II SA/Po 1072/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi W. K. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą P.P.H.U. "K." na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] 2011 r. Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. /-/ J. Zieliński UZASADNIENIE W skardze z dnia 10 października 2011 r. pełnomocnik skarżącego W. K. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] 2011 r. w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, iż uiszczenie kary pieniężnej w wysokości 36.000,- złotych przed rozstrzygnięciem sprawy przez sąd jest obowiązkiem, z uwagi na wysokość kary, nadto uciążliwym. Skarżący nie posiada jednorazowo takich środków, a ich zgromadzenie będzie wymagało zaciągniecie zobowiązań i powstanie szkody w sytuacji majątkowej. Natychmiastowe wykonanie decyzji skutkowałoby trudnymi do odwrócenia konsekwencjami w postaci pozbawienia strony płynności finansowej, niezbędnej do regulowana należności, w tym również z tytułu wynagrodzeń pracowników. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże stosownie do treści art. 61 § 3 powyższej ustawy, po przekazaniu skargi sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, w tym aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając na uwadze treść powołanego wyżej art. 61 § 1 ustawy stwierdzić należy, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności może nastąpić wyjątkowo, w ściśle określonych sytuacjach. Z treści powołanego przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, iż przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest skonkretyzowane niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obie te przesłanki (niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków) są pojęciami nieostrymi, co wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich ogólnej normy i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy. Użycie spójnika "lub" oznacza, iż przesłanki te mogą zachodzić alternatywnie. Trzeba także wyjaśnić, że szkoda, o której mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a, nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi mianowicie o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Trudne do odwrócenia skutki to z kolei takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (patrz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 grudnia 2004 r. w sprawie sygn. akt GZ 138/04, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 8 sierpnia 2006 r. w sprawie sygn. II SA/Bk 352/06 oraz postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 marca 2009 r., w sprawie sygn. akt I SA/Kr 975/08, wszystkie orzeczenia dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl ). Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej Odnosząc się do argumentów podniesionych we wniosku należy wskazać, iż wykonanie zaskarżonej decyzji polega na uiszczeniu przez skarżącego orzeczonej kary pieniężnej, natomiast spełnienie świadczenia pieniężnego nie wywołuje, co do zasady, trudno odwracalnych skutków lub szkody, która nie będzie mogła być naprawiona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia. W przypadku bowiem uwzględnienia skargi przez Sąd, po uiszczeniu lub wyegzekwowaniu przedmiotowej kary, będzie ona podlegała zwrotowi (por. postanowienie NSA z dnia 16 lutego 2011 r. sygn. akt II GSK 167/11 i postanowienie WSA w Warszawie z dnia 13 kwietnia 2011 r. , sygn. akt VII SA/Wa 733/11 dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl ). Jakkolwiek kwota orzeczonej kary jest obiektywnie wysoka, to jednak skarżący nie wyjaśnił w jaki sposób jej wykonanie doprowadzi do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu wniosku znalazły się wyłącznie ogólnikowe i nie poparte żadnymi dowodami stwierdzenia o utracie płynności finansowej przedsiębiorstwa W. K.. We wniosku nie zawarto żadnych danych pozwalających ocenić kondycje finansową skarżącego (np. jego dochodów (straty), wydatków). Skarżący nie przedłożył również żadnych dokumentów, (np. finansowo księgowych), na podstawie których możliwe byłoby dokonanie oceny płynności finansowej jego przedsiębiorstwa. Sąd podzielił przy tym stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w postanowieniu z dnia 23 listopada 2004r (GZ 120/04, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl), iż do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej. Mając na względzie powyższe i uznając, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła istnienia przesłanek do wstrzymania zaskarżonej decyzji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/ J. Zieliński