II SA/Ol 821/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Grzegorz Klimek po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia umorzyć postępowanie sądowe. WSA/post.1 - sentencja postanowienia UZASADNIENIE D. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na opisaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego żądając ponownego rozpoznania sprawy i przyznania wnioskowanego świadczenia. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o umorzenie postępowania, jako bezprzedmiotowego, wskazując, że działając w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.), decyzją z dnia [...] uwzględniło wniesioną przez D. P. skargę i uchyliło w całości własną decyzję z dnia [...], nr [...] i orzekło co do istoty w ten sposób, że przyznało D. P. świadczenie pielęgnacyjne. W dniu 20 grudnia 2022 r. uzyskano w Samorządowym Kolegium Odwoławczym informację, że na decyzję autokontrolną z dnia 16 listopada 2022 r. nie została złożona skarga do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu powyższego przepisu będziemy mieli do czynienia wówczas, gdy kontrola zaskarżonego aktu lub czynności stała się zbędna, przy czym zdarzenie skutkujące bezprzedmiotowością postępowania zaistniało dopiero w toku postępowania. Taka sytuacja zachodzi zwłaszcza wtedy, gdy przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia, a więc zaskarżona decyzja zostanie pozbawiona bytu prawnego w rezultacie skorzystania przez organ, którego decyzja została zaskarżona, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. i uchylenia decyzji, czy też wygaśnięcia decyzji obarczonej terminem ustawowym lub ustalonym w decyzji (tak m.in. wyrok NSA z dnia 25 października 2005 r., II OSK 85/05, Lex nr 188791; postanowienie NSA z dnia 14 lutego 2014 r., II GSK 177/14, Lex nr 1450679, wyrok WSA w Olsztynie z dnia 22 maja 2014 r., I SA/Ol 313/14, Lex nr 1473638). Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie była decyzja w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego z dnia 30 września 2022 r. Po wniesieniu skargi do Sądu, Kolegium w ramach autokontroli, na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., uwzględniło skargę w całości uchylając zaskarżoną decyzję oraz orzekło co do istoty sprawy przyznając świadczenie pielęgnacyjne. Wskazać należy, że art. 54 § 3 p.p.s.a. stanowi samoistną podstawę prawną do dokonania autokontroli przez organ administracji, pod warunkiem uwzględnienia skargi w całości. Skarżący, jak wynika z informacji uzyskanej od organu i akt niniejszej sprawy, nie zaskarżył decyzji autokontrolnej z dnia 16 listopada 2022 r. Reasumując, skoro w toku postępowania zapadło orzeczenie z dnia 16 listopada 2022 r., eliminujące z obrotu prawnego zakwestionowane w skardze rozstrzygnięcie Kolegium z dnia 30 września 2012 r., zachodzi konieczność umorzenia niniejszego postępowania sądowego - na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. - z uwagi na jego bezprzedmiotowość.