II SA/Wa 1081/15

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Żurawska – Matusiak, Sędziowie WSA Andrzej Kołodziej (spr.), Adam Lipiński, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 17 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. R. na postanowienie Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania i wydania nowego świadectwa służby oddala skargę. UZASADNIENIE [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w [...] postanowieniem Nr [...] z dnia [...] maja 2014 r., na podstawie art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej I Straży Pożarnej (j. t. Dz.U. z 2009 r. Nr 12, poz. 68 ze zm.) i art. 61a § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (j.t. Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), po rozpoznaniu wniosku J. R. z dnia [...] grudnia 2012 r. o sprostowanie świadectwa skierowanego do Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w [...], w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 27 stycznia 2014 r., sygn. akt SA/Gl 253/13, stwierdzającym nieważność postanowienia Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] oraz postanowienia Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2012 r., odmówił wszczęcia postępowania w sprawie sprostowania wadliwego świadectwa służby z dnia [...] sierpnia 1996 r. [...] i wydania nowego świadectwa służby. W uzasadnieniu podał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w uzasadnieniu wspomnianego wyroku z dnia 27 stycznia 2014 r. stwierdził, iż zgodnie z obowiązującymi przepisami, tj. art. 48 ust. 2 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej i § 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia z 19 września 2001 r. w sprawie świadectw służby i opinii o służbie strażaków Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. Nr 114, poz. 1228), strażak może w terminie 7 dni od dnia otrzymania świadectwa służby wystąpić do wyższego przełożonego z pisemnym żądaniem sprostowania świadectwa służby. Zatem Komendant Miejski PSP w [...] nie był organem właściwym do rozpoznania wniosku J. R. z [...] grudnia 2012 r. i wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie. Organ wskazał ponadto, że toczyło się postępowanie opisane w art. 48 ust. 2 ustawy, zakończone ostateczną decyzją [...] Komendanta Wojewódzkiego PSP w [...] z dnia [...] październik 2001 r. nr [...] w sprawie odmowy sprostowania świadectwa służby, na którą J. R. złożył skargę do WSA w Gliwicach. Sąd ten wyrokiem z dnia 30 sierpnia 2004 r., sygn. akt II SA/Ka 3463/01 oddalił skargę, zaś Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 24 listopada 2005 r. sygn. akt OSK 1887/ 04, oddalił skargę kasacyjną J. R. W ocenie sądu z uwagi na 7 - dniowy termin zawity określony w art. 48 ust. 2 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, nie jest obecnie możliwe żądanie świadectwa pracy sprzed 18 lat. Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej postanowieniem Nr [...] z dnia [...] maja 2015 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 144 K.p.a., po rozpatrzeniu zażalenia J. R. i uwzględniając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 lutego 2015 r., sygn. akt II SA /Wa 1304/14, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu podał, że po rozpatrzeniu zażalenia z dnia [...] maja 2014 r. na postanowienie [...] Komendanta Wojewódzkiego PSP z [...] maja 2014 r., zostały wydane dwa akty, które wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 18 lutego 2015 r. zostały uchylone z powodów proceduralnych, jeden - postanowienie Komendanta Głównego PSP z dnia [...] czerwca 2014 r. o uchyleniu zaskarżonego postanowienia i wydaniu polecenia [...] Komendantowi Wojewódzkiemu PSP wydania nowego świadectwa służby oraz drugi - decyzja [...] Komendanta Wojewódzkiego PSP z dnia [...] lipca 2014 r. o sprostowaniu świadectwa służby i zobowiązaniu Komendanta Miejskiego PSP w [...] do wydania nowego świadectwa służby. W ślad za tym, Komendant Miejski PSP w [...] w dniu [...] sierpnia 2014 r. wydał 7 nowe świadectwo służby. Organ powtórzył argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu o brak możliwości sprostowania świadectwa służby. Na prawie W skardze na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J. R. wyniósł o jego uchylenie w całości oraz o uchylenie w całości postanowienia [...] Komendanta Wojewódzkiego PSP w [...] z dnia [...] maja 2014 r. Wniósł ponadto o dokonanie przez Sąd "merytorycznej i prawnej" oceny legalności i zasadności zaskarżonego postanowienia, o ponowne merytoryczne rozpoznanie całokształtu sprawy oraz dopuszczenie na podstawie art. 106 § 3 P.p.s.a dowodu na okoliczność rozstrzyganej sprawy z ustaleń i okoliczności już rozstrzygniętych wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 18 lutego 2015 r., sygn. akt II SA/Wa 1304 /14. