I OSK 908/10

TEZY Zwolnienie żołnierza pełniącego służbę kondydacką w trybie art. 134 ust. 1 pkt. 4 ustawy z 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych następuje w drodze zaskarżalnej decyzji, natomiast jej następstwem jest czynność komendanta p przeniesieniu do rezerwy, przewidziana w przepisie § 35 ust. 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z 24 czerwca 2008 r. w sprawie służby wojskowej kandydatów na żołnierzy zawodowych. SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Kacprzak Sędziowie NSA Małgorzata Borowiec del. WSA Marzenna Linska-Wawrzon (spr.) Protokolant asystent sędziego Ewelina Ryszka po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2010 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Komendanta Szkoły Podoficerskiej Sił Powietrznych w Dęblinie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 28 stycznia 2010 r. sygn. akt III SA/Lu 438/09 w sprawie ze skargi M. F. na decyzję Komendanta Szkoły Podoficerskiej Sił Powietrznych w Dęblinie z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia do Szkoły Podoficerskiej Sił Powietrznych w Dęblinie oddala skargę kasacyjną. UZASADNIENIE W dniu 28 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wydał wyrok o sygnaturze akt III SA/Lu 438/09, którym uchylił decyzję Komendanta Szkoły Podoficerskiej Sił Powietrznych w Dęblinie z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia M. F. do Szkoły Podoficerskiej Sił Powietrznych w Dęblinie oraz poprzedzającą ją decyzję nr [...] Komisji Rekrutacyjnej Szkoły Podoficerskiej Sił Powietrznych w Dęblinie z dnia [...] lipca 2009 r. Wyrok powyższy został wydany w następującym stanie faktycznym i prawnym: Decyzją Komisji Rekrutacyjnej Szkoły Podoficerskiej Sił Powietrznych w Dęblinie nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r. odmówiono M. F. przyjęcia go do Szkoły Podoficerskiej Sił Powietrznych w Dęblinie. Po rozpoznaniu odwołania M. F. Komendant Szkoły Podoficerskiej Sił Powietrznych decyzją z dnia [...] sierpnia 2009 r. wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, art. 6 ust. 22, art. 124 ust. 7 oraz art. 126 ust. 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2008 r. Nr 141, poz. 892 ze zm.) oraz § 2 ust. 11 § 4 ust. 1 i 2, § 8 ust. 2 i 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 czerwca 2008 r. w sprawie służby wojskowej kandydatów na żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 112, poz. 715), utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że skarżący złożył wniosek do Komendanta SPSP w Dęblinie oraz z pozytywnym wynikiem zdał egzaminy wstępne do Szkoły Podoficerskiej Sił Powietrznych w Dęblinie w dniach [...] lipca 2009 r. W chwili zdawania egzaminów i wydawania decyzji przez Komisję Rekrutacyjną SPSP skarżący pełnił służbę kandydacką w Wyższej Szkole Oficerskiej Sił Powietrznych w Dęblinie, co zostało potwierdzone zaświadczeniem z oddziału organizacyjno - personalnego WSOSP. Wobec powyższego Komisja Rekrutacyjna odmówiła przyjęcia go, stwierdzając w decyzji, iż nie miał podstaw prawnych by starać się o powołanie do służby kandydackiej w Szkole Podoficerskiej Sił Powietrznych oraz nie przestrzegał drogi służbowej. Następnie organ wskazał, że z wyciągu z Rozkazu Dziennego Rektora Komendanta WSOSP Nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r. wynika, iż szer. pchor. M. F. został zwolniony ze służby kandydackiej w Wyższej Szkole Oficerskiej Sił Powietrznych na podstawie rozkazu personalnego Rektora - Komendanta WSOSP Nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. i zdjęty z ewidencji uczelni z dniem [...] lipca 2009 r. co wskazuje na to, iż w momencie składania dokumentów oraz przystąpienia do egzaminów w Szkole Podoficerskiej pełnił służbę kandydacką