II FZ 724/17

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 2 sierpnia 2017 r. sygn. akt I SA/Gl 389/17 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi W. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 12 stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną postanawia: odrzucić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2017 r., sygn. akt I SA/Gl 389/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił zażalenie W. S. (dalej: "skarżący") na postanowienie tego Sądu z dnia 10 lipca 2017 r. w przedmiocie prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 12 stycznia 2017 r. w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną. Uzasadniając przyczyny odrzucenia zażalenia Sąd pierwszej instancji stwierdził, że z art. 260 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej –"p.p.s.a.") wynika, iż od postanowień wojewódzkich sądów administracyjnych wydanych w wyniku rozpoznania sprzeciwu od orzeczenia referendarza sądowego nie przysługuje żaden środek zaskarżenia. W złożonym zażaleniu z dnia 25 sierpnia 2017 r., skarżący, wniósł o uchylenie powyższego postanowienia jako rażąco naruszającego prawo. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez zwięzłe uzasadnienie zażalenia oraz złożenie jego odpisu w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. W odpowiedzi na wezwanie skarżący pismem z dnia 15 września 2017 r. nadesłał odpis zażalenia oraz podniósł ponownie, że skarżone postanowienie rażąco narusza prawo. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 194 § 3 p.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. W myśl art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. Na mocy tego odesłania w postępowaniu zażaleniowym stosuje się m.in. art. 180 p.p.s.a., który stanowi, że Naczelny Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym odrzuci skargę kasacyjną, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny, albo zwróci ją temu sądowi w celu usunięcia dostrzeżonych braków. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy należy zauważyć, że pomimo wezwania do usunięcia braku formalnego zażalenia z dnia 25 sierpnia 2017 r. przez podanie jego zwięzłego uzasadnienia, skarżący nie wywiązał się z nałożonego na niego obowiązku, ograniczając się jedynie do lakonicznego: "podnosząc ponownie, że skarżone postanowienie rażąco narusza prawo", czego nie można uznać za zwięzłe uzasadnienie zażalenia o jakim jest mowa art. 194 § 3 p.p.s.a. Skarżący powinien bowiem wskazać, na czym polegało rażące jego zdaniem, naruszenie prawa, jakie przepisy sąd naruszył. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że przedmiotowe zażalenie podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 180 i art. 197 § 2 p.p.s.a.