II OZ 725/19

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Zofia Flasińska po rozpoznaniu w dniu 16 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku B. J. o sprostowanie i uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 sierpnia 2019 r., II OZ 725/19 odrzucającego zażalenie B. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 czerwca 2019 r., sygn. akt II SA/Gd 200/19 o odrzuceniu skargi B. J. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 26 lipca 2018 r., sygn. akt II SA/Gd 385/18 postanawia: oddalić wniosek. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 5 czerwca 2019 r., sygn. akt II SA/Gd 200/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę B. J. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 26 lipca 2018 r., sygn. akt II SA/Gd 385/18. Sąd stwierdził, że skarżąca nie wskazała jednoznacznie, kiedy dowiedziała się o podstawie wznowienia, czyli w tym przypadku – kiedy dowiedziała się, że jej skarga została przerobiona przez organ administracji – poprzez podanie konkretnej daty. Nie było zatem możliwe stwierdzenie, czy skarżąca zachowała termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania. W ocenie Sądu I instancji nie stanowi takiej informacji wyjaśnienie zawarte w piśmie z dnia 14 maja 2019 r., w którym skarżąca stwierdziła, że oryginał skargi przekazała sądowi natychmiast po jego odnalezieniu. Z przedstawionych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. odrzucił skargę o wznowienie postępowania. Zażalenie na to postanowienie wniosła B. J. Naczelny Sąd Administracyjny - postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2019 r. - odrzucił zażalenie skarżącej, wskazując, że od postanowienia o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania z powodu niezachowania terminu, o którym mowa w art. 280 § 1 p.p.s.a. przysługuje skarga kasacyjna. Wniesione przez skarżącą zażalenie z dnia 1 lipca 2019 r. podlegało więc odrzuceniu jako niespełniające wymogów formalnych skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że w związku z tym, że skarżąca została przez Sąd I instancji błędnie pouczona o środku odwoławczym przysługującym jej od postanowienia o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania, przysługuje jej wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W tym przypadku termin ten rozpocznie bieg od dnia doręczenia skarżącej tego postanowienia. Dodać należy, iż - zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a. - skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3. O zwrocie wpisu od zażalenia orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W piśmie z dnia 17 września 2019 r. B. J. wniosła o sprostowanie i uzupełnienie uzasadnienia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 sierpnia 2019 r. poprzez odniesienie się do zarzutu sfałszowania oryginału skargi oraz oszustwa w treści odpowiedzi Prezydenta S. dot. decyzji Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, ukryciu tej decyzji i opublikowaniu jej po roku oraz nieujawnieniu faktu jej zaskarżenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., zwane dalej "p.p.s.a."), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Zgodnie z art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Na mocy art. 193 p.p.s.a. unormowania te mają zastosowanie również w postępowaniu kasacyjnym. Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem, prezentowanym w doktrynie i orzecznictwie, przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości uzupełnienia uzasadnienia wyroku lub postanowienia (por. postanowienia NSA: z 28 grudnia 2007 r., II OZ 1331/07, z 5 czerwca 2008 r., I OSK 511/08, z 30 grudnia 2010 r., II FSK 1088/09, z 11 marca 2011 r., II OPP 50/10; a także J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, komentarz do art. 157, teza 3, M. Jagielska, J. Jagielski, R. Stankiewicz, M. Grzywacz [w:] R. Hauser (red.), M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2017, komentarz do art. 157, teza 6, s.707 ). Przepis art. 157 § 1 p.p.s.a. przewiduje bowiem jedynie możliwość żądania uzupełnienia sentencji orzeczenia sądu, a więc samego rozstrzygnięcia, a nie jego uzasadnienia. Skarżąca wniosła o uzupełnienie uzasadnienia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 sierpnia 2019 r. poprzez "odniesienie się do zarzutu sfałszowania oryginału skargi oraz oszustwa w treści odpowiedzi Prezydenta S. dot. decyzji Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, ukryciu tej decyzji i opublikowania jej po roku oraz nieujawnieniu faktu jej zaskarżenia". Taki wniosek jest niedopuszczalny, gdyż wniosek o uzupełnienie może dotyczyć tylko sentencji orzeczenia, a nie jego uzasadnienia. Ponadto złożony przez skarżącą wniosek stanowi polemikę z uzasadnieniem postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego, które jest ostateczne i nie podlega zaskarżeniu. Na marginesie należy wskazać, że postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie skarżącej, wskazując, że w tej sprawie przysługuje skarżącej skarga kasacyjna i wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Jest to orzeczenie ściśle procesowe i Sąd nie mógł odnieść się w nim merytorycznie do zarzutów skarżącej. Odnośnie do sprostowania należy wskazać, że zgodnie z art. 156 § 1 w zw. z art. 166 p.p.s.a. sąd może z urzędu sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowaniu podlegają wadliwości występujące w sentencji orzeczenia, jak również w jego uzasadnieniu. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć na przykład oznaczenia stron, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt. W tej sprawie brak jest podstaw do sprostowania uzasadnienia postanowienia z dnia 22 sierpnia 2019 r., gdyż nie stwierdzono w nim omyłek pisarskich, a wniosek skarżącej dotyczy uzupełnienia postanowienia o wskazane przez nią treści, co jest niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.