III SA/Wr 403/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. k. w S. M. na czynność Burmistrza S. S. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niespełnienia przesłanek dla pozytywnego rozpoznania wniosku o wpis do ewidencji obiektów świadczących usługi hotelarskie postanawia: umorzyć postępowanie. UZASADNIENIE Pismem z dnia 20 sierpnia 2020 r. "A" Sp. k. w S. M. (dalej jako: "strona skarżąca"), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę na opisaną w sentencji czynność Burmistrza S. S. w przedmiocie stwierdzenia niespełnienia przesłanek dla pozytywnego rozpoznania wniosku o wpis do ewidencji obiektów świadczących usługi hotelarskie. Następnie pismem z dnia 18 listopada 2020 r. pełnomocnik strony skarżącej cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie z kolei do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Oświadczenie o cofnięciu skargi jest czynnością jednoznaczną i stanowczą. Musi być ono sformułowane precyzyjnie i nie może budzić żadnych wątpliwości. Innymi słowy oświadczenie takie powinno jednoznacznie wyrażać wolę strony skarżącej (por. II GSK 1127/11). Wobec jednoznaczności przedmiotowego oświadczenia i braku podstaw do uznania cofnięcia za nieskuteczne, postępowanie sądowe należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.