II SO/Wr 51/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Habuda po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 2 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku V. K. o wymierzenie grzywny Wojewodzie Dolnośląskiemu za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: oddalić wniosek o wymierzenie grzywny. UZASADNIENIE V. K. (dalej jako: wnioskodawca), w dniu 18 listopada 2021 r. (data wpływu do organu) złożył bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wojewody w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Skarga ta została przekazana organowi w dniu 24 listopada 2021 r. (data wpływu do organu) celem udzielenia odpowiedzi na skargę, odesłania skargi, nadesłania kompletnych i uporządkowanych akt sprawy. Skarżący w dniu 27 grudnia 2021 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniosek o wymierzenie Wojewodzie Dolnośląskiemu grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329, ze zm.) - dalej p.p.s.a., w związku z nieprzekazaniem przez Wojewodę Dolnośląskiego skargi na bezczynność organu w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W dniu 13 kwietnia 2022 r. Wojewodzie doręczony został odpis wniosku o wymierzenie grzywny z jednoczesnym wezwaniem do udzielenia odpowiedzi na wniosek oraz przesłania skargi wraz z aktami sprawy w terminie 7 dni. W odpowiedzi na wezwanie Sądu Wojewoda pismem z dnia 28 kwietnia 2022 r. wyjaśnił, że w dniu pismem z dnia 20 grudnia 2021 r. (doręczonym do Sądu 23 grudnia 2021 r.) została przesłana do Sądu skarga na bezczynność Wojewody, wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Wskazano, że w dniu 24 listopada 2021 r. do Wojewody wpłynęła skarga na bezczynność, przekazana przez WSA we Wrocławiu. Wobec powyższego wniesiono o oddalenie wniosku o wymierzenie grzywny, gdyż Wojewoda nie przekroczył 30 dniowego terminu na przekazanie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Wniosek o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi należało uwzględnić. Stosownie do treści art. 54 § 2 p.p.s.a., organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się do obowiązku przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie wynikającym z przywołanego przepisu, sąd na wniosek skarżącego może, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., orzec o wymierzeniu organowi grzywny do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 154 § 6 p.p.s.a.). Z przywołanego przepisu wynika, że wymierzenie organowi grzywny uzależnione jest od łącznego zaistnienia następujących warunków: 1) złożenia wniosku o wymierzenie grzywny oraz 2) niewykonania w ogóle albo wykonania po upływie ustawowego terminu obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 p.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy pismo wnioskodawcy z dnia 16 listopada 2021 r. stanowiące skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w podanym wyżej zakresie zostało wniesione bezpośrednio do Sądu w dniu 18 listopada 2021 r. Skarga została przekazana do organu w dniu 24 listopada 2021 r. (data wpływu do Wojewody), wobec czego 30 dniowy termin na przekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią upływał w dniu 24 grudnia 2021 r. (piątek). W dniu 22 grudnia 2021 r. do Sądu wpłynęła skarga wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Wojewoda więc przekazał właściwe dokumenty przed upływem 30 dniowego terminu określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a. W tych okolicznościach należało uznać, że wniosek o wymierzenie grzywny z uwagi na niewątpliwe wypełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a. jest niezasadny. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu działając na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.