III SA/Łd 215/07

SENTENCJA Dnia 6 grudnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. P. przeciwko Wojewodzie [...], Rektorowi Uniwersytetu Medycznego w Ł. oraz Prezesowi Urzędu Patentowego o roszczenia finansowe postanawia: odrzucić skargę. B.C. UZASADNIENIE W dniu 26 lutego 2007 r. B. P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę – "Pozew" przeciwko Wojewodzie [...], Rektorowi Uniwersytetu Medycznego w Ł. i Prezesowi Urzędu Patentowego w przedmiocie prawa do wynagrodzenia ze środków budżetu Państwa. Swoje straty, jako właściciela patentu PL [...] i PL [...] z tytułu korzystania z wynalazków do celów państwowych określił na kwotę 20 mln PLN z odsetkami. Na wezwanie Sądu o wskazanie zakresu i przedmiotu wniesionej skargi w odniesieniu do każdego z wymienionych w niej organów, B. P. w piśmie z dnia 29 czerwca 2007 r. podał, że "przedmiotem skargi w odniesieniu do każdego z wymienionych w niej organów są patenty pochodzenia krajowego preparatów ziołowych leczniczych" (PL [...] i PL [...]). "Zakresem skargi" -(...) - własność podlegająca ochronie patentowej w odniesieniu do każdego z wymienionych organów". Wnosił o potwierdzenie postępowania obejmującego także postępowanie egzekucyjne przeciwko dłużnikom (...). B. P. oświadczył, iż domaga się ze środków budżetu Państwa, reprezentowanego przez Wojewodę [...], świadczeń pieniężnych na kwotę 20 mln PLN z odsetkami z tytułu utraconych korzyści, jako właściciel wynalazków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Z poczynionych przez Sąd ustaleń wynika, iż B. P., jako właściciel wynalazku na podstawie art. 69 ust. 4 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (tj. Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zm.) domaga się od Wojewody [...], Rektora Uniwersytetu Medycznego w Ł. i Prezesa Urzędu Patentowego odszkodowania (wynagrodzenia) w wysokości 20 mln PLN z odsetkami z tytułu utraconych korzyści za wykorzystywanie jego wynalazków. W ocenie Sądu, roszczenie skarżącego nie mieści się zakresie kognicji sądów administracyjnych. Roszczenia, będącego przedmiotem niniejszej skargi, co wynika z art. 284 pkt 4 w/w ustawy Prawo własności przemysłowej skarżący może dochodzić w trybie powództwa cywilnego przed sądem powszechnym, a nie przed sądem administracyjnym. Dodać przy tym trzeba, że z treści skargi i złożonego przez skarżącego pisma nie wynikają inne żądania, które mieściłyby się w zakresie właściwości sądu administracyjnego. Z tych względów, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił skargę B. P. B.C.