Ppolska.starec← UrzadnikУвійти

III SA/Wr 219/07

Адміністративні суди2007-11-22
Номер справи
III SA/Wr 219/07
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Дата рішення
2007-11-22
Тип
Postanowienie WSA we Wrocławiu

Судді

Wiesław Jakubiec

Резолютивна частина

*Przyznano pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu koszty nieopłaconej pomocy prawnej

Текст рішення

SENTENCJA Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata P.M. o zasądzenie nieopłaconych w całości kosztów pomocy prawnej w sprawie ze skargi J.P. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia: 1. przyznać adwokatowi P.M. wynagrodzenie w kwocie 146,40 zł (sto czterdzieści sześć i 40/100 złotych) (w tym 22% VAT) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu; 2. odmówić przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w pozostałym zakresie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 12 marca 2007 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej we Wrocławiu, na pełnomocnika skarżącego został wyznaczony w dniu 16 marca 2007 r. adwokat P.M., któremu skarżący udzielili stosownego pełnomocnictwa. Sprawa została zakończona wyrokiem Sądu z dnia 6 września 2007 r. oddalającym skargę i zasądzającym od Skarbu Państwa na rzecz adwokata P.M. kwotę 292, 80 zł tytułem nieopłaconych kosztów pomocy prawnej. Pełnomocnik wraz z opinią o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w dniu 29 października 2007 r. złożył wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej w całości pomocy prawnej udzielonej z urzędu w wysokości 219, 60 zł. Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności Sąd uznał, że pełnomocnikowi należy przyznać opłatę za zastępstwo prawne w wysokości 146, 40 zł (kwota zawiera podatek VAT) wyliczoną stosownie do § 19 w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" oraz pkt 2 lit. "b" zd. pierwsze w zw. z § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) w zw. art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). W ocenie Sądu przedmiot i niewielki stopień skomplikowania sprawy, a co za tym idzie wymagany niezbędny nakład pracy adwokata nie uzasadniają podwyższenia ww. kwoty do żądanej wysokości 219, 60 zł. Wskazana przez pełnomocnika wysokość wynagrodzenia każe przypuszczać, iż pełnomocnik pomylił się przy jej obliczaniu przyjmując niezasadnie, iż za dokonaną czynność należy mu się 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 § 18 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie...., gdy tymczasem jako pełnomocnik prowadził on już sprawę przed sądem I instancji, a zatem należy mu się jedynie 50 % ww. stawki (§ 18 pkt 2 lit. "b" zd. pierwsze ww. rozporządzenia). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyżej wskazanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 u.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.