II GZ 422/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia K. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 29 sierpnia 2018 r., sygn. akt III SA/Łd 278/18 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi K. G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 29 sierpnia 2018 r., sygn. akt III SA/Łd 278/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę K. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Łodzi z [...] lutego 2018 r. w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej p.p.s.a.). Sąd I instancji stwierdził, że skarga K. G. obarczona była brakiem formalnym, ponieważ w aktach nie znajdował się oryginał bądź poświadczona za zgodność z oryginałem kopia pełnomocnictwa udzielonego pełnomocnikowi skarżącego. W związku z powyższym wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginału pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego [...] czerwca 2018 r. Termin na uzupełnienie braków formalnych skargi upływał zatem [...] czerwca 2018 r. i do dnia wydania postanowienia braki skargi nie zostały uzupełnione. WSA wskazał, że pełnomocnik skarżącego poinformował, że K. G. [...] czerwca 2018 r. (a zatem w terminie zakreślonym do dokonania czynności) w placówce pocztowej Deutsche Post AG znajdującej się na terenie Niemiec nadał przesyłkę listowną, załączając na tą okoliczność kserokopię zdjęcia potwierdzającą nadanie listu, jednak nie było jakichkolwiek podstaw do uznania, by w przesyłce tej znajdował się oryginał pełnomocnictwa dla radcy prawnego K. M. do reprezentowania skarżącego w niniejszej sprawie. Jednocześnie Sąd zaznaczył, że wie z urzędu, że skarżący [...] czerwca 2018 r. przedłożył pełnomocnictwo dla radcy prawnego K. M. w sprawie zarejestrowanej pod sygn. akt III SA/Łd 497/18. Z treści tego pełnomocnictwa nie wynika przy tym, by umocowanie do reprezentowania strony skarżącej obejmowało również postępowanie w niniejszej sprawie. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie. Zarzucił naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. przez odrzucenie skargi ze względu na brak uzupełnienia braku formalnego skargi, polegającego na braku przedłożenia oryginału pełnomocnictwa, w sytuacji gdy brak ten został uzupełniony w terminie. Pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, że pełnomocnictwo do niniejszej sprawy zostało przesłane wraz z dokumentami do sprawy o sygn. akt III SA/Łd 497/18, w której to sprawie pełnomocnik skarżącego miał wypowiedziane pełnomocnictwo i został zwolniony od wniesienia skargi. W sprawie III SA/Łd 497/18 skargi złożyli skarżący i jego pełnomocnik, nieumowcowany w tej sprawie, który działał jedynie z ostrożności procesowej i nie uzupełnił braków formalnych złożonej przez siebie skargi. Wobec tego WSA powinien był uznać, że pełnomocnictwo zostało złożone do sprawy o sygn. akt III SA/Łd 278/18. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest zasadne. Zgodnie z art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jednym z braków formalnych, o którym mowa jest w art. 49 § 1 p.p.s.a. jest nieprawidłowe wykazanie umocowania osoby działającej w imieniu strony składającej skargę, na przykład poprzez złożenie dokumentu pełnomocnictwa. W aktach niniejszej sprawy, jak słusznie zauważył WSA nie znajdował się oryginał bądź poświadczona odpowiednio kopia pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącego r.pr. K. M.. Jednak z uwagi na treść zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny przeanalizował akta sprawy o sygn. III SA/Łd 497/18, wszczętej na skutek skargi K. G.. Wynika z nich, że intencją skarżącego było działanie w tej sprawie osobiście, bez udziału pełnomocnika. Wynika to zarówno z tego, że skarżący sam sporządził i złożył skargę, lecz również uzupełniał jej braki formalne. Okoliczność tę potwierdza oświadczenie pełnomocnika o wypowiedzeniu mu pełnomocnictwa w sprawie III SA/Łd 497/18 i zwolnieniu go z obowiązku wniesienia skargi. W aktach o sygn. III SA/Łd 497/18 znajduje się oryginał pełnomocnictwa udzielonego r.pr K. M. przez skarżącego, nadany [...] czerwca 2018 r. Pismo to nie zostało opatrzone żadną sygnaturą akt Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, a zostało nadane w przesyłce, w której pismo przewodnie wskazywało na sygn. akt III SA/Łd 497/18. Z treści tego pisma wynika jednak, że zostały złożone 2 podpisane egzemplarze skargi. Skarżący nie informuje o przesłaniu pełnomocnictwa. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, należało uznać, że pełnomocnictwo zostało złożone do sprawy o sygn. akt III SA/Łd 278/18. Świadczy o tym szereg okoliczności takich jak to, że pełnomocnik skarżącego nie był umocowany do działania w sprawie o sygn. akt III SA/Łd 497/18, to że w piśmie przewodnim do sprawy o sygn. akt III SA/Łd 497/18 pełnomocnictwo nie zostało wymienione, a także to, że pełnomocnik skarżącego w sprawie o sygn. akt III SA/Łd 278/18 poinformował, że [...] czerwca 2018 r. nadana zostało pełnomocnictwo, a data ta pokrywa się z datą nadania przesyłki, znajdującą się w aktach o sygn. III SA/Łd 497/18. Tym samym należało stwierdzić, ze skoro pełnomocnik skarżącego otrzymał wezwanie do uzupełnienia braków formalnych [...] czerwca 2018 r., a K. G. [...] czerwca 2018 r. przesłał dokument pełnomocnictwa, to brak formalny w sprawie o sygn. akt III SA/Łd 278/18 został uzupełniony w terminie. Postanowienie WSA należało więc uchylić. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.