II OZ 1226/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska-Szary po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 27 września 2010 r., sygn. akt II SA/Ke 186/10 w przedmiocie oddalenia wniosku o wyłączenie sędziego w sprawie ze skargi K. W. na decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia (...) czerwca 2008 r., znak: (...) w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, wyrokiem z dnia 22 kwietnia 2010 r. wydanym w składzie: przewodniczący Sędzia NSA Teresa Kobylecka, Sędzia WSA Jacek Kuza, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk - Moskal, oddalił skargę K. W. na decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia (...) czerwca 2008 r., znak: (...). K. W. wnioskiem z dnia 29 maja 2010 r. wniósł o sprostowanie i uzupełnienie protokołu rozprawy z dnia 22 kwietnia 2010 r. Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Kobylecka, zarządzeniem z dnia 22 czerwca 2010 r. oddaliła ww. wniosek. Od powyższego zarządzenia K. W. wniósł odwołanie, które zostało oddalone postanowieniem WSA w Kielcach wydanym w ww. pełnym składzie obecnym na rozprawie w dniu 22 kwietnia 2010 r. Pismem z 16 sierpnia 2010 r. K. W. wniósł o wyłączenie sędziego Teresy Kobyleckiej od orzekania w sprawie jego odwołania od zarządzenia z dnia 22 czerwca 2010 r. oraz o usunięcie naruszenia prawa w związku z wydanym postanowieniem z dnia 30 lipca 2010 r. W uzasadnieniu powyższego pisma wskazano, że sędzia Teresa Kobylecka rozpoznawała odwołanie od wydanego przez siebie zarządzenia, podczas gdy z mocy ustawy powinna zostać wyłączona z tego postępowania. Ponadto K. W. w ww. piśmie wskazał, że nie został poinformowany o terminie rozprawy wyznaczonej na dzień 30 lipca 2010 r., a o rozstrzygnięciu i składzie sędziowskim dowiedział się dopiero po doręczeniu mu tego postanowienia. Wnoszący pismo wniósł także o ponowne rozpoznanie jego odwołania z dnia 2 lipca 2010 r. w składzie zgodnym z obowiązującymi przepisami. WSA w Kielcach, postanowieniem z dnia 27 września 2010 r., sygn. akt II SA/Ke 186/10, oddalił wniosek K. W. o wyłączenie sędziego Teresy Kobyleckiej. W uzasadnieniu ww. postanowienia Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie nie występuje żadna z przesłanek opisanych w art. 18 § 1 i 3 oraz w art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Stwierdzenie to Sąd oparł na oświadczeniu sędziego Teresy Kobyleckiej, z którego wynika, że nie jest ona stroną postępowania w sprawie II SA/Ke 186/10, nie pozostaje z żadną ze stron postępowania w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jej prawa lub obowiązki, a nadto nie zachodzą w sprawie okoliczności tego rodzaju, które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do jej bezstronności w niniejszej sprawie. Ponadto Sąd w uzasadnieniu ww. postanowienia z dnia 27 września 2010 r. stwierdził, że skład Sądu rozpoznający odwołanie K. W. od zarządzenia w przedmiocie oddalenia wniosku o sprostowanie i uzupełnienie protokołu był zgodny z przepisami prawa. Zgodnie bowiem z art. 103 p.p.s.a. od zarządzenia przewodniczącego rozpoznającego wniosek o sprostowanie lub uzupełnienie protokołu, strony mogą się odwołać do sądu w terminie siedmiu dni od doręczenia im zarządzenia, przy czym chodzi o skład sądu orzekającego w sprawie. Odnosząc się do zarzutu nie poinformowania o posiedzeniu niejawnym w dniu 30 lipca 2010 r. Sąd wskazał, że obowiązek zawiadomienia strony postępowania o czasie i miejscu posiedzenia dotyczy jedynie wyznaczonych posiedzeń jawnych, a nie posiedzenia niejawnego. Sąd nie podzielił również zarzutu skarżącego, że nie był on poinformowany o składzie Sądu, który rozpatrywał jego odwołanie. Sąd wskazał, że z akt sprawy wynika, iż skarżący został pouczony, że od zarządzenia przewodniczącego przysługuje mu odwołanie do Sądu w składzie obecnym na rozprawie przed WSA w Kielcach w dniu 22 2010 r. W zażaleniu na powyższe postanowienie K. W. wskazał, że sędzia Teresa Kobylecka winna być wyłączona od orzekania w sprawie jego odwołania od wydanego przez nią zarządzenia z dnia 22 czerwca 2010 r., gdyż zgodnie z art.18 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sędzia jest wyłączony z mocy ustawy w sprawach, w których jest stroną. Ponadto zgodnie z art. 18 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w prawach, w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony stanowi doniosłą gwarancję procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego, we wszystkich procedurach sądowych sprowadza się do wyeliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. Mając to na uwadze stwierdzić należy, że Sąd I instancji słusznie stwierdził, że w niniejszej sprawie nie występuje żadna z przesłanek opisanych w art. 18 § 1 i 3 oraz w art. 19 p.p.s.a., która uzasadniałaby wyłączenie sędziego Teresy Kobyleckiej od orzekania w sprawie odwołania K. W. od wydanego przez nią zarządzenia z dnia 22 czerwca 2010 r. oddalającego wniosek o sprostowanie i uzupełnienie protokołu rozprawy z dnia 22 kwietnia 2010 r. Zgodnie z dyspozycją z art. 103 p.p.s.a. od zarządzenia przewodniczącego strony mogą odwołać się do sądu w terminie siedmiu dni od doręczenia im zarządzenia. Przez pojęcie "sądu właściwego do rozpoznania odwołania od zarządzenia przewodniczącego", stosując wykładnię językową i celowościową, należy rozumieć skład sędziowski, który orzekał na posiedzeniu, z którego protokół ten został sporządzony. W składzie tego sądu może również zasiadać przewodniczący tego składu, od którego zarządzenia strona się odwołała (zob. B. Deuter, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, wyd. 2, Warszawa 2009, s. 342). Słusznie więc Sąd I instancji stwierdził, że powyższe rozwiązanie przewiduje ustawodawca w art. 103 p.p.s.a. w związku z czym skład Sądu, który wydał postanowienie o oddaleniu wniosku o sprostowanie i uzupełnienie protokołu rozprawy był zgodny z wymogami ustawy. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.