IV SA/Wr 440/19

SENTENCJA |Sygn. akt IV SA/Wr 440/19 | | , [pic], , WYROK, , W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ, , , Dnia 13 grudnia 2019 r., , , Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, w składzie następującym:, Przewodniczący:, , Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska, , Sędziowie:, Sędzia WSA Ireneusz Dukiel (spr.), Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków, , Protokolant:, referent Krzysztof Erbel, , , po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 13 grudnia 2019 r., sprawy ze skargi W. W., na decyzję Wojewody D., z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...], w przedmiocie obowiązku zwrotu nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych, za okres od 29 lipca 2014 r. do 19 listopada 2014 r., , oddala skargę w całości., , , UZASADNIENIE |UZASADNIENIE | |Prezydent Miasta W. (dalej jako Prezydent Miasta lub organ I instancji) decyzją z dnia [...] lipca 2019 r., nr [...], orzekł o obowiązku| |zwrotu przez W. W. (zwanego dalej stroną, odwołującym lub skarżącym) nienależnie pobranego świadczenia, tj. zasiłku dla bezrobotnych w | |wysokości 3 585,50 zł brutto, wypłaconego za okres od dnia 29 lipca 2014 r. do dnia 19 listopada 2014 r. | |Od tej decyzji strona złożyła odwołanie zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego przez brak zastosowania art. 76 ust. 3 ustawy| |z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t. jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 1482, dalej jako ustawa | |lub w skrócie u.p.z.) oraz błędne zastosowanie art. 123 § 1 i art. 124 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. jedn.:| |Dz. U. z 2018 r. poz. 1025, dalej jako Kodeks cywilny lub w skrócie k.c.) przez przyjęcie, że dotychczas podejmowane czynności przez | |Prezydenta Miasta skutkowały przerwaniem biegu przedawnienia, podczas gdy organy administracyjne nie wszczęły postępowania bezpośrednio | |zmierzającego do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia w terminie 3 lat od wypłaty świadczenia. Zdaniem odwołującego, przerwy biegu | |przedawnienia roszczeń powiatowego urzędu pracy, o których mowa w art. 76 ust. 3 ustawy, nie można upatrywać we wszczęciu postępowania w| |przedmiocie wydania przez starostę decyzji na podstawie art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy pozbawiającej statusu bezrobotnego. Jest to | |wprawdzie decyzja konieczna do wszczęcia postępowania z art. 76 ust. 1 u.p.z., w warunkach o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 2 tego | |artykułu, nie jest ona jednak decyzją zmierzającą bezpośrednio, a więc zgodnie z wymogami zakreślonymi w art. 123 § 1 k.c. do | |dochodzenia, ustalenia, zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczeń powiatowego urzędu pracy o zwrot nienależnie pobranych świadczeń. Nie | |bez znaczenia dla niniejszej sprawy jest również fakt, że strona posiadała niepełny (a przez to nieskuteczny i uniemożliwiający | |prowadzenie działalności gospodarczej) wpis do ewidencji działalności gospodarczej, której w rzeczywistości nigdy nie prowadziła oraz | |nie uzyskiwała z niej dochodu, a sytuacja w jakiej się znajdowała wymagała pomocy. | |Wojewoda D. (zwany dalej Wojewodą lub organem II instancji), rozpoznając powyższe odwołanie, ustalił, że strona zarejestrowała się w | |Powiatowym Urzędzie Pracy we W. w dniu 29 lipca 2014 r., uzyskując status osoby bezrobotnej z prawem do zasiłku od dnia 29 lipca 2014 r.| |do dnia 28 lipca 2015 r. w kwocie 120 % podstawowej wysokości zasiłku określonego w art. 72 ust. 1 ustawy, co stanowi 997,40 zł brutto | |miesięcznie w okresie pierwszych 90 dni posiadania prawa do zasiłku, a następnie 783,20 zł brutto miesięcznie w okresie kolejnych dni | |posiadania prawa do zasiłku. W dniu rejestracji strona podała w oświadczeniu, że nie złożyła wniosku o wpis do ewidencji działalności | |gospodarczej. Została też pouczona m.in. o tym, że bezrobotnym nie może być osoba, która posiada wpis do ewidencji działalności | |gospodarczej. Ponadto osoba, która pobrała nienależne świadczenie pieniężne jest zobowiązana do zwrotu w terminie 14 dni od dnia | |doręczenia decyzji, kwoty otrzymanego