Ppolska.starec← UrzadnikУвійти

IV SA/Po 1014/12

Адміністративні суди2012-12-06
Номер справи
IV SA/Po 1014/12
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Дата рішення
2012-12-06
Тип
Postanowienie WSA w Poznaniu

Судді

Anna JaroszBeata SokołowskaKatarzyna Nikodem

Резолютивна частина

Odrzucono skargę

Текст рішення

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Jarosz (spr.) Sędziowie WSA Beata Sokołowska WSA Katarzyna Nikodem Protokolant st. sekr. sąd. Małgorzata Błoszyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 06 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi A. B. na decyzję Wojewody W. z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, postanawia: 1. skargę odrzucić, 2. zwrócić A. B. kwotę (...) (...) złotych tytułem uiszczonego wpisu. UZASADNIENIE M. S., T.S. i A. S. wnieśli skargę na decyzję Wojewody W. z dnia (...) r. nr (...) utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia (...) r. nr (...) stwierdzającą wydanie decyzji z dnia (...) r. nr (...) o pozwoleniu na budowę kolektorów sanitarnych i deszczowych projektowanego Centrum Handlowego Spółki Akcyjnej Domy Towarowe C. w rejonie ul. B. w P. z naruszeniem prawa polegającym na pominięciu w postępowaniu o wydanie decyzji współwłaścicieli działki położonej przy ul. P. (...), przylegającej bezpośrednio do terenu inwestycji tj. T.S., M. S. i A. B., którzy zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 16 grudnia 2010 r. sygn. akt IV SA/Po 480/10 mają przymiot strony w rozumieniu art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (j.t. Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) oraz odmawiającą uchylenia ww. decyzji z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 4 kpa, gdyż od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło więcej niż 5 lat. W skardze zarzucono brak merytorycznego rozpoznania materiału dowodowego, nie uwzględnienie słusznego interesu skarżących, przewlekłość postępowania, błędne przyjęcie, że decyzję z dnia (...) r. skarżący odebrali w dniu (...) r. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Wielkopolski wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W każdej sprawie wniesionej do sądu administracyjnego merytoryczne rozpoznanie skargi musi zostać poprzedzone zbadaniem dopuszczalności środka zaskarżenia. Przyczyną, dla której sąd administracyjny powinien odrzucić skargę jako niedopuszczalną jest stwierdzenie, że sprawa jest już prawomocnie osądzona (res iudicata). Prawomocne osądzenie sprawy oznacza, że była już ona przedmiotem rozpoznania przed sądem administracyjnym, które zakończyło się prawomocnym orzeczeniem, wywierającym ten skutek, że sprawa ta nie może być przedmiotem ponownego postępowania sądowego toczącego się w tej samej sprawie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270, dalej ppsa) Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została prawomocnie zakończona. Z treści tego przepisu wynika, wprost, że powaga rzeczy osądzonej zachodzi wówczas, gdy wystąpi tożsamość przedmiotowa (tożsamość sprawy) i tożsamość podmiotowa (tożsamość stron). Natomiast art. 171 ppsa stanowi, że wyrok prawomocny ma powagę rzeczy osądzonej tylko co do tego, co w związku ze skargą stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia. Powaga rzeczy osadzonej (res iudicata) to moc prawna prawomocnego orzeczenia co do istoty sprawy, wydanego w postępowaniu jurysdykcyjnym, wykluczająca ponowne rozstrzygniecie tej samej sprawy (M. Bogusz, "Powaga rzeczy osądzonej...", s. 87). Konsekwencją procesową faktu, ze prawomocny wyrok korzysta z powagi rzeczy osądzonej jest to, że nie można skutecznie wszcząć postępowania w tym samym przedmiocie i miedzy tymi samymi stronami,. W takiej sytuacji zachodzi podstawa do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej (art. 58 § 1 pkt 4 ppsa) (B. Dauter. Komentarz do art. 171 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stan prawny 2011 r.). Mając na uwadze powyższe stwierdzić należało, że w niniejszej sprawie zachodzi powaga rzeczy osądzonej, bowiem w wyniku skargi wniesionej przez A. B., T. S., M. S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, Sąd ten wyrokiem z dnia 27 maja 2009 r. II SA/Po 947/08 oddalił skargę - na decyzję Wojewody W. z dnia (...) r. nr (...) i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie pozwolenia na budowę - w stosunku do A. B., ponieważ uznał, że skarżąca złożyła wniosek o wznowienie postępowania z uchybieniem terminu 1 miesiąca, o którym mowa w art. 148 kpa, natomiast w zakresie w jakim skargi odnosiły się do skarżących T. S. i M. S. uchylono decyzję obu organów. Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 25 sierpnia 2009 r. Zatem skoro zapadło prawomocne rozstrzygniecie przesądzające, że skarżąca złożyła wniosek o wznowienie postępowania z uchybieniem terminu to ponowne złożenie skargi przez A. B. dotyczącej tej samej sprawy tj. wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną z dnia (...) r. jest niedopuszczalne i w związku z tym skarga wniesiona przez skarżącą podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ppsa. Ponadto zwrócić należy uwagę, że skarżąca w postępowaniu administracyjnymi toczącym się po wyroku uchylającym ww decyzje nie brała w nim udziału jako strona tego postępowania, lecz jako pełnomocnik T. S., co wynika ze znajdujących się w aktach sprawy decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia (...) r., decyzji Wojewody W. z dnia (...) r., pełnomocnictwa, skargi z dnia (...) r. na powyższe decyzje, wyroku WSA w Poznaniu z dnia 16 grudnia 2010 r. IV SA/Po 480/10, decyzji Prezydenta Miasta P. z (...) r., decyzji Wojewody W. z dnia (...) r., skargi z dnia (...) r. na te decyzje oraz wyroku WSA w Poznaniu z dnia 9 lutego 2012 r. IV SA/Po 1145/11. W tym stanie rzeczy, skoro sprawa skarżącej jest już prawomocnie osądzona, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.