II OZ 1048/12

SENTENCJA II OZ 1048 / 12 POSTANOWIENIE Dnia 4 grudnia 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 sierpnia 2012 r. sygn. akt VIII SA/Wa 123/12 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lipca 2012 r. sygn. akt VIII SA/Wa 123/12 w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie nakazu przedłożenia projektu budowlanego zamiennego postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Sygn. akt II OZ 1048 / 12 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącemu A. S. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku tegoż Sądu z dnia 13 lipca 2012 r. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił A. S. sporządzenia uzasadnienia wyroku z dnia 13 lipca 2012 r. W dniu 16 sierpnia 2012 r. pełnomocnika skarżącego złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia tego wniosku, stwierdzając, że Sąd nie pouczył jej na rozprawie, że wniosek taki winien być złożony po ogłoszeniu orzeczenia w sytuacji, gdy nie jest ona profesjonalistą. Brak pouczenia spowodował, że pełnomocnik skarżącego nie wiedziała, że złożony przez nią przedwcześnie wniosek jest bezskuteczny i nie złożyła ponownego wniosku po ogłoszeniu orzeczenia. Oddalając powyższy wniosek, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podkreślił, że przywrócenie terminu uzależnione jest od łącznego spełnienia przesłanek wymienionych w art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.- zwanej dalej P.p.s.a.). Jest ono możliwe w szczególności w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że powoływane w rozpoznawanym wniosku okoliczności wskazujące na brak właściwego pouczenia przez Sąd, mające świadczyć o braku winy pełnomocnika w uchybieniu terminu nie znajdują potwierdzenia w aktach sprawy. Po pierwsze w zawiadomieniu o terminie rozprawy skarżący został pouczony o sposobie i terminie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku (S. S. ustanowiona została pełnomocnikiem na dalszym etapie postępowania). Po drugie z protokołu ogłoszenia orzeczenia również wynika, że obecna na ogłoszeniu pełnomocnik skarżącego S. S. została prawidłowo pouczona, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia należy zgłosić w terminie siedmiu dni od dnia jego ogłoszenia. W świetle tych ustaleń, zawarte w przedmiotowym wniosku wyjaśnienie, że uchybienie tego terminu spowodowane było brakiem pouczenia przez Sąd, nie uzasadnia przyjęcia braku winy pełnomocnika skarżącego, co jest warunkiem koniecznym przywrócenia terminu do dokonania czynności. Mając powyższe okoliczności na uwadze, Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 P.p.s.a. postanowił jak na wstępie. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł A. S., zaskarżając je w całości i zarzucając mu obrazę art. 86 P.p.s.a. poprzez uznanie, iż brak pouczenia przez Sąd o bezskuteczności wniosku o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, złożonego przed ogłoszeniem wyroku nie stanowi okoliczności wyłączającej winę strony, a tym samym nie uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu do jego złożenia. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przywrócenie skarżącemu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku i doręczenie jego odpisu wraz z uzasadnieniem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Wniosek o przywrócenie terminu powinien, więc powoływać okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminu, które zapewniają uprawdopodobnienie zasadności tego wniosku. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być przy tym oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Z brakiem winy mamy, bowiem do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności z powodu, których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. W rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji trafnie ocenił, że skarżący nie uprawdopodobnił braku swej winy w uchybieniu terminu, bowiem nie wskazał na żadne niezawinione swoje działania w tym zakresie. Zaznaczyć należy, iż wbrew jego twierdzeniom został pouczony o sposobie i konsekwencjach niewłaściwego złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, jak również o sposobie tym została pouczona jego pełnomocnik. W przesłanym skarżącemu zawiadomieniu o rozprawie wyznaczonej na dzień 11 lipca 2012 r. wskazano wprost, iż zgłoszenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku przed jego ogłoszeniem jest czynnością bezskuteczną (pkt 3 zdanie drugie pouczenia). Także pełnomocnik skarżącego na posiedzeniu, na którym został ogłoszony wyrok z dnia 13 lipca 2012 r., została pouczona o sposobie złożenia przedmiotowego wniosku (protokół ogłoszenia orzeczenia z dnia 13 lipca 2012 r. w aktach sprawy). Nie można, zatem w działaniach Sądu dopatrywać się jakichkolwiek zaniedbań, tak jak to czyni strona skarżąca, jak również naruszenia art. 86 § 1 w związku z art. 87 P.p.s.a. Mając wskazane wyżej okoliczności na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniesione zażalenie na mocy art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., jako pozbawione uzasadnionych podstaw.