II OZ 1309/18

SENTENCJA Dnia 14 grudnia 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Kostka po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 sierpnia 2018 r., sygn. akt IV SA/Wa 1055/18 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi R. M. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z 27 sierpnia 2018 r., sygn. akt IV SA/Wa 1055/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę R. M. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] lutego 2018 r. w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy wskazując, że skarżący nie uczynił zadość wezwaniu z 12 lipca 2018 r. i w ustawowym terminie nie uzupełnił braku fiskalnego skargi, gdyż nie uiścił wpisu sądowego w wysokości 300 zł. W zażaleniu na to postanowienie skarżący stwierdził, że nie odebrał korespondencji sądowej zawierającej wezwanie Sądu z uwagi na fakt, że w dniach od 1 lipca do 15 sierpnia 2018 r. przebywał na urlopie wypoczynkowym, natomiast osoba, którą upoważnił do odbioru korespondencji w tym okresie wyjechała nagle, z przyczyn losowych, do swoich rodziców za granicę. W związku z tym skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Rozpoznając zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie pozbawione jest usprawiedliwionych podstaw. W sprawie bezspornym jest, że na mocy zarządzenia z 12 lipca 2018 r. skarżący został wezwany do usunięcia braku fiskalnego skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 300 zł. Wezwanie należało wykonać, zgodnie z pouczeniem, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący wezwania nie wykonał, co nie jest kwestionowane. Zatem Sąd pierwszej instancji prawidłowo przyjął, że nieuzupełnienie przez skarżącego braku fiskalnego skargi, pomimo wystosowanego wezwania, uzasadniało odrzucenie skargi, stosownie do treści art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.). Jako pozostające bez znaczenia dla prawidłowości podjętego przez Sąd pierwszej instancji postanowienia należało ocenić okoliczności dotyczące przyczyn niepodjęcia w terminie korespondencji sądowej, których skutkiem było uznanie jej za doręczoną w trybie art. 73 § 4 p.p.s.a. Przebywanie skarżącego na urlopie wypoczynkowym i ewentualne ustanowienie osoby do odbioru korespondencji (co nie wynika jednakże z akt sprawy), która w czasie, kiedy wystosowano do skarżącego wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego, wyjechała za granicę do chorych rodziców, może zostać podniesione w ewentualnym wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku fiskalnego skargi. Mając to na uwadze NSA uznał, że zażalenie pozbawione jest usprawiedliwionych podstaw i z tego powodu, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., je oddalił.