w WSOSP, w związku z czym został naruszony art. 6 ust. 22 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz § 2 ust. 11 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej w sprawie służby wojskowej kandydatów na żołnierzy zawodowych. Organ zaznaczył, że zgodnie z art. 124 ust. 7 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych: stosunek służbowy służby kandydackiej wygasa z mocy prawa z dniem skreślenia z ewidencji uczelni wojskowej, szkoły podoficerskiej lub ośrodka szkolenia, jeżeli żołnierz pełniący służbę kandydacką nie ukończy nauki w uczelni wojskowej, szkole podoficerskiej lub ośrodku szkolenia. W tym stanie rzeczy odwołanie nie zostało uwzględnione. M. F. złożył na tę decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie i wniósł o jej uchylenie. W uzasadnieniu skargi podkreślił, że na mocy decyzji Komendanta Wyższej Szkoły Oficerskiej od dnia [...] marca 2009 r. utracił status słuchacza Wyższej Szkoły Oficerskiej Sił Powietrznych w Dęblinie. Skarżący postanowił ubiegać się o przyjęcie do Szkoły Podoficerskiej mając na uwadze, że już w dniu [...] maja 2009 r. spełnił wymóg formalny. Minister Obrony Narodowej utrzymał w mocy decyzję o zwolnieniu ze służby kandydata na żołnierza zawodowego. Skarżący dołączył zaświadczenie o stanie zdrowia, dokonał wpłaty egzaminacyjnej i przystąpił do egzaminów wstępnych, które zdał pomyślnie, uzyskując [...] lokatę na liście osób przyjętych. Skarżący uznał za chybione powołanie przez Komisję Rekrutacyjną oraz organ odwoławczy przepisu art. 124 ust. 7 ustawy z dnia 11 września 2003 r., bowiem w świetle powołanego przepisu z dniem skreślenia z ewidencji wygasa stosunek służbowy służby kandydackiej. Jednak dzień wygaśnięcia stosunku służby kandydackiej nie jest tożsamy z dniem zwolnienia ze służby kandydackiej. Aby mogło nastąpić wygaśnięcie stosunku służby kandydackiej najpierw musi nastąpić zwolnienie ze służby wojskowej pełnionej w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego. Według skarżącego nie ma znaczenia prawnego zaświadczenie z oddziału organizacyjno - personalnego WSOSP, gdyż mogło ono jedynie wyjaśniać, że od dnia [...] marca 2009 r. skarżący jest już zwolniony ze służby kandydackiej w Wyższej Oficerskiej Szkole Sił Powietrznych, lecz jeszcze przebywa w jej ewidencji. W zakresie zarzutu Komisji Rekrutacyjnej Szkoły Podoficerskiej i Komendanta Szkoły Podoficerskiej co do nieprzestrzegania drogi służbowej, skarżący podniósł, że jest on nietrafny. Uznał on bowiem, że w dniu egzaminów wstępnych ([...] lipca 2009 r.) formalnie był osobą zwolnioną od 3 miesięcy ze służby kandydackiej. Z tego powodu nie mogła być zastosowana droga służbowa w ubieganiu się o przyjęcie do Szkoły Podoficerskiej. Z chwilą zwolnienia ze służby kandydackiej, od dnia [...] marca 2009 r. zmieniła się podległość służbowa skarżącego, który przestał być słuchaczem uczelni wojskowej, więc również zmieniły się kompetencje służbowe dotychczasowych przełożonych służbowych tj. dziekana oraz Rektora - Komendanta. W odpowiedzi na skargę Komendant Szkoły Podoficerskiej Sił Powietrznych podtrzymał swoje stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku podał, że organy wojskowe nie przedstawiły szerszego uzasadnienia prawnego swego stanowiska i nie określiły żadnej konkretnej przyczyny, która zdecydowała o odmowie przyjęcia skarżącego do służby kandydackiej, mimo pozytywnego zdania egzaminu. Niezasadne są stwierdzenia organu I instancji, że skarżący – w związku z tym, że jest obecnie słuchaczem WSOSP, nie miał podstaw prawnych, by starać się o powołanie do służby kandydackiej w Szkole Podoficerskiej Sił Powietrznych oraz że nie przestrzegał drogi służbowej. