I SA/Kr 79/17
Адміністративні суди2017-12-14
Номер справи
I SA/Kr 79/17
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Дата рішення
2017-12-14
Тип
Postanowienie WSA w Krakowie
Судді
Grażyna Firek
Резолютивна частина
utrzymano w mocy postanowienie referendarza sądowego
Текст рішення
SENTENCJA
sygn. akt I SA/Kr 79/17 Kraków, dnia 14 grudnia 2017 r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Firek po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B. i W. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 października 2016 r., znak [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2012 r. postanawia: oddalić wniosek W. B. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu
UZASADNIENIE
W. B. w sprzeciwie od zarządzenia referendarza wniósł również o przywrócenie terminu do złożenia wniosku na formularzu PPF.
Jak wynika z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2017r., poz. 1369 ze zm. – oznaczana dalej jako p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie natomiast z art. 86 § 2 p.p.s.a. przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego.
W niniejszej sprawie wskazać należy, że uchybienie terminu nie powoduje dla skarżącego skutków ujemnych. W każdej chwili może on bowiem złożyć wniosek o przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie, przesyłając do Sądu prawidłowo wypełniony formularz PPF. Dodatkowo zauważyć trzeba, że za poparcie wniosku o przywrócenie terminu skarżący nie podniósł w zasadzie żadnych okoliczności, mogących taki wniosek uzasadnić. Jedynym bowiem argumentem przez niego przedstawionym jest to, że przesyłki wzywającej do usunięcia braków wniosku nie otrzymał. Kwestionuje zatem jedynie fakt skutecznego doręczenia wezwania. Również i z tej przyczyny wniosek o przywrócenie terminu nie mógł zostać uwzględniony.
Mając powyższe na uwadze, na zasadzie art. 86 § 1 i § 2 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.