II SA/Gl 762/12
Адміністративні суди2012-11-22
Номер справи
II SA/Gl 762/12
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Дата рішення
2012-11-22
Тип
Postanowienie WSA w Gliwicach
Судді
Elżbieta KaznowskaMaria Taniewska-BanackaRafał Wolnik
Резолютивна частина
Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Текст рішення
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Protokolant st. sekretarz sądowy Beata Bieroń, po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2012 r. na rozprawie sprawy ze skargi Wojewody [...] na uchwałę Rady Miasta w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie gospodarowania mieszkaniowym zasobem gminy p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie.
UZASADNIENIE
Rada Miasta Piekary Śląskie działając na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z
2001 r., Nr 142, poz. 1591 z późn zm.), zwanej dalej u.s.g., oraz na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz.U. z 2005 r, Nr 31, poz. 266 z późn. zm.), zwanej dalej u.o.p.l., podjęła w dniu 22 grudnia 2011 r. uchwałę Nr XIII/193/11 w sprawie przyjęcia programu gospodarowania mieszkaniowym zasobem gminy Piekary Śląskie w latach 2012 – 2016.
Skargę na powyższą uchwałę wniósł Wojewoda Śląski w trybie art. 93 ust. 1 u.s.g., domagając się stwierdzenia jej nieważności w całości, jako niezgodnej z art. 21 ust. 1 pkt 1 u.o.p.l. w związku z art. 13 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz.U. z 2011 r., Nr 197, poz. 1172 z późn. zm.).
W uzasadnieniu organ nadzoru wskazał, iż jego zdaniem zaskarżona uchwała ma charakter aktu prawa miejscowego. W takiej sytuacji istnieje obowiązek publikacji uchwały w dzienniku urzędowym, stosownie do treści art. 88 ust. 1 Konstytucji RP. Ponieważ zaskarżona uchwała nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Województwa Śląskiego, to przyjęcie w jej § 3, że wchodzi ona w życie z dniem podjęcia, należy uznać za prowadzące do sprzeczności z prawem całej uchwały.
W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta Piekary Śląskie wskazał, że w stosunku do zaskarżonej uchwały został zastosowany art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Organ gminy podzielił stanowisko Wojewody Śląskiego co do obowiązku publikacji zaskarżonej uchwały jako aktu prawa miejscowego. Dalej wskazał, że Rada Miasta Piekary Śląskie podjęła w dniu 31 maja 2012 r. uchwałę Nr XVIII/271/12 w sprawie przyjęcia programu gospodarowania mieszkaniowym zasobem gminy Piekary Śląskie w latach 2012 – 2016, której § 4 stanowi, iż wchodzi ona w życie po upływie 14 dni od jej ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Śląskiego. Ponadto zgodnie z treścią § 2 uchyla ona zaskarżoną uchwałę. W tej sytuacji, w ocenie organu gminy, skarga została w całości uwzględniona.
W piśmie procesowym z dnia 3 lipca 2012 r. skarżący organ nadzoru podtrzymał skargę. Podał, że zaskarżona uchwała do dnia wejścia w życie uchwały Nr XVIII/271/12 pozostawała w obrocie prawnym i wywoływała skutki prawne, co powoduje, że brak jest podstaw do umorzenia postępowania.
Z urzędu zauważyć jeszcze przyjdzie, że uchwała Rady Miasta Piekary Śląskie z dnia 31 maja 2012 r., Nr XVIII/271/12, została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Województwa Śląskiego w dniu 19 października 2012 r. pod poz. 4088 i weszła w życie po upływie 14 dni od jej ogłoszenia.
Na rozprawie w dniu 22 listopada 2012 r. pełnomocnik Wojewody podtrzymał dotychczasowe stanowisko organu nadzoru.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Przystępując do rozpoznania skargi, w pierwszej kolejności wskazać przyjdzie, że zarówno Wojewoda, jak i organ gminy słusznie wskazują, iż zaskarżona uchwała miała charakter aktu prawa miejscowego, w związku z czym podlegała obowiązkowemu ogłoszeniu w dzienniku urzędowym.
Wskazać natomiast przyjdzie, że nie zasługuje na uwzględnienie twierdzenie organu gminy, jakoby skutecznie uwzględnił skargę w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. Podjęcie bowiem kolejnej uchwały, na mocy której uchylona została zaskarżona uchwała nie stanowi uwzględnienia skargi w całości. Organ nadzoru domagał się w skardze stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały, nie zaś jej uchylenia. Ponadto uwzględniając skargę w tym trybie organ jest zobowiązany do stwierdzenia jednocześnie, czy jego działanie miało miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa, czego w niniejszej sprawie nie uczynił.
Powyższe w niczym nie zmienia jednak faktu, że na dzień rozpoznania skargi postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Zaskarżona uchwała została uchylona na mocy § 2 uchwały Rady Miasta Piekary Śląskie Nr XVIII/271/12 z dniem jej wejścia w życie. Uchwała ta weszła w życie po upływie 14 dni od jej ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Śląskiego, a ogłoszona została w dniu 19 października 2012 r. W tej sytuacji brak jest obecnie przedmiotu zaskarżenia, co czyni bezprzedmiotowym rozpoznanie skargi.
Odnosząc się do twierdzeń organu nadzoru zawartych w piśmie z dnia 3 lipca 2012 r. wskazać przyjdzie, że nie zasługują one na uwzględnienie. Zaskarżona uchwała nie mogła wywołać skutków prawnych, albowiem, co jest w niniejszej sprawie bezsporne, nie weszła w życie. Skoro stanowiła akt prawa miejscowego, to jej wejście w życie było uwarunkowane uprzednim ogłoszeniem (art. 88 ust. 1 Konstytucji RP). Brak ogłoszenia aktu prawa miejscowego w dzienniku urzędowym powoduje, że akt ten nie wszedł w życie, a tym samym nie stanowił obowiązującego prawa. Ewentualne skutki, jakie mógł wywołać, nie mają żadnej mocy wiążącej, a wydane na jej podstawie akty administracyjne lub podjęte czynności dotknięte są kwalifikowaną wadą prawną.
Zgodnie z art. art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd administracyjny wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn (poza wymienionymi w pkt 1 i 2) stało się bezprzedmiotowe. Taka właśnie sytuacja z naprowadzonych wyżej powodów zachodzi w niniejszej sprawie, co skutkowało orzeczeniem o umorzeniu postępowania.