II FZ 673/19

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Bogusław Dauter (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 30 lipca 2019 r. sygn. akt I SA/Go 160/19 odrzucające skargę kasacyjną w sprawie ze skargi T.B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze z dnia 13 sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim wyrokiem z 25 kwietnia 2019 r., oddalił skargę T.B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze z dnia 13 sierpnia 2018 r. w przedmiocie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. T.B., działając poprzez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z 24 czerwca 2019 r. zatytułowanym "skarga kasacyjna od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim" zaskarżył w całości ww. wyrok. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim postanowieniem z dnia 30 lipca 2019 r. sygn. akt I SA/Go 160/19 odrzucił skargę kasacyjną. W uzasadnieniu wskazano, że skarga kasacyjna nie spełnia wymagań szczególnych, zaliczanych do jej elementów konstrukcyjnych, a wynikających z treści art. 177a w zw. z art. 176 §1 pkt 2 p.p.s.a., jakimi są przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Sąd nie jest uprawniony do wzywania strony o usunięcie tych braków. Pełnomocnik strony wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że skarżący winien zostać wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej przed jej odrzuceniem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Braki, do usunięcia których sąd jest uprawniony wezwać stronę, są to zgodnie z art. 177a p.p.s.a. elementy inne niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, a wymienione w art. 176 p.p.s.a. Wymagania zawarte w ww. przepisach mają ścisły związek z tzw. przymusem adwokackim, o którym mowa w art. 175 p.p.s.a., tj. wymogiem sporządzenia ww. środka odwoławczego przez profesjonalistę, mającego w założeniu prawodawcy zapewnić właściwą formę i poziom merytoryczny tego sformalizowanego pisma procesowego. Są również ściśle związane z granicami orzekania Sądu odwoławczego, który rozstrzyga tylko w ramach wniosków i zarzutów strony skarżącej nie będąc uprawnionym do formułowania zarzutów pod adresem zaskarżonego orzeczenia niejako za stronę (art. 183 § 1 p.p.s.a.; por. postanowienie NSA z 25 lutego 2015 r., I FZ 45/15). W niniejszym przypadku bezspornie skarga kasacyjna nie zawierała przytoczenia podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia, nie przywołując naruszonego zaskarżonym orzeczeniem przepisu. Ocena zasadności stanowiska przedstawionego w skardze kasacyjnej mogła zostać dokonana dopiero po stwierdzeniu, że spełnia ona przewidziane w ustawie wymogi formalne, a w tym konstrukcyjne, dotyczące wskazania podstaw zaskarżenia i ich uzasadnienia (por. np. postanowienie NSA z 8 lipca 2014 r., II OSK 284/13, CBOSA). Zasadnie zatem przyjął sąd pierwszej instancji, że złożona skarga kasacyjna zawiera nieusuwalne braki konstrukcyjne, o których mowa w art. 176 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 177a p.p.s.a. Nie spełniając wszystkich istotnych wymogów stawianych w tym przepisie podlegała ona odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a., jako niedopuszczalna. Do uchylenia zaskarżonego postanowienia nie może prowadzić argumentacja przedstawiona w zażaleniu, ponieważ odnosi się ona do bezpodstawności odrzucenia skargi kasacyjnej, mimo że w uzasadnieniu postanowienia, sąd pierwszej instancji w sposób bezpośredni wskazał podstawę prawną dotyczącą odrzucenia tej skargi i braki pisma, których ona dotyczy. Przedmiotem kontroli jest postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, w którym sąd bada, czy przesłanki, na których oparto to rozstrzygnięcie, zostały prawidłowo zastosowane w stanie faktycznym sprawy. W konsekwencji odrzucenie tego pisma przez sąd administracyjny pierwszej instancji ocenić należy jako zgodne z prawem. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.