przez skarżącego skargi, niezależnie od tego, że stanowiący jej przedmiot wyrok podlegał kontroli instancyjnej. W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 270 i art. 276 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.