I SA/Gd 1450/17

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Zdzienicka - Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 24 maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2016 r. postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE I SA/Gd 1450/17 UZASADNIENIE A Spółka z o. o. z siedzibą w G. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 24 maja 2017 r. utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia 29 listopada 2016 r. w sprawie określenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2016 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 października 2017 r. wezwano stronę skarżącą do podania wartości przedmiotu zaskarżenia a także do przystawienia pieczęci imiennej w miejscu złożonego podpisu pod skargą oraz do złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie do wykonania powyższych obowiązków została doręczona na adres strony skarżącej w dniu 7 listopada 2017 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu strona nie uzupełniła braków skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej określanej jako "p.p.s.a.") osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.). Dokumentem stwierdzającym umocowanie do reprezentacji strony w odniesieniu do spółek kapitałowych jest aktualny odpis z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2007 r., sygn. akt I FSK 927/07). Stosownie natomiast do treści przepisu art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jednocześnie, zgodnie z treścią art. 215 § 1 p.p.s.a., w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Zarówno brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony, jak i niewskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia stanowią braki formalne pisma, które podlegają usunięciu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym ostatnim przepisem, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem takim jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do usunięcia braku formalnego skargi obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., do jej odrzucenia. W niniejszej sprawie pod skargą widnieje nieczytelny podpis uniemożliwiający zidentyfikowanie osoby go składającej. Do skargi nie dołączono jednocześnie dokumentu, stwierdzającego umocowanie do reprezentacji skarżącej Spółki a także nie wskazano wartości przedmiotu zaskarżenia. W związku z powyższym wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, przystawienie pieczęci imiennej w miejscu złożonego podpisu pod skargą oraz złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej. Przesyłka zawierająca odpis powyższego zarządzenia została doręczona stronie skarżącej w dniu 7 listopada 2017 r. Pomimo upływu terminu skarżąca Spółka nie uzupełniła braków formalnych skargi. Z tych względów Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 29 i art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 215 § 1 p.p.s.a., skargę odrzucił.