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o tym, kto może ubiegać się o powołanie do służby kandydackiej (czynnej służby wojskowej kandydatów na żołnierzy zawodowych) przesądzają art. 124 ust. 2, art. 124a ust. 1 ustawy, a jeżeli organy wojskowe uznają, że skarżący nie spełnia wymogów powołania do służby kandydackiej, muszą oprzeć się na wykazanym braku którejś z przesłanek ustawowych. Organy nie mogą zaś wykazywać niespełnienia przez kandydata przesłanek wskazanych w rozporządzeniu, wywodzonych z definicji pojęcia "osoba" (§ 2 ust. 11 rozporządzenia). Sąd podniósł też, że Minister Obrony Narodowej wydając rozporządzenie na podstawie art. 137 ust. 1 ustawy, nie został uprawniony do określania jakichkolwiek dalszych ograniczeń wobec kandydatów do służby kandydackiej, ponieważ ustawodawca nie udzielił mu w tym zakresie żadnych wytycznych. Zatem wydane rozporządzenie jest niezgodne z prawem. W związku z tym Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja wydana została bez podstawy prawnej. Za nietrafne Sąd uznał również stanowisko organów, które uzasadniają decyzję o odmowie przyjęcia do Szkoły Podoficerskiej Sił Powietrznych w Dęblinie tym, że wniosek o przyjęcie do szkoły został złożony z pominięciem drogi służbowej. Sąd przywołał treść art. 6 ust. 1 pkt 22 oraz art. 8 ust. 3 ustawy i wskazał, że skarżący ani nie był żołnierzem zawodowym (lecz kandydatem), ani sprawa przyjęcia do szkoły podoficerskiej nie była sprawą wynikającą z dotychczasowego stosunku służbowego wiążącego skarżącego dotychczas z inną szkołą oficerską. Dlatego Sąd nie dostrzegł żadnego uchybienia po stronie skarżącego, ani związku prawnego pomiędzy trybem wnoszenia wniosku o przyjęcie do szkoły a treścią odmownej decyzji. Skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie złożył pełnomocnik Komendanta Szkoły Podoficerskiej Sił Powietrznych w Dęblinie, w której zarzucił wyrokowi: I. naruszenie przepisów postępowania, mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1) art. 151 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez uznanie, że doszło do naruszenia prawa materialnego przez organ i w konsekwencji uchylenie decyzji organów obu instancji, pomimo nieistnienia podstaw do takowego działania, co doprowadziło do niezastosowania przez Sąd art. 151 ppsa; 2) art. 141 § 4 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ppsa — polegające na przytoczeniu w uzasadnieniu wyroku przesłanek sprzecznych z ostatecznym rozstrzygnięciem Sądu, tj. wskazanie w uzasadnieniu, że "zaskarżona decyzja wydana została bez podstawy prawnej" przy równoczesnym uchyleniu decyzji; II. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: 1) art. 124 oraz art. 124a ust. 1 w zw. z art. 125 ust. 1 i art. 127 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych polegające na błędnej wykładni przytoczonych przepisów i w konsekwencji stwierdzenie, iż do szkoły wojskowej (Szkoły Podoficerskiej Sił Powietrznych w Dęblinie) może zostać przyjęta osoba pozostająca w czynnej służbie wojskowej (posiadająca już status kandydata na żołnierza zawodowego); 2) art. 8 ust, 3 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 22 i art. 132 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych - polegające na błędnej wykładni przytoczonych przepisów poprzez przyjęcie przez Sąd, iż złożenie wniosku o przyjęcie do szkoły podoficerskiej nie jest sprawą, której dotyczy obowiązek zachowania drogi służbowej oraz ponadto, że droga ta nie dotyczy kandydatów na żołnierzy zawodowych. Wskazując na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej autor nie zgodził się z Sądem I instancji co do tego, że organy wojskowe nie przedstawiły szerszego uzasadnienia prawnego swego stanowiska i nie określiły żadnej konkretnej przyczyny, która zdecydowała o odmowie przyjęcia skarżącego do służby