II SA/Ke 753/17

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Armański po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. A. na uchwałę Komisji Konkursowej powołanej przez Wójta Gminy Klimontów z dnia 21 sierpnia 2017 r. Nr 1 w przedmiocie odmowy dopuszczenia kandydata do postępowania konkursowego postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. UZASADNIENIE D. A. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na uchwałę nr 1 Komisji Konkursowej przeprowadzającej konkurs na stanowisko Dyrektora Publicznej Szkoły Podstawowej im. Jerzego Ossolińskiego w Klimontowie z dnia 21 sierpnia 2017 r. w sprawie odmowy dopuszczenia kandydata do postępowania konkursowego. W podstawie prawnej uchwały wskazano m.in. § 4 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej (Dz.U. Nr 60, poz. 373 ze zm.). W § 1 uchwały, w wyniku głosowania jawnego, nie dopuszczono do postepowania konkursowego D. A.. W uzasadnieniu uchwały podano, że oferta nie zawiera wszystkich dokumentów wskazanych w ogłoszeniu konkursu. W skardze D. A. zarzucił naruszenie § 1 ww. rozporządzenia i przywołał treść § 5 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 27 października 2009 r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać osoba zajmująca stanowisko dyrektora oraz inne stanowisko kierownicze w poszczególnych typach publicznych szkół i rodzajach publicznych placówek (Dz.U. Nr 184, poz. 1436 ze zm.). W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy Klimontów wniósł o jej odrzucenie, względnie oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, że poszczególne czynności podejmowane w postępowaniu konkursowym przez komisję, w tym odmowa dopuszczenia kandydata do postępowania konkursowego, nie mieszczą się w kategorii aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 Ppsa. Na poparcie tego stanowiska przywołał uchwałę NSA z dnia 13 kwietnia 2015 r., sygn. I OPS 5/14. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej "Ppsa", sąd orzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Przepis art. 3 § 2 tej ustawy stanowi zaś, że do właściwości sądów administracyjnych należy orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie skarżący uczynił uchwałę Komisji Konkursowej przeprowadzającej konkurs na stanowisko Dyrektora Publicznej Szkoły Podstawowej im. Jerzego Ossolińskiego w Klimontowie. Na wstępie należało więc należało zbadać czy akt ten mieści się w kognicji sądów administracyjnych. W tym zakresie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów w uchwale z dnia 13 kwietnia 2015 r., sygn. I OPS 5/14, gdzie stwierdził, że uchwała komisji konkursowej o odmowie dopuszczenia kandydata do postępowania konkursowego na stanowisko dyrektora szkoły, podjęta na podstawie § 4 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej nie jest aktem, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 Ppsa. W uzasadnieniu NSA wskazał, że poszczególne czynności podejmowane w postępowaniu konkursowym przez komisję, w tym czynność polegająca na odmowie dopuszczenia kandydata do postępowania konkursowego, która przyjmuje formę uchwały zamieszczonej w protokole po przeprowadzeniu tego postępowania (§ 4 ust. 2 rozporządzenia), nie mieszczą się w kategoriach aktów oraz czynności wymienionych w art. 3 § 2 Ppsa. Podejmowane przez komisję czynności nie są ani rozstrzygnięciem indywidualnym mającym postać decyzji administracyjnej lub postanowienia, ani też nie są aktem prawa miejscowego lub też "innym aktem podjętym w sprawie z zakresu administracji publicznej". Rozstrzygnięcie komisji nie może też być kwalifikowane jako "inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa". Dopiero zarządzenie organu prowadzącego szkołę o zatwierdzeniu konkursu bądź jego unieważnieniu i zarządzeniu nowego konkursu (§ 8 ust. 2 rozporządzenia) jako wynik dokonanej przez ten organ obligatoryjnej oceny konkursu (a więc i wydanej uchwały komisji konkursowej), także pod względem nieuzasadnionego dopuszczenia kandydata do postępowania konkursowego, jak również innych nieprawidłowości, które mogły mieć wpływ na wynik konkursu, jest aktem o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 6 Ppsa podlegającym kognicji sądów administracyjnych. Uchwała składu siedmiu sędziów NSA posiada tzw. ogólną moc wiążącą, wynikającą z art. 269 § 1 Ppsa. Przepis ten nie pozwala żadnemu składowi sądu administracyjnego rozstrzygnąć innej sprawy w sposób sprzeczny ze stanowiskiem zawartym w uchwale powiększonego składu tego sądu. Skład, który nie podziela wspomnianego stanowiska, może jedynie ponownie przedstawić dane zagadnienie odpowiedniemu składowi powiększonemu. Sytuacja taka nie ma miejsca w niniejszej sprawie. W tym stanie rzeczy, uznając skargę za niedopuszczalną, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 Ppsa. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 Ppsa.