VII SAB/Wa 107/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska (spr.), Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, Protokolant Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi B. S.A. w W. na bezczynność Prezydenta [...] postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. UZASADNIENIE W dniu 25 sierpnia 2008r. B. S.A. złożyła wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego, wielorodzinnego nr [...] z garażem podziemnym i usługami w parterze przy ul.[...], [...] (na terenie działek [...] -część, [...], [...], [...],[...]) w W. Po sprawdzeniu, czy do wniosku dołączono dokumentację wymienioną w art. 33 ust. 2 Prawa budowlanego w dniu 19 września 2008r. Prezydent m.st. Warszawy wezwał inwestora - na podstawie art. 64 § 2 kpa - do uzupełnienia braków wniosku w zakreślonym terminie. Decyzją z dnia [...] nr [...] Prezydent [...] umorzył postępowanie ww. sprawie, wskazując, że stało się ono bezprzedmiotowe wobec nieuzupełnienia wymaganych dokumentów. Skarżąca od powyższej decyzji wniosła odwołanie, które następnie cofnęła, wnosząc o umorzenie postępowania. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] nie uwzględnił cofnięcia odwołania, wskazując na treść art. 137 kpa. Decyzją z dnia [...] Wojewoda [...] uchylił ww. decyzję, nakazując ponowne rozpoznanie sprawy. Zgodnie z zaleceniami tejże decyzji pismem z dnia 4 maja 2009r. organ I instancji poinformował skarżącą, że wniosek z dnia 25 sierpnia 2008r. pozostawia bez rozpoznania, na podstawie art. 64 § 2 kpa. W dniu 15 maja 2009r. spółka złożyła zażalenie na bezczynność Prezydenta [...] ww. sprawie, który postanowieniem z dnia [...] odmówił wyznaczenia organowi I instancji terminu do załatwienia ww. sprawy. Spółka B. złożyła skargę do Sądu na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę z wniosku z dnia 28 sierpnia 2008r. Skarżąca szczegółowo przedstawiła przebieg niniejszej sprawy, wskazując również na błędy organu w zakresie żądania uzupełnienia wniosku o pozwolenie na budowę, które nie dotyczyły kwestii formalnych tylko merytorycznych, dlatego organ nie mógł pozostawić wniosku skarżącej bez rozpoznania, na podstawie art. 64 § 1 kpa. Powinien zatem zastosować art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego i wydać decyzję merytoryczną. W dniu [...] Prezydent [...] wydał decyzję (nr [...]) umarzającą postępowanie wszczęte wnioskiem inwestora z dnia 25 sierpnia 2008r. W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] przytoczył ww. stan faktyczny sprawy, wskazując, iż w sprawie nie zachodziła bezczynność organu, w rozumieniu art. 37 § 1 kpa. Z tego względu, skargę należy uznać za nieuzasadnioną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( DZ.U. Nr 153, poz. 1270 ze. zm.) zwanej dalej p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z przyczyn innych niż wymienione w § 1 pkt 1 i 2 tego artykułu. Powyższy przepis ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu – w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 tej ustawy organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności (patrz. uchwała NSA z dnia 26 listopada 2008 r. I OPS 6/08 ). W niniejszej sprawie Prezydent [...] po wniesieniu skargi przez B. S. A. w W. na bezczynność organu wydał w dniu [...] decyzję nr [...], którą umorzył postępowanie w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania dla B. W. S.A. pozwolenia na budowę ww. budynku mieszkalnego wielorodzinnego. W świetle powyższego rozpatrywanie skargi na bezczynność organu stało się bezprzedmiotowe. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.