kandydackiej, mimo pozytywnego zdania egzaminu. Podniósł, że w obu decyzjach jednoznacznie wskazano podstawę prawną oraz faktyczną podjętego rozstrzygnięcia, a Sąd przyjmując inną wykładnię przepisów niż organy wojskowe stwierdził, że organ działał bez uzasadnienia prawnego. W przedmiotowej sprawie niewątpliwie istnieją przepisy pozwalające organowi na wydanie decyzji o przyjęciu bądź odmowie przyjęcia kandydata do szkoły podoficerskiej. Błędnym jest zatem stwierdzenie Sądu, iż organy działały bez podstawy prawnej. Nawet przyjmując za słuszną koncepcję Sądu o wykroczeniu przez Ministra Obrony Narodowej poza delegację ustawową przy wydawaniu rozporządzenia w sprawie służby wojskowej kandydatów na żołnierzy zawodowych, którego zapisy musiały być przez organy wojskowe stosowane z uwagi na nieuchylenie do dnia dzisiejszego wskazanego rozporządzenia, podstawą do działania organów były w niniejszej sprawie przepisy art. 124 i 124a ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Ponadto pełnomocnik podniósł, że Sąd wydał orzeczenie sprzeczne z własnym uzasadnieniem. Z jednej bowiem strony stwierdził, że decyzję wydano bez podstawy prawnej, z drugiej zaś - nie uzasadniając dokładnie podstaw swego działania - uchylił kwestionowaną decyzję. Tego typu działanie jest zdaniem wnoszącego skargę sprzeczne ze wskazaniami art. 141 ppsa, nie pozwala bowiem na jednoznaczne ustalenie rzeczywistej podstawy prawnej rozstrzygnięcia Sądu. Zdaniem wnoszącego skargę kasacyjną za całkowicie błędną należy uznać wykładnię przyjętą przez Sąd w zaskarżonym wyroku, jakoby osoba będąca już studentem uczelni wojskowej - kandydatem na żołnierza zawodowego, mogła zostać powołana do służby kandydackiej w innej uczelni wojskowej. Pełnomocnik uznał, że przyjmując za prawidłowe rozumowanie Sądu doszłoby do sytuacji, w której możliwe jest, aby jedna osoba była równocześnie studentem dwóch uczelni wojskowych i kandydatem na żołnierza zawodowego w obu tych uczelniach. Równocześnie zatem miałaby np. tytuł kadeta i podchorążego i pozostawała na zaopatrzeniu obu uczelni, a także awansowała na stopnie podoficerskie i oficerskie. Dalej w skardze kasacyjnej pełnomocnik nie zgodził się z poglądem Sądu, że skarżącego nie obowiązywała droga służbowa, gdyż nie był on żołnierzem zawodowym, a ponadto wniosek o przyjęcie do szkoły podoficerskiej nie był sprawą wynikającą z dotychczasowego stosunku służbowego. Podniósł mianowicie, że w chwili wydania decyzji skarżący był żołnierzem w czynnej służbie wojskowej (w myśl art. 125 ustawy) - kandydatem na żołnierza zawodowego, a co za tym idzie bez wątpienia obowiązywała go droga służbowa. Również błędnym jest założenie Sądu, że wniosek o przyjęcie do szkoły podoficerskiej nie był sprawą służbową. Biorąc bowiem pod uwagę skutek jaki rodzi za sobą przyjęcie do uczelni wojskowej i wpływ takowego na tok dalszej służby żołnierza, nie sposób jest stwierdzić, iż wnioski w sprawach o przyjęcie do takich szkół wyjęte są spod obowiązku przestrzegania drogi służbowej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie mimo, iż częściowo zarzuty w niej podniesione okazały się trafne. Stosownie do art. 183 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej zwaną p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje konkretną sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod uwagę wyłącznie nieważność postępowania, która w niniejszej sprawie nie występuje. Wbrew zarzutom skargi kasacyjnej Sąd Wojewódzki podjął prawidłowe rozstrzygnięcie przyjmując, że wskazane w zaskarżonej decyzji przepisy nie mogły stanowić w okolicznościach rozpoznawanej sprawy podstawy do odmowy przyjęcia skarżącego do szkoły wojskowej. Natomiast za błędną należało uznać argumentację Sądu zawartą w uzasadnieniu wyroku. W