II SAB/Wr 841/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Habuda po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 sierpnia 2022 r. sprawy ze skargi K. L. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE K. L. w dniu 25 kwietnia 2022 r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Zarządzeniem z dnia 20 maja 2022 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie awizowano w dniu 14 czerwca 2022 r., a następnie ponownie awizowano w dniu 22 czerwca 2022 r. W wyniku nie podjęcia przesyłki w terminie, została ona zwrócona do nadawcy. Przy przyjęciu fikcji doręczenia w dniu 28 czerwca 2022 r. termin na wykonanie wskazanych w wezwaniu czynności upływał z dniem 5 lipca 2022 r. (wtorek). W zakreślonym terminie strona nie uiściła wymaganego wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej "p.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Tym samym skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W realiach niniejszej sprawy, Sąd wezwał stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wobec przyjęcia fikcji doręczenia na dzień 28 czerwca 2022 r., termin na uiszczenie ww. wpisu upłynął z dniem 5 lipca 2022 r. (wtorek). Czynności wskazane w wezwaniu, pomimo pouczenia o rygorze odrzucenia skargi, nie zostały jednak wykonane w terminie, wobec czego skarga podlegała odrzuceniu. W tych okolicznościach kierując się dyspozycją art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.