II SA/Sz 618/15

SENTENCJA Dnia 14 grudnia 2018 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie Bożena Gonzalez Perea po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. B.-Z. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej za zastępstwo prawne w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Szczecinie oraz za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 15 czerwca 2016 r. sygn. akt II SA/Sz 618/15 w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku energetycznego p o s t a n a w i a przyznać adwokatowi M. B.-Z. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie – kwotę [...](słownie: [...]) złotych, która obejmuje kwotę [...]zł, powiększoną o kwotę należnego podatku od towarów i usług, z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej na zasadzie prawa pomocy UZASADNIENIE W dniu 28 kwietnia 2015 r. R. S. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku energetycznego. Postanowieniem z dnia [...] r. skarżącemu przyznano prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. W dniu 14 marca 2016 r. Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w S. wyznaczył pełnomocnikiem skarżącego adwokata M. B.-Z.. Wyrokiem z dnia 15 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę. W dniu 16 czerwca 2016 r. skarżący złożył wniosek o uzasadnienie wyroku. Odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 22 sierpnia 2016 r. W dniu 23 sierpnia 2016 r. pełnomocnik złożył wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. W dniu 21 września 2016 r. pełnomocnik złożył skargę kasacyjną od ww. wyroku. Zawarł w niej wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej w postępowaniu odwoławczym. Wyrokiem z dnia 26 września 2018 r. sygn. akt I OSK 2607/16 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego w ramach prawa pomocy, określa – mające zastosowanie w sprawie z mocy art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." - rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1714). Rozporządzenie to weszło w życie 3 listopada 2016 r. Zgodnie z § 22 tego rozporządzenia, do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe. W niniejszej sprawie postępowanie w pierwszej instancji zostało zakończone wyrokiem z dnia 15 czerwca 2016 r., a więc przed wejściem w życie ww. rozporządzenia. Dlatego też wynagrodzenie pełnomocnika w pierwszej instancji zostało ustalone na podstawie § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c w zw. z § 4 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1714) i wynosi 240 zł. Ponieważ skargę kasacyjną wniósł ten sam pełnomocnik, jego wynagrodzenie w drugiej instancji zostało ustalone na podstawie § 21 ust. 1 pkt 2 lit b obecnie obowiązującego rozporządzenia zgodnie z którym opłata za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1 (ustalonej w niniejszej sprawie na 240 zł), a więc wynosi 120 zł. Mając na względzie powyższe, należało przyznać pełnomocnikowi koszty nieopłaconej pomocy prawnej - za zastępstwo prawne w pierwszej instancji oraz za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej - w kwocie 360 zł powiększone o stawkę należnego podatku VAT. Z tych względów, orzec należało jak na wstępie, na podstawie art. 250 w zw. z art. 254 § 1 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.