II SO/Sz 13/11
Адміністративні суди2011-11-14
Номер справи
II SO/Sz 13/11
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Дата рішення
2011-11-14
Тип
Postanowienie WSA w Szczecinie
Судді
Katarzyna Grzegorczyk-Meder
Резолютивна частина
stwierdzono swoją niewłaściwość; przekazano wniosek do rozpoznania NSA
Текст рішення
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Burmistrza Gminy Borne Sulinowo o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Miejsko-Gminnym Ośrodkiem Pomocy Społecznej w Bornem Sulinowie a Miejskim Ośrodkiem Pomocy Rodzinie w Szczecinie postanawia: 1/ stwierdzić swoją niewłaściwość, 2/ przekazać wniosek do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu
UZASADNIENIE
Pismem z dnia [...] Kierownik Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] działając z upoważnienia Burmistrza Gminy [...], złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość powstałego pomiędzy tym Ośrodkiem a Miejskim Ośrodkiem Pomocy Rodzinie w [...], w sprawie z wniosku S.K. o skierowanie do domu pomocy społecznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Natomiast z przepisu art. 15 § 1 pkt 4 P.p.s.a. wynika, że spory o których mowa w art. 4 P.p.s.a. rozstrzyga Naczelny Sąd Administracyjny.
Jak wynika z powyższego dla rozstrzygnięcia powstałego między stronami sporu nie jest właściwy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, lecz Naczelny Sąd Administracyjny.
Wobec stwierdzenia swej niewłaściwości w sprawie, na podstawie art. 59 § 1 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.