III SA/Kr 22/10
Адміністративні суди2010-12-02
Номер справи
III SA/Kr 22/10
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Дата рішення
2010-12-02
Тип
Postanowienie WSA w Krakowie
Судді
Halina Jakubiec
Резолютивна частина
uchylono postanowienie tut. Sądu, zwolniono od kosztów sądowych i ustanowiono pełnomocnika
Текст рішення
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Halina Jakubiec po rozpoznaniu w dniu 02 grudnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia K. A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 września 2010r. sygn. akt III SA/Kr 22/10 wydane w sprawie ze skargi K. A. na decyzję Wojewody z dnia 4 listopada 2009r. znak [...] w przedmiocie odmowy wymeldowania p o s t a n a w i a uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 września 2010r. sygn. akt III SA/Kr 22/10 oraz przyznać K. A. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez ustanowienie adwokata i zwolnienie od kosztów sądowych.
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 29 września 2010r. sygn. akt III SA/Kr 22/10 umorzył na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270) postępowanie w części obejmującej żądanie K. A. zwolnienia od kosztów sądowych oraz przyznał na podstawie art. 243 § 1 i 252 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 i art. 245 § 2 p.p.s.a K. A. prawo pomocy w zakresie częściowym i ustanowił dla niego adwokata.
K. A., wnioskując o prawo pomocy w zakresie całkowitym, zobrazował swoją sytuację rodziną i majątkową w ten sposób, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z opiekunką córki i małoletnią córką. Jest współwłaścicielem wraz z K. A., byłą żoną 37-metrowego mieszkania i nieruchomości rolnej o powierzchni 0,2 ha. Nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Stałe miesięczne dochody swego gospodarstwa domowego skarżący oszacował na kwotę 1698 zł brutto wyjaśniając, że składa się na to 1650 zł jego zarobków i 48 zł zasiłku rodzinnego jakie otrzymuje konkubina za pośrednictwem MOPS- u. Co do ponoszonych wydatków podał, że za mieszkanie płaci 344,95 zł, za gaz 144,10 zł, za prąd 55,06 zł, za telefon 38,557 zł, za wywóz odpadów komunalnych 4,58 zł, za internet 20 zł. Do tego dochodzi 170 zł tytułem spłaty pożyczki, 250 zł na koszty leczenia i wykupu lekarstw, 109,80 zł opłaty gruntu oraz 150 zł na inne wydatki.
Postanowienie Sądu zostało doręczone skarżącemu w dniu 07.10.2010r.
a w dniu 08.10.2010r. skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie, w którym zakwestionował pkt I postanowienia o umorzeniu postępowania w zakresie żądania zwolnienia go do kosztów sądowych. Wniósł o całkowite zwolnienie od kosztów sądowych, dodając, że jedynym dochodem jego rodziny jest dochód uzyskiwany
z wykonywania pracy na podstawie umowy o pracę, gdy tymczasem w roku 2010 opłaty znacznie wzrosły i nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zażalenie K. A. jest "oczywiście uzasadnione" w rozumieniu art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270). Przepis ten stanowi, że: jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych.
Spełniona jest bowiem w sprawie przesłanka przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym w rozumieniu art. 246 § 1 p.p.s.a , gdyż K. A. wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wskazuje na to sytuacja materialna skarżącego i jego rodziny. Środki, jakimi dysponuje obecne gospodarstwo domowe skarżącego wystarczają na opłacenie przedstawionych bieżących kosztów utrzymania mieszkania, uregulowanie pozaciąganych zobowiązań oraz na pokrycie najpilniejszych potrzeb życia codziennego. W konsekwencji należy przyjąć, że skarżący nie jest w stanie wygospodarować środków zarówno na wynagrodzenie kwalifikowanego pełnomocnika z wyboru, ani też na koszty postępowania.
Z tego względu Sąd na podstawie art. 246 § 1 w zw. z art. 195 § 2 p.p.s.a przyznał K. A. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.