I FZ 327/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Kołaczek po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 26 kwietnia 2005 r. sygn. akt I SA/Łd 236/04 w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi A. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 16 lutego 2004 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 1996 r. postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie oraz przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił wniosek A. N. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Z akt sprawy wynika, że po oddaleniu przez Naczelny Sąd Administracyjny zażalenia Strony w sprawie przyznania prawa pomocy, WSA w Łodzi wezwał Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi Strony w dniu 9 marca 2005 r., który jednakże nie uiścił wpisu w wyznaczonym terminie. Uczynił to natomiast samodzielnie Skarżący w dniu 11 kwietnia 2005 r., jednakże bez zwrócenia się z jednoczesnym wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. Wniosek taki złożył z kolei w dniu 12 kwietnia 2005 r. pełnomocnik Strony, podnosząc przy tym, że ze względu na długotrwałą chorobę spowodowaną uszkodzeniem kręgosłupa przebywał na zwolnieniu lekarskim w dniu doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu. Argumentując, że skutki działań i zaniechać pełnomocnika obciążają stronę, która go ustanowiła, sąd I instancji wskazał, że pełnomocnik nie dopełnił obowiązku jednoczesnego uiszczenia wpisu i złożenia wniosku o przywrócenie terminu, a w związku z tym nie spełnił wymogów formalnych. Sąd podniósł także, że pełnomocnik - mimo choroby i zwolnienia lekarskiego - nie poniechał swej działalności gospodarczej, o czym świadczy fakt ciągłości odbioru korespondencji przez osobę czynną w lokalu kancelarii adwokackiej. W zażaleniu na powyższe postanowienie WSA w Łodzi Strona podniosła, że spełniła wszystkie wymogi formalne wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, gdyż czynność, dla której złożono wniosek o przywrócenie terminu na jej dokonanie (a więc uiszczenie wpisu), została dokonana dzień wcześniej przed złożeniem wniosku o przywrócenie terminu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Odrzucenie wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego możliwe jest wówczas, gdy taki wniosek nie spełnia wymogów formalnych i uchybienia te nie mogą zostać naprawione. Zgodnie z art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej - P.p.s.a.), pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z powyższego wynika, że w przypadku, gdy któryś z ww. wymogów formalnych nie został spełniony, można uznać, że wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu. Z akt sprawy należy tymczasem wnosić, że Strona składając wniosek o przywrócenie terminu spełniła wymóg formalny polegający na jednoczesnym dokonaniu czynności, której uchybiła. Nie ma przy tym znaczenia, że samo uiszczenie wpisu nastąpiło dzień wcześniej, ważne jest natomiast, że w momencie złożenia wniosku o przywrócenie terminu czynność, której strona uchybiła, była dokonana. Powyższe stanowi wystarczający powód uchylenia postanowienia sądu I instancji, a to z tego względu, że WSA w Łodzi wydając zaskarżone rozstrzygnięcie oparł je w głównej mierze na argumencie dotyczącym niespełnienia wymogów formalnych wniosku Strony. Należy jednocześnie zauważyć, że ponownie rozpatrując sprawę sąd I instancji powinien przede wszystkim ustalić, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony we właściwym terminie oraz czy strona uprawdopodobniła, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu. Rozstrzygnięcie tych kwestii przez Naczelny Sąd Administracyjny na obecnym etapie postępowania godziłoby w zasadę dwuinstancyjności postępowania sądowoadministracyjnego. Zgadzając się jednakże z argumentacją Strony, Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że sam fakt odbierania korespondencji w czasie, w którym powinna być dokonana czynność, dla której złożono wniosek o przywrócenie terminu na jej dokonanie, nie przesądza jeszcze, że strona ponosi winę w niedopełnieniu tej czynności w przewidzianym przepisami prawa czasie. Z tych względów, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art.197 § 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.