I SA/Wa 2100/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. O. i Ł. O. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2012 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] czerwca 2012 r. Nr [...] Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Gminy [...] z dnia [...] września 1978 r. Nr [...] o przejęciu na własność Państwa za spłaty pieniężne część gospodarstwa rolnego o pow. [...] ha położonego w [...], składającego się z działek o numerach [...] i [...], stanowiących byłą własność Ł. i S. małż. O. Pismem z dnia 31 lipca 2012 r., Ł. O. i S. O. wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ze skargą na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2012 roku. Postanowieniem z dnia 24 września 2012 r. sygn. akt II SA/GI 1052/12, WSA w Gliwicach przekazał ww. skargę według właściwości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: zgodnie z art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego (Kpa) od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może się zwrócić do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, do wniosku tego stosuje się odpowiednie przepisy dotyczące odwołań. W przedmiotowej sprawie postępowanie administracyjne dotyczyło stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Gminy [...] o przejęciu na własność Państwa za spłaty pieniężne części gospodarstwa rolnego. Właściwym do rozpoznania złożonego wniosku był zatem Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, który w dniu [...] czerwca 2012 r. wydał zaskarżoną decyzję. Podkreślić jednakże należy, że decyzją ta nie była ostateczna. Stronie przysługiwał bowiem od niej wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, o którym mowa w ww. art. 127 § 3 Kpa złożony również do tego organu, nie zaś skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Zaskarżone rozstrzygnięcie zawierało wprawdzie błędne pouczenie o przysługujących środkach zaskarżenia, jednakże na tym etapie postępowania Sąd nie dysponuje instrumentami prawnymi pozwalającymi na merytoryczne rozpozanianie niniejszej skargi. Wskazać należy, że zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), skargę wnosi się do sądu administracyjnego po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków odwoławczych ustawa nakazuje rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 powołanej ustawy). Złożona zatem przez Ł. O. i S. O. skarga na decyzję Ministra Rolnictwa i rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2012 r., jest niedopuszczalna, gdyż pomija tryb odwoławczy określony w art. 127 § 3 Kpa. W związku z powyższym, skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.