IV SA/Wr 817/13

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Julia Szczygielska po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji uchylającej decyzję w sprawie odmowy przyznania zasiłku okresowego i przekazującej sprawę do ponownego rozpoznania postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] 2013 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W., działając na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. w związku z art. 157 § 2 k.p.a., odmówiło wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji własnej z dnia [...] 2012 r. nr [...] uchylającej w całości decyzję Kierownika Zespołu Terenowej Pracy Socjalnej nr [...] z dnia [...] 2012 r. nr [...] w sprawie odmowy przyznania [...] zasiłku okresowego i przekazującej sprawę do ponownego rozpoznania. Powyższe postanowienie zawierało pouczenie, że przysługuje od niego prawo wystąpienia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Pismem z dnia 31 października 2013 r. wyżej wymieniony złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na wskazane postanowienie Kolegium. W skardze wniósł m.in. o stwierdzenie nieważności podjętego postanowienia. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią przepisów art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Powołany przepis statuuje zasadę pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej. Stosownie do art. 15 k.p.a. postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne, co oznacza, że w przypadku złożenia odwołania od decyzji pierwszej instancji, organ odwoławczy rozpatruje sprawę ponownie. Jednakże w myśl art. 127 § 3 k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednak strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, a do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Z kolei, na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania, na zasadzie art. 61a § 2 k.p.a., służy zażalenie. Zgodnie natomiast z art. 144 k.p.a., do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. Z treści złożonej skargi oraz z okoliczności faktycznych sprawy bezsprzecznie wynika, iż w istocie jest to skarga na postanowienie, które zakwestionować skarżący mógł jedynie w drodze złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Wskazać należy, że w zaskarżonym postanowieniu zawarte zostało prawidłowe pouczenie o sposobie jego zakwestionowania, tj. że służy od niego prawo wystąpienia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia. Skarżący natomiast, wnosząc skargę na to postanowienie do Sądu, nie wyczerpał przysługującego mu środka zaskarżenia. Wobec tego zatem, że sąd administracyjny nie zastępuje organów odwoławczych, a jego działania nie mogą naruszać zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego skargę należało uznać za niedopuszczalną. W związku z tym co wcześniej powiedziano, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.