szczególności trafnie podniósł autor skargi kasacyjnej, że Sąd niekonsekwentnie w swoich wywodach wskazał, że zaskarżona decyzja wydana została bez podstawy prawnej, a w sentencji wyroku orzekł o jej uchyleniu, a nie o stwierdzeniu nieważności. Ponadto błędnie Sąd ocenił, że decyzja o nieprzyjęciu skarżącego do szkoły wojskowej wydana została bez podstawy prawnej, podczas gdy wadliwość decyzji wiązać należało zasadniczo z niewłaściwą wykładnią i zastosowaniem przepisów ustawowych, a nie wskazanego przez Sąd przepisu § 2 ust. 11 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z 24 czerwca 2008 r. w sprawie służby wojskowej kandydatów na żołnierzy zawodowych. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie jest też przekonywujące wnioskowanie Sądu pierwszej instancji co do niezgodności tegoż rozporządzenia z art. 137 ust. 1 ustawy z 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Nietrafnie również Sąd stwierdził, iż organy wojskowe w uzasadnieniach orzeczeń nie określiły żadnej konkretnej przyczyny odmowy przyjęcia skarżącego do służby kandydackiej. Tymczasem organ odwoławczy podał w zaskarżonej decyzji, iż skarżący w chwili zdawania egzaminów i wydawania decyzji Komisji Rekrutacyjnej pełnił służbę kandydacką w Wyższej Szkole Oficerskiej Sił Powietrznych, a zatem nie był uprawniony by starać się o powołanie do służby kandydackiej w Szkole Podoficerskiej Sił Powietrznych oraz nie zachował drogi służbowej przy składaniu wniosku o przyjęcie do tej szkoły. Ocenę taką organ odwoławczy wyprowadził z faktu zwolnienia skarżącego ze służby kandydackiej w WSOSP rozkazem Rektora – Komendanta z [...] marca 2009 r. i zdjęcia z ewidencji uczelni z dniem [...] lipca 2009 r., wskazując przy tym, iż zgodnie z art. 124 ust. 7 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (t.j. Dz. U. z 2008 r. Nr 141, poz. 892 ze zm.): stosunek służbowy służby kandydackiej wygasa z mocy prawa z dniem skreślenia z ewidencji uczelni wojskowej, (...) jeżeli żołnierz pełniący służbę kandydacką nie ukończy nauki w uczelni wojskowej (...). Z powyższego wynika, że organ drugiej instancji za decydujące dla rozstrzygnięcia sprawy uznał to, że skarżący na etapie ubiegania się o przyjęcie do szkoły podoficerskiej oraz w momencie orzekania przez Komisję Rekrutacyjną nie był wykreślony z ewidencji szkoły oficerskiej, co przyjęto za równoznaczne z pełnieniem służby kandydackiej. Takie stanowisko zaprezentowano również w skardze kasacyjnej, nie dostrzegając istoty sprawy, sprowadzającej się do ustalenia statusu skarżącego w związku z wydaną decyzją o zwolnieniu go ze służby kandydackiej. Mianowicie zauważyć należy, że przed datą orzekania przez Komisję Rekrutacyjną ([...] lipiec 2009 r.) nastąpiło zwolnienie skarżącego ze służby kandydackiej, orzeczone rozkazem personalnym Rektora – Komendanta WSOSP z [...] marca 2009 r. i ostateczną decyzją Ministra Obrony Narodowej z [...] maja 2009 r., w których jako podstawę zwolnienia podano niespełnienie wymogów określonych w regulaminie studiów (art. 134 ust. 1 pkt 4 cyt. ustawy). Wskutek wymienionych decyzji Rektor – Komendant rozkazem dziennym z [...] lipca 2009 r. przeniósł skarżącego z dniem [...] lipca 2009 r. do rezerwy i nakazał aby wymienionego "zdjąć z ewidencji oraz wszelkiego zaopatrzenia". Z treści skargi kasacyjnej nie wynika dlaczego przy ocenie statusu skarżącego pominięto okoliczność zwolnienia go ze służby kandydackiej, a za miarodajną uznano wyłącznie okoliczność wykreślenia go z ewidencji uczelni. Zaznaczyć więc trzeba, że zwolnienie żołnierza pełniącego służbę kandydacką w trybie art. 134 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy następuje w drodze zaskarżalnej decyzji, natomiast jej następstwem jest czynność komendanta o przeniesieniu do rezerwy, przewidziana w przepisie § 35 ust. 