świadczenia wraz z przekazaną od tego świadczenia zaliczką na podatek dochodowy od osób fizycznych| |oraz składką na ubezpieczenie zdrowotne. | |Decyzją ostateczną Prezydenta Miasta z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...], orzeczono o utracie przez stronę statusu osoby | |bezrobotnej i prawa do zasiłku z dniem 20 listopada 2014 r. z powodu podjęcia zatrudnienia (innej pracy zarobkowej). | |W dniu 25 listopada 2016 r. oraz w dniu 25 grudnia 2016 r. organ I instancji pozyskał dokument z Centralnej Ewidencji i Informacji o | |Działalności Gospodarczej (dalej w skrócie jako CEIDG), z którego wynika, że w okresie od dnia 15 września 1998 r. do dnia 25 listopada | |2016 r. strona posiadała wpis w ewidencji działalności gospodarczej, ze wskazaną datą rozpoczęcia wykonywania działalności gospodarczej | |od dnia 15 września 1998 r., ani też nie złożyła wniosku o zawieszenie wykonywania tej działalności. | |W związku z powyższym, organ I instancji wszczął z urzędu postępowanie wznowieniowe w sprawach: | |uznania strony za osobę bezrobotną z dniem 29 lipca 2014 r. oraz o przyznaniu prawa do zasiłku od dnia 29 lipca 2014 r. do dnia 28 lipca| |2015 r., zakończonej decyzją ostateczną Prezydenta Miasta z dnia [...] lipca 2014 r., | |utraty statusu osoby bezrobotnej oraz utraty prawa do zasiłku z dniem 20 listopada 2014 r. z powodu podjęcia zatrudnienia (innej pracy | |zarobkowej), zakończonej decyzją ostateczną Prezydenta Miasta z dnia [...] listopada 2014 r. | |Decyzją z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...], organ I instancji orzekł o uchyleniu decyzji ostatecznej z dnia [...] lipca 2014 r. | |orzekającej o uznaniu strony za osobę bezrobotną z dniem 29 lipca 2014 r. oraz o przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 29| |lipca 2014 r. do dnia 28 lipca 2015 r., odmówił uznania skarżącego za osobę bezrobotną z dniem 29 lipca 2014 r. oraz umorzył | |postępowanie w sprawie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych w okresie od dnia 29 lipca 2014 r. do dnia 28 lipca 2015 r. | |W toku postępowania odwoławczego Wojewoda decyzją z dnia [...] kwietnia 2017 r., nr [...], utrzymał w mocy ww. decyzję Prezydenta Miasta z| |dnia [...] stycznia 2017 r. | |Organ I instancji kontynuując, wszczęte w dniu 4 stycznia 2017 r. postępowanie wznowieniowe, decyzją z dnia [...] kwietnia 2017 r., | |uchylił decyzję ostateczną z dnia [...] listopada 2014 r. w przedmiocie utraty przez stronę statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do | |zasiłku z dniem 20 listopada 2014 r. z powodu podjęcia zatrudnienia (innej pracy zarobkowej) oraz umorzył postępowanie w sprawie utraty | |statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku z dniem 20 listopada 2014 r. | |Organ odwoławczy wykazał ponadto, że w aktach sprawy znajduje się karta wypłat świadczeń, z której wynika, że za okres od dnia 29 lipca | |2014 r. do dnia 19 listopada 2014 r. stronie wypłacono zasiłek dla bezrobotnych w łącznej kwocie 3.585,50 zł brutto, tj.: | |w dniu 13 sierpnia 2014 r., za okres od 1 lipca 2014 r. do 31 lipca 2014 r., w kwocie 99,80 zł brutto, | |w dniu 10 września 2014 r., za okres 1 sierpnia 2014 r. do 31 sierpnia 2014 r., w kwocie 997,40 zł brutto, | |w dniu 10 października 2014 r., za okres od 1 września 2014 r. do 30 września | |2014 r., w kwocie 997,40 brutto, | |w dniu 13 listopada 2014 r., za okres od 1 października 2014 r. do 31 października 2014 r., w kwocie 994,90 brutto, | |w dniu 12 grudnia 2014 r., za okres od 1 listopada 2014 r. do 30 listopada 2014 r., w kwocie 496,00 brutto. | |W konsekwencji tych ustaleń organ II instancji wydał w dniu [...] sierpnia 2019 r. decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy decyzję | |organu I instancji z dnia [...] lipca 2019 r. | |Wojewoda podzielił stanowisko Prezydenta Miasta i powołując się na art. 76 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 u.p.z. stwierdził, że pobrane przez | |odwołującego świadczenie, tj. zasiłek dla bezrobotnych stanowi nienależnie pobrane świadczenie i podlega zwrotowi. Podkreślił przy tym, | |że kwota pobranego przez stronę zasiłku nie uległa przedawnieniu, bowiem nastąpiło przerwanie biegu przedawnienia w wyniku wznowienia | |postępowania. | |Na powyższe orzeczenie strona złożyła skargę do tut. Sądu, w której wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz umorzenie postępowania.