III SA/Kr 751/16

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2017 r. z urzędu na posiedzeniu niejawnym zażalenia A. K. na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 maja 2017 r. sygn. akt III SA/Kr 751/16 w przedmiocie wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej postanawia: umorzyć postępowanie sądowe w zakresie objętym zażaleniem A. K. na zarządzenie z dnia 15 maja 2017 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 15 maja 2017 r. Przewodnicząca Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wezwała do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł. Z zachowaniem terminu 7 dni od tego zarządzenia zostało wniesione zażalenie przez A. K. W dniu 23 października 2017 r. Przewodnicząca Wydziału III w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Krakowie odrębnym zarządzeniem uchyliła zarządzenie z dnia 15 maja 2017 r. w przedmiocie wezwania skarżącej do uiszczenia opłaty kancelaryjnej. Odrębnym zarządzeniem z dnia 23 października 2017 r. pełnomocnik skarżącej, radca prawny M. B-R. została wezwana do oświadczenia, czy na skutek uchylenia zaskarżonego zarządzenia z dnia 5 maja 2017 r., nadal jest zażalenie to podtrzymywane, czy też skarżąca zażalenie cofa. Sąd zakreślił termin 7-dniowy na wypowiedzenie się strony wskazując, że brak złożenia jakiegokolwiek oświadczenia będzie oznaczał, że skarżąca zażalenie cofa. Zarządzenie to doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 31 października 2017 r. Do dnia 1 grudnia 2017 r. skarżąca ani jej pełnomocnik nie złożyły żadnego oświadczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W okolicznościach tej sprawy należy przyjąć, że postepowanie wywołane zażaleniem skarżącej z dnia 31 maja 2017 r. jest bezprzedmiotowe. Przed przekazaniem zażalenia wraz z aktami sprawy do Naczelnego Sądu Administracyjnego, zarządzenie z dnia 15 maja 2017 r. zostało uchylone. Tym samym dalsze procedowanie co do meritum objętym tym zarządzenie, tj. wezwaniem do uiszczenia opłaty kancelaryjnej stało się bezprzedmiotowe. Ponadto na wezwanie Sądu pełnomocnik skarżącej nie złożył żadnego oświadczenia, mimo że to wezwanie wprost określało skutki braku złożenia jakiegokolwiek oświadczenia przez stronę. Tym samym należy stwierdzić, że profesjonalny pełnomocnik mając pełną świadomość otrzymanego wezwania, dokonał także świadomego wyboru co do braku złożenia jakiegokolwiek oświadczenia, a tym samym zamierzał doprowadzić do uznania, że skarżąca zażalenie cofa. Mając na uwadze treść art. 60 w związku z art. 198 oraz art. 197 § 2 i art. 189 oraz art. 161 § 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a." należy stwierdzić, że ziściły się dwie przesłanki uzasadniające umorzenie postępowania, tj. stało się ono bezprzedmiotowe na skutek uchylenia zaskarżonego zarządzenia oraz strona skarżąca cofnęła zażalenie. Tym samym skoro bezprzedmiotowym stało się postępowanie sądowe wywołane wniesieniem zażalenia, to Sąd winien umorzyć postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i 3 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze należało, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i 3 P.p.s.a. orzec jak w sentencji postanowienia i umorzyć postępowanie w przedmiocie nałożenia na skarżącą obowiązku uiszczenia opłaty kancelaryjnej.