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z 24 czerwca 2008 r. w sprawie służby wojskowej kandydatów na żołnierzy zawodowych. Na marginesie trzeba dodać, że z ww. przepisu rozporządzenia wynika, iż przeniesienie do rezerwy następuje z dniem zwolnienia ze służby kandydackiej, co w niniejszej sprawie dokonane zostało ostatecznie decyzją z [...] maja 2009 r., tymczasem w powołanym rozkazie przyjęto datę [...] lipca 2009 r. Niezrozumiałe jest również z jakich względów w zaświadczeniu Wyższej Szkoły Oficerskiej z dnia [...] lipca 2009 r. stwierdzono, że skarżący pełni służbę wojskową w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego, w sytuacji gdy przed tą datą nastąpiło jego zwolnienie ze służby kandydackiej. Nie wynika również z treści decyzji oraz dokumentacji zebranej w aktach sprawy, dlaczego organ odwoławczy pominął fakt zwolnienia skarżącego z pełnienia służby kandydackiej, a przyjął że w niniejszej sprawie stosunek służbowy służby kandydackiej wygasł z mocy prawa z dniem skreślenia z ewidencji uczelni wojskowej. Efektem z kolei tego stanowiska było błędne uznanie, że skarżący w trakcie egzaminów wstępnych oraz w dacie orzekania przez Komisję Rekrutacyjną pozostawał w służbie kandydackiej. Rację ma autor skargi kasacyjnej, że pozostawanie w służbie kandydackiej przez osobę będącą już studentem uczelni wojskowej (kandydatem na żołnierza zawodowego) wyklucza powołanie jej do służby kandydackiej w innej uczelni wojskowej, czy szkole podoficerskiej. Odmienny pogląd Sądu, wyrażony w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, nie uwzględnia całości regulacji zawartej w cyt. ustawie o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, a zwłaszcza treści art. 124 i art. 124a, art. 125 oraz art. 127, zgodnie z którymi kandydatów na żołnierzy zawodowych kształcą na potrzeby korpusu oficerów zawodowych – uczelnie wojskowe, a na potrzeby korpusu podoficerów zawodowych – szkoły podoficerskie. Kandydaci na żołnierzy zawodowych pełnią czynną służbę wojskową jako służbę kandydacką. Z dniem rozpoczęcia pełnienia służby kandydackiej żołnierz otrzymuje tytuł podchorążego, kadeta lub elewa. W wymienionych wyżej oraz innych przepisach ustawy rozróżnia się stan wynikający z pozostawia w stosunku służbowym i stan związany z pełnieniem służby. Na to, że nie są to pojęcia tożsame zwraca się uwagę w orzecznictwie sadowym (por. wyrok NSA z 7 lipca 2010 r., sygn. akt I OSK 158/10; wyrok WSA z 2 czerwca 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 461/08; wyrok WSA z 26 marca 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 1758/08). Ponadto zwrócić należy uwagę, że w omawianej ustawie różne zdarzenia stają się przesłanką wygaśnięcia stosunku służbowego bądź zwolnienia z pełnienia służby. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie organy wojskowe nie uwzględniły tych wszystkich aspektów stanu prawnego i nie rozważyły wszechstronnie okoliczności istotnych dla podjęcia rozstrzygnięcia. Pomijając w ocenie prawnej skutki decyzji zwalniającej podchorążego z uczelni wojskowej, wyprowadzono również błędne wnioski co do obowiązku zachowania drogi służbowej przy składaniu przez skarżącego wniosku o przyjęcie do szkoły podoficerskiej. W rezultacie decyzje wydane zostały z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, co warunkowało w świetle art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. uwzględnienie skargi przez Sąd pierwszej instancji. Tym samym wnioski zawarte w skardze kasacyjnej okazały się niezasadne. Z tych wszystkich względów orzeczono jak w sentencji, zgodnie z art. 184 p.p.s.a. przyjmując, iż zaskarżone orzeczenie, mimo błędnego uzasadnienia, odpowiada prawu. ----------------------- 9