| |Wydanej decyzji zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego przez brak zastosowania art. 76 ust. 3 u.p.z. oraz błędne zastosowanie | |art. 123 § 1 i art. 124 § 1 k.c. i nałożenie na skarżącego obowiązku zwrotu wypłaconego zasiłku dla bezrobotnych, podczas gdy | |roszczenia z tytułu zasiłków, stypendiów i innych świadczeń pieniężnych finansowanych z Funduszu Pracy ulegają przedawnieniu z upływem 3| |lat od dnia spełnienia warunków do ich nabycia przez osobę uprawnioną, a roszczenia powiatowego urzędu pracy przedawniają się z upływem | |3 lat od dnia ich wypłaty – wobec czego zaskarżona decyzja została wydana po upływie terminu określonego w przepisie art. 76 ust. 3 | |ustawy. W uzasadnieniu skargi strona podtrzymała swoje stanowisko wyrażone w odwołaniu. | |Wojewoda w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. | | | |Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: | | | |Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. | |Kompetencje sądów administracyjnych zostały określone przede wszystkim przepisami art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju | |sądów administracyjnych (t. jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2167) oraz art. 3 -5, art. 134 i art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. | |Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, zwanej dalej u.p.p.s.a.). | |Z powyższych przepisów wynika, że sądowa kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest pod względem zgodności | |zaskarżonego aktu z prawem, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, ani powoływaną podstawą prawną. Zakres kontroli sądowej| |ograniczają tylko granice sprawy i zakaz orzekania na niekorzyść skarżącego przy braku istnienia przesłanek do stwierdzenia nieważności | |aktu. | |Przedmiotem niniejszej skargi jest decyzja Wojewody z dnia [...] sierpnia 2019 r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] | |lipca 2019 r. w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego świadczenia, tj. zasiłku dla bezrobotnych za okres od dnia 29 lipca 2014 r. do | |dnia 19 listopada 2014 r. | |Na wstępie rozważań zasadnym jest podkreślenie, iż stosownie do treści art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. f u.p.z., określenie bezrobotny oznacza | |m.in. osobę niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu | |pracy obowiązującym w danym zawodzie lub służbie, albo innej pracy zarobkowej, jeżeli nie złożyła wniosku o wpis do ewidencji | |działalności gospodarczej albo zgłosiła do ewidencji działalności gospodarczej wniosek o zawieszenie wykonywania działalności | |gospodarczej i okres zawieszenia jeszcze nie upłynął, albo nie upłynął jeszcze okres do, określonego we wniosku o wpis do ewidencji | |działalności gospodarczej, dnia podjęcia działalności gospodarczej. | |Definicja bezrobotnego przyjęta w ustawie po jej nowelizacji obowiązującej od dnia 1 lutego 2011 r. w kontekście wpisu ewidencji do | |działalności gospodarczej nie budzi wątpliwości i nie pozostawia miejsca na swobodę interpretacyjną. W jej świetle status osoby | |bezrobotnej nie został powiązany z faktem rzeczywistego wykonywania działalności gospodarczej, co powoduje, że obecnie nie ma potrzeby | |badania, czy działalność taka jest prowadzona. Bezrobotnym bowiem może być osoba, która bądź to nie złożyła wniosku o wpis do ewidencji | |działalności gospodarczej, bądź to, jeżeli taki wniosek złożyła, to po jego złożeniu zgłosiła do ewidencji działalności gospodarczej | |wniosek o zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej i okres zawieszenia jeszcze nie upłynął, albo nie upłynął jeszcze okres do | |określonego we wniosku o wpis do ewidencji działalności gospodarczej, dnia podjęcia działalności gospodarczej. | |Prezydent Miasta podjął już ostateczne i prawomocne rozstrzygnięcie z dnia [...] stycznia 2017 r., którym w związku z tym, że wpis | |skarżącego do ewidencji działalności gospodarczej został dokonany z dniem 15 września 1998 