I SA/Op 356/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: asesor sądowy Anna Komorowska-Kaczkowska po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. S. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 5 września 2022 r., nr 0113-KDIPT2-1.4011.441.2022.2.ISL w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w formie karty podatkowej postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. 2. zasądzić od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz skarżącego kwotę 697 zł (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE Zaskarżoną interpretacją indywidualną z 5 września 2022 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał stanowisko H. S. (dalej określany jako: "skarżący", "strona") w zakresie zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w formie karty podatkowej za nieprawidłowe. W skardze do sądu administracyjnego na powyższą interpretację skarżący reprezentowany przez pełnomocnika wniósł m. in. o jej uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W piśmie procesowym z 10 listopada 2022 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej poinformował, że stosownie do treści art. 54 § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm. – dalej: "p.p.s.a."), uwzględnił wskazaną skargę w całości, uznając za prawidłowe stanowisko strony, co znalazło potwierdzenie w piśmie z 9 listopada 2022 r. nr 0113-KDIPT2-1.4011.441.2022.3.MP uwzględniającym skargę i zmieniającym uprzednio wydaną interpretację indywidualną. Mając na uwadze powyższe organ interpretacyjny wniósł o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 14e § 1a pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej może z urzędu zmienić interpretację indywidualną w wyniku uwzględnienia skargi do sądu administracyjnego na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. W myśl natomiast art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Z kolei zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych, niż te wskazane w § 1 pkt 1 i 2. Art. 161 § 2 p.p.s.a. stanowi natomiast, że postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uwzględnił żądanie strony i w przewidzianym terminie trzydziestodniowym zmienił z urzędu zaskarżoną interpretację indywidualną. Skorzystanie przez organ z instytucji autokontroli zaskarżonej do sądu administracyjnego interpretacji indywidualnej spowodowało zaistnienie przesłanki umorzenia postępowania przed sądem, o której mowa w art. 161 § 1 pkt. 3 p.p.s.a., z uwagi na brak aktu mającego być przedmiotem oceny pod względem zgodności z prawem. Wobec powyższego postępowanie sądowe w niniejszej sprawie jako bezprzedmiotowe należało umorzyć zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., o czym postanowiono w pkt 1 sentencji postanowienia. Uwzględnienie skargi przez organ zasadnym czyni też orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania. Zgodnie bowiem z art. 201 § 1 p.p.s.a., zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. Zawarte zatem w pkt 2 sentencji rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania w łącznej kwocie 697 zł, znajduje oparcie w treści art. 201 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2, art. 209 p.p.s.a. i § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 256), na którą składa się 200 zł tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od skargi, 480 zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika – radcy prawnego oraz zwrot uiszczonej opłaty od udzielonego pełnomocnictwa w wysokości 17 zł.