VI U 3026/19

<table> <colgroup> <col width="14"/> <col width="97"/> <col width="250"/> <col width="333"/> </colgroup> <tr> <td colspan="2"> <p>Sygn. akt.</p> </td> <td> <p>VI U 3026/19</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="3"> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> </div> </td> </tr> <table> <colgroup> <col width="75"/> <col width="42"/> <col width="28"/> <col width="84"/> <col width="55"/> <col width="42"/> <col width="69"/> <col width="16"/> <col width="40"/> <col width="262"/> </colgroup> <tr> <td colspan="8"> <p> <strong> <!-- -->Dnia</strong> </p> </td> <td colspan="2"> <p>18 grudnia 2019r.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"/> <td colspan="2"> </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> <p>Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w składzie:</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td colspan="3"> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący:</strong> </p> </td> <td colspan="5"> <p>Sędzia Elżbieta Pietrzak</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td colspan="3"> <p> <strong> <!-- -->Protokolant:</strong> </p> </td> <td colspan="5"> <p>st. sekr. sądowy Marzena Sobiecka</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>po rozpoznaniu w dniu</p> </td> <td colspan="5"> <p>18 grudnia 2019r.</p> </td> <td> <p>w <span class="anon-block">B.</span> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>odwołania</p> </td> <td colspan="8"> <p> <span class="anon-block">J. G.</span> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> <p>od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">B.</span> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>z dnia</p> </td> <td colspan="5"> <p>17 lipca 2019r.</p> </td> <td> <p>Nr</p> </td> <td colspan="3"> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>w sprawie</p> </td> <td colspan="7"> <p> <span class="anon-block">J. G.</span> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>przeciwko:</p> </td> <td colspan="7"> <p> <strong> <!-- -->Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">B.</span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> <p>o rentę z tytułu niezdolności do pracy</p> <p>1/zmienia zaskarżoną decyzję, w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonemu <span class="anon-block">J. G.</span> prawo do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy i niezdolności do samodzielnej egzystencji na okres od 30 maja 2019 roku do listopada 2021 roku,</p> <p>2/stwierdza, że organ rentowy ponosi odpowiedzialność za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> <p> Sędzia Elżbieta Pietrzak</p> <p>Sygn. akt VIU 3026/19</p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Decyzją z dnia 17 lipca 2019 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">B.</span> przyznał ubezpieczonemu <span class="anon-block">J. G.</span> prawa do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy na okres od 1.04.2019 r. do 30.06.2022 r. Decyzję wydano w oparciu o treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 57)">art. 57 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> oraz orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS z dnia 21.06.2019 r., zgodnie z którym ubezpieczony jest całkowicie niezdolny do pracy od dnia 30 listopada 2018 r. do 30.06.2022 r.</p> <p>Ubezpieczony w odwołaniu od powyższej decyzji, nie zgodził się ze stanowiskiem organu rentowego. Podniósł, że jest niezdolny do samodzielnej egzystencji, a orzeczenie komisji lekarskiej zostało wydane na podstawie pobieżnego badania i nierzetelnej analizie dokumentacji lekarskiej.</p> <p>W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie i przytoczył argumenty zawarte w uzasadnieniu decyzji.