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił: 1. rażące naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało decydujący wpływ na wynik sprawy, a w szczególności rażące naruszenie przepisów pragmatyki służbowej - rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 19 września 2001 r. w sprawie świadectw służby i opinii o służbie strażaków Państwowej Straży Pożarnej przez ich zastosowanie do przedmiotowej sprawy, 2. rażące naruszenie istotnych przepisów postępowania administracyjnego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. przez ich błędne zastosowanie, 3. dokonanie dowolnej analizy stanu faktycznego i prawnego występującego w niniejszej sprawie, 4. wydanie dowolnego zaskarżonego postanowienia Nr [...] z dnia [...] maja 2015 r. przez Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej w [...], 5. bezpodstawne i niezasadne utrzymanie w mocy przez organ zażaleniowy bezprawnego postanowienia odmownego z dnia [...] maja 2014 r. znak: Nr. [...][...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie sprostowania wadliwego świadectwa służby z dnia [...] sierpnia 1996 r., [...]. Ponadto w piśmie procesowym z dnia 15 sierpnia 2015 r. skarżący odniósł się do odpowiedzi na skargę i podtrzymał swoją argumentację ze skargi. Wniósł również o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu ze wskazanych orzeczeń sądów administracyjnych i powszechnych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał w całości swoją dotychczasową argumentację faktyczną oraz prawną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Stosownie do treści art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie. Zauważenia wymaga w niniejszej sprawie okoliczność, że w wyroku z dnia 27 stycznia 2014 r., sygn. akt SA/Gl 253/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach dokonał oceny prawnej, stwierdzając,, że w sprawie sprostowania świadectwa pracy J. R. zastosowanie ma art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 1340 ze zm.), i że nie jest obecnie niemożliwe sprostowanie przedmiotowego świadectwa pracy. W myśl przepisu art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 21012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniach sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Oznacza to, że organem Państwowej Straży Pożarnej właściwym do rozpoznania był [...] Komendant Wojewódzki PSP w [...], zaś podstawą sprostowania świadectwa pracy jest art. 48 ust. 2 ustawy o PSP, który przewiduje 7- dniowy termin zawity do żądania sprostowania liczony od doręczenia świadectwa pracy. Zasadnie w tej sytuacji organ stwierdził za sądem, że po upływie kilkunastu lat od doręczenia skarżącemu świadectwa służby po zwolnieniu go ze służby w 1996 r. niemożliwa jest realizacja wniosku skarżącego. Zatem uprawnione było powołanie się na przepis art. 61a § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( j.t. Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), stanowiący, że gdy żądanie, o którym mowa w art. 61 zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. W doktrynie przyjmuje się, że "inne uzasadnione przyczyny" to przypadki pierwotnej bezprzedmiotowości postępowania, np. wniesienie żądania po upływie terminu określonego w ustawie dla dochodzenia określonych praw (przedawnienia materialnoprawne (zob. Z.R. Kmiecik, Wszczęcie ogólnego postępowania administracyjnego, Warszawa 2014, s. 211 - 212). Z uwagi na okoliczność, że zaskarżone rozstrzygnięcie ma charakter formalny, podniesione w skardze zarzuty oraz wniosek dowodowy, nie mogły zostać uwzględnione. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.