I SA/Łd 356/09
Адміністративні суди2009-11-18
Номер справи
I SA/Łd 356/09
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Дата рішення
2009-11-18
Тип
Postanowienie WSA w Łodzi
Судді
Bogdan Lubiński
Резолютивна частина
Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy PPSA
Текст рішення
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bogdan Lubiński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 listopada 2009 r. sprawy ze skargi R. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji określającej zobowiązanie w podatku od towarów i usług za czerwiec 2006 r. postanawia 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym 2. zwrócić skarżącemu kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwroty połowu wpisu zaksięgowanego w dniu [...] pod pozycją [...].
UZASADNIENIE
W dniu [...] skarżący R. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie stwierdzenie nieważności decyzji określającej zobowiązanie w podatku od towarów i usług za czerwiec 2006 r.
Pismem z dnia 3 listopada 2009 r. pełnomocnik skarżącego cofnął skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Postępowanie w sprawie należało umorzyć.
Zgodnie z treścią art. art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Ponieważ z okoliczności faktycznych i prawnych sprawy nie wynika, aby czynność ta zmierzała do obejścia prawa lub była z innych przyczyn niedopuszczalna, Sąd na podstawie art. 60 i art. 161 § 1– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uprawniony był orzec jak w sentencji.
O zwrocie połowy wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 ustawy.
TF