II OZ 1039/09

SENTENCJA Dnia 25 listopada 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Wiesław Kisiel po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 września 2009 r., VII SA/Wa 2077/08, o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2008 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 16 września 2009 r., VII SA/Wa 2077/08, odmówił A. K. przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 19 maja 2009 r. odmawiające sporządzenia uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 kwietnia 2009 r. oddalającego jego skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2008 r., znak: [...]. Skarżący we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia wskazał, że w piśmie, przy którym doręczono mu postanowienie z dnia 19 maja 2009 r. znajdowało się pouczenie o obowiązku uiszczenia wpisu w wysokości 100zł. W chwili otrzymania postanowienia i w okresie przewidzianym na złożenie zażalenia skarżący nie posiadał informacji o pozytywnym załatwieniu wniosku o zwolnienie z kosztów sądowych, a jego sytuacja finansowa i rodzinna spowodowała, że nie stać go było na uiszczenie wpisu od zażalenia. Stało się to przyczyną niezłożenia zażalenia w terminie. W ocenie Sądu I. instancji okoliczność ta nie jest wystarczająca do przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Nierozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy nie stanowiło przeszkody do wniesienia zażalenia, bowiem skarżący mógł złożyć kolejny wniosek. Nieznajomość prawa przez strony nie usprawiedliwia uchybienia terminowi. A. K. w zażaleniu na powyższe postanowienie ponownie podniósł, że uchybienie terminowi do złożenia zażalenia nastąpiło z uwagi na brak informacji o pozytywnym załatwieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz brak środków finansowych na uiszczenia wpisu od zażalenia. Wskazał, że kolejność rozpatrzenia wniosków miała decydujący wpływ na nieterminowe złożenia zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do art.86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2002 nr 153, poz.1270 ze zm. dalej "P.p.s.a"), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia, w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu (art.87 § 1 i 2 P.p.s.a.). Brak winy w uchybieniu stanowi konieczną i podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swe interesy. Zgodzić należy się z Sądem I instancji, że okoliczności niniejszej sprawy uniemożliwiają przyjęcie braku winy skarżącego przy uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia. W istocie bowiem przedstawione we wniosku o przywrócenie terminu okoliczności, jak słusznie podkreślono w zaskarżonym postanowieniu, nie uprawdopodabniają zaistnienia przesłanek z art.86 § 1 P.p.s.a. Oczekiwanie na pozytywne rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy nie uzasadnia zwłoki we wniesieniu zażalenia na postanowienie Sądu. W tym stanie rzeczy zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odpowiada prawu. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.184 w zw. z art.197 § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.