II SA/Go 363/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Rogalski po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] r., nr [...] w sprawie ze skargi Ł.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] r., nr [...]. UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] czerwca 2022 r. Ł.M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] uchylającą w całości decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] r., znak: [...] i umarzającą postępowanie przed organem I instancji. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] r., nr [...] o nałożeniu na skarżącego kary pieniężnej w wysokości 50.728,60 zł za zajęcie pasa drogowego ulic miasta [...], bez zezwolenia zarządcy drogi. Wniosek nie zawierał uzasadnienia. Na podstawie zarządzenia sędziego z dnia 22 września 2022 r. wezwano Ł.M. do uzupełnienia, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, wniosku o wstrzymanie wykonania ww. decyzji, przez wykazanie na podstawie stosownych dokumentów, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej p.p.s.a.), pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o dotychczas złożony wniosek. Korespondencję skierowano na adres wskazany w skardze. Powyższa przesyłka została doręczona w trybie art. 73 p.p.s.a. Mając na uwadze, że w treści skargi skarżący podał również inny adres pod którym przebywa w czasie wykonywania mandatu posła na Sejm RP, tj. ul. [...], Sąd podjął próbę doręczenia ww. wezwania na ten adres. W dniu 29 listopada 2022 r. wpłynęła do Sądu, po dwukrotnym awizowaniu, korespondencja sądowa z adnotacją Poczty Polskiej "zwrot – nie podjęto w terminie". W tej sytuacji Sąd uznał za skutecznie doręczone w trybie zastępczym na podstawie art. 73 p.p.s.a. w dniu 14 października 2022 r., pierwsze wezwanie, skierowane na adres podany w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba ze ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że przedmiotem postanowienia o wstrzymanie wykonania jest co do zasady akt zaskarżony do sądu administracyjnego. Natomiast art. 61 § 3 p.p.s.a. (in fine) rozszerza możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów na akty wydawane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych "w granicach tej samej sprawy". Dla ustalenia zakresu znaczenia sformułowania "w granicach tej samej sprawy" użytego w cytowanym wyżej przepisie w orzecznictwie sądów administracyjnych oraz piśmiennictwie przyjmuje się, że zwrot ten dotyczy sprawy w ujęciu materialnym, a jej tożsamość wyznaczają elementy wyznaczające tożsamość skonkretyzowanego w decyzji administracyjnej stosunku prawnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw – prawnej i faktycznej (por. W. Ryms, Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (zagadnienia wybrane). Materiał na konferencję sędziów NSA, Popowo 20-22 października 2003, Warszawa 2003, s. 40, postanowienie NSA z dnia 6 marca 2012 r., sygn. akt II OZ 138/12, publ. CBOSA). Wobec tego należy stwierdzić, że wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] kwietnia 2021 r., nr [...] należy do zakresu pojęcia tej samej sprawy, co zaskarżona decyzja. Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Instytucja wstrzymania wykonania aktu ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 p.p.s.a. sformułowań "znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki" wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie przedstawionych okolicznościach, zobrazowanych przez zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy. Sąd podziela ugruntowane w orzecznictwie sądów administracyjnych stanowisko, zgodnie z którym taka konkretyzacja jest obowiązkiem wnioskodawcy (por. m.in. postanowienia NSA: z dnia 4 lipca 2012 r., sygn. akt II FZ 456/12, z dnia 26 lutego 2015 r., sygn. akt II FZ 2137/14; z dnia 14 kwietnia 2015 r., sygn. akt II FZ 207/15; z dnia 22 lipca 2015 r., sygn. akt II FZ 497/15, CBOSA). Obowiązkiem sądu jest jedynie ocena, czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu strona powinna tak określić ewentualną szkodę lub w taki sposób wskazać skutki, które nastąpiłyby w związku z wykonaniem aktu, by sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane, że wielkość szkody jest znaczna, a skutki trudne do odwrócenia. Chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wyrównana przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. Inaczej rzecz ujmując, wnioskodawca powinien wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje, wykonanie decyzji lub postanowienia powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki. Bez przywołania okoliczności określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz bez przedstawienia stosownego uzasadnienia popartego dowodami, nie jest możliwa ocena wniosku, pod kątem spełnienia wymienionych w tym unormowaniu warunków (por. postanowienie NSA z dnia 21 czerwca 2022 r. sygn. akt I OZ 238/22, CBOSA). Jak wynika z akt z sprawy, przesyłka zawierająca wezwanie do wykazania na podstawie stosownych dokumentów, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków – skierowana na wskazany w skardze adres – była dwukrotnie awizowana zgodnie przepisami prawa (art. 73 p.p.s.a.), tj. pierwsze awizo dnia 30 września 2022 r., drugie awizo dnia 10 października 2022 r. i następnie przesyłka w dniu 18 października 2022 r. została zwrócona do Sądu. Stosownie do treści art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 – 72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 p.p.s.a.). Ustawodawca wprowadził zatem tzw. fikcję doręczenia polegającą na uznaniu, że pismo uważa się za doręczone po upływie 14 dni od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej, po uprzednim dokonaniu dwukrotnego zawiadomienia (pozostawienia tzw. awizo), o jakim mowa w art. 73 § 2 p.p.s.a. Wobec powyższego przyjąć należało, że przedmiotowa przesyłka została skutecznie doręczona, po dwukrotnym awizowaniu, dnia 14 października 2022 r., tj. licząc 14 dni od pozostawienia pod adresem wskazanym w skardze pierwszego awizo w dniu 30 września 2022 r. Siedmiodniowy termin do wykonania powyższego wezwania minął z dniem 21 października 2022 r. W związku z powyższym należy stwierdzić, iż wniosek skarżącego nie został poparty ani wyczerpującą argumentacją, ani nie przedłożono żadnych dowodów, które pozwoliłyby dać wiarę twierdzeniom, że wykonanie decyzji z dnia [...] kwietnia 2021 r. rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednocześnie uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie mogą zastąpić merytoryczne zarzuty podniesione w skardze względem tego aktu. Na tym etapie postępowania sądowego nie dokonuje się bowiem oceny zasadności tych zarzutów, jak również legalności aktu będącego przedmiotem wniesionej skargi. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.