I SA/Go 1078/10

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim - Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 grudnia 2010 r. wniosku J.W. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego w sprawie ze skargi J.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku rolnego za 2010 rok postanowił: 1. zwolnić skarżącego z kosztów sądowych; 2. ustanowić doradcę podatkowego. UZASADNIENIE W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu określonego na 100 zł skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, wyjaśniając w dodatkowym piśmie, że obejmuje on żądanie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia doradcy podatkowego. W uzasadnieniu wniosku odwołał się do okoliczności dotyczących meritum sprawy. Oświadczenie skarżącego o stanie majątkowym zawierało informację, że utrzymuje się z renty wynoszącej 618 zł i ma oszczędności ani wartościowego majątku. W związku z powyższym na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skarżący został wezwany do złożenia dokumentów dotyczących jego stanu majątkowego. Złożył je po upływie wyznaczonego terminu. Dokumenty wpłynęły jednak przed posiedzeniem, na którym rozpoznawano wniosek. Zważywszy, że niedochowanie terminu określanego na podstawie art. 255 p.p.s.a. nie odnosi skutków procesowych, a termin ten na charakter porządkujący, złożone przez skarżącego dokumenty uwzględniono przy ocenie jego sytuacji majątkowej. Dokumenty te potwierdzały deklarowaną wartość dochodów oraz brak oszczędności. Z oświadczeń skarżącego wynikało dodatkowo, że nie otrzymał dopłat ani subwencji, jak również, że nie ma samochodu. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy w zakresie w całkowitym przysługuje w razie wykazania, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W przypadku skarżącego powyższe przesłanki są spełnione. Nie posiada on bowiem środków z których mógłby sfinansować należne w sprawie koszty sądowe oraz wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika. Odmowa uwzględnienia wniosku ograniczałaby w tej sytuacji prawo skarżącego do sądu. Dlatego postanowiono jak w sentencji.