</p> <p>Sąd ustalił i zważył, co następuje:</p> <p>Ubezpieczony <span class="anon-block">J. G.</span> złożył w dniu 01 kwietnia 2019 r. wniosek o przyznanie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Do wniosku dołączył zaświadczenie o zatrudnieniu oraz zaświadczenie o stanie zdrowia i dokumentację medyczną. Poddany został badaniom przez lekarza orzecznika, który w orzeczeniu z dnia 24.05.2019 r. stwierdził występowanie u powoda całkowitej niezdolności do pracy i niezdolności do samodzielnej egzystencji do maja 2020 r. z powodu stwardnienia rozsianego. Decyzję wydano w oparciu Komisji Lekarskiej Orzecznika ZUS.</p> <p>Na skutek zgłoszonej przez lekarza inspektora nadzoru wadliwości orzeczenia lekarza orzecznika w dniu 21.06.2019 r. poddano ubezpieczonego badaniu przez Komisję Lekarską ZUS, która uznała że:</p> <p>1. ubezpieczony jest całkowicie niezdolny do pracy od 13.11.2018r. do 06.2022 r.</p> <p>2. jest zdolny do samodzielnej egzystencji</p> <p>Na podstawie orzeczenia Komisji, organ rentowy wydał zaskarżoną decyzję o przyznania prawa do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy.</p> <p>dowód: orzeczenie lekarza orzecznika, orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS (k.10, 14 akt rent.)</p> <p>W celu zweryfikowania orzeczenia Komisji Lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego lekarza sądowego z dziedziny neurologii, który rozpoznał u powoda stwardnienie rozsiane z dominującym niedowładem czterokończynowym i zespołem móżdżkowym, chorobę zwyrodnieniową kręgosłupa z wielopoziomową dyskopatią szyjna i okresowym zespołem bólowym szyjno-barkowym, zaburzenia depresyjne.</p> <p>We wnioskach orzeczenia biegły stwierdził, że ubezpieczony jest całkowicie niezdolny do pracy oraz niezdolny do samodzielnej egzystencji od daty wyczerpania zasiłku chorobowego tj. 30.05.2019 r. do listopada 2021 r. z powodu progresji zmian chorobowych w przebiegu stwardnienia rozsianego oraz chorób współistniejących.</p> <p>Dowód: opinia biegłego z dnia 21.11.2019 r. k. 20-21 akt)</p> <p>Żadna ze stron nie wniosła zastrzeżeń do opinii.</p> <p>Sąd podzielił opinię biegłego. Została wydana po przeprowadzeniu szczegółowych badań i analizie dokumentacji lekarskiej przez specjalistę z dziedziny schorzeń, na które uskarża się ubezpieczony. Opinia jest fachowo i przekonywująco uzasadniona, a wnioski w niej zawarte zostały sformułowane w sposób kategoryczny i mają odzwierciedlenie w wynikach przeprowadzonych badań.</p> <p>Podstawą przyznania prawa do renty jest ustalenie, że osoba dochodząca tego świadczenia jest całkowicie lub częściowo niezdolna do pracy, a po przesądzeniu tej przesłanki, czy posiada ona wymagany okres zatrudnienia i czy niezdolność do pracy powstała w odpowiednim okresie. Zgodnie bowiem z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 57;art. 57 ust. 1)">art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (Dz. U. z 2004r. Nr 39, poz. 353 ze zm.) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki:</p> <p>1) jest niezdolny do pracy;</p> <p>2) ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy;</p> <p>3) niezdolność do pracy powstała w okresach, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 i 2, pkt 3 lit. b, pkt 4, 6, 7 i 9, ust. 2 pkt 1, 3-8 i 9 lit. a, pkt 10 lit. a, pkt 11-12, 13 lit. a, pkt 14 lit. a i pkt 15-17 oraz art. 7 pkt 1-4, 5 lit. a, pkt 6 i 12,</p> <p>W sprawie bezsporne było, że ubezpieczonemu przysługuje prawo do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy.</p> <p>Kwestią wymagającą rozważenia, w niniejszej sprawie jest orzeczenie o niezdolności do samodzielnej egzystencji. Zgodnie z opinią biegłego ubezpieczony jest okresowo niezdolny do samodzielnej egzystencji od 30 maja 2019 r. Organ rentowy zgodził się z oceną biegłego. Pojęcie niezdolności do samodzielnej egzystencji zostało sformułowane w art. 13 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS jako naruszenie sprawności organizmu w stopniu powodującym konieczność stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innej osoby</p> <p>w zaspakajaniu podstawowych potrzeb życiowych. Pojęcie to ma szeroki zakres przedmiotowy, obejmuje bowiem opiekę oznaczającą pielęgnację czyli zapewnienie ubezpieczonemu możliwości poruszania się, odżywiania się , zaspokajanie potrzeb fizjologicznych, utrzymywanie higieny osobistej oraz pomocy w załatwianiu elementarnych spraw życia codziennego takich jak robienie zakupów, poruszanie się za pomocą komunikacji, załatwianie spraw w urzędach, uiszczanie opłat , składanie wizyt u lekarza. Wszystkie powyższe czynniki łącznie wyczerpują treść terminu "niezdolność do samodzielnej egzystencji"// por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach . III AUa 1333/01 z dnia 2002.02.21 OSA 2003/7/28</p> <p>Przeprowadzone postępowanie wykazało, że przynajmniej w części wymienionych czynności, konieczna jest ubezpieczonemu pomoc ( toaleta, poruszanie się załatwianie spraw urzędowych). Mając, zatem na względzie tę okoliczność, stwierdzić należy, że orzeczenie niezdolności do samodzielnej egzystencji jest w przypadku ubezpieczonego uzasadnione.. Warto w tym miejscu przytoczyć wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 19 listopada 1998 r. (sygn. akt AUa 1035/98) zgodnie z którym niezdolna do samodzielnej egzystencji jest zarówno osoba wymagająca stałej lub długotrwałej opieki innej osoby, jak i osoba, która ze względu na naruszenie sprawności organizmu wymaga stałej lub długotrwałej pomocy innej osoby.</p> <p>Mając na względzie wszelkie okoliczności sprawy stwierdzić należy, że spełnione zostały wymagane przepisem art. 57 ust. 1 i 75 ustawy o emeryturach i rentach z FUS przesłanki do przyznania renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy i niezdolności do samodzielnej egzystencji, na okres wskazany w opinii biegłego</p> <p>Kierując się powyższą argumentacją, Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 47714;art. 47714 § 2)">art. 47714 § 2 k.p.c.</a> zmienił zaskarżoną decyzję orzekając jak w pkt 1 sentencji.</p> <p>W punkcie 2 wyroku Sąd Okręgowy zgodnie z przepisem art. 118 la ustawy emerytalno- rentowej FUS z urzędu orzekał w przedmiocie odpowiedzialności organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie stanowiskiem, w przypadku gdy wyjaśnienie okoliczności nabycie prawa do świadczenia następuje dopiero w postępowaniu sądowym, wyłączenie odpowiedzialności organu rentowego za opóźnienie w jego przyznaniu w oparciu o art. 118 ustęp la ustawy emerytalnej ma miejsce wtedy, gdy mimo podjęcia, w ramach posiadanych kompetencji i nałożonych obowiązków wszystkich niezbędnych czynności, organ ten nie dysponował materiałem dowodowym pozwalającym na wykonanie ustaleń faktycznych umożliwiających wydanie decyzji zgodnej z treścią wniosku ubezpieczonego( tak Sąd Najwyższy w orzeczeniu z dnia 7 października 2004 r. II UK 485/03. Sąd powyższe stanowisko w pełni podziela. Taka sytuacja nie miała miejsca w niniejszej sprawie.</p> <p>Zdaniem Sądu Okręgowego, w okolicznościach przedmiotowej sprawy wystąpiły podstawy do stwierdzenia odpowiedzialności organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji. Jak wynika z</p> <p>opinii biegłego przy ocenie niezdolności do pracy i niezdolności do samodzielnej egzystencji posługiwał się tymi samymi dokumentami co lekarze ZUS. Odzwierciedleniem tego jest ocena lekarza orzecznika dokonana w sprawie, zgodna co do zasady z orzeczeniem biegłego sądowego.</p> <p> SSO Elżbieta Pietrzak</p> </div> </td> </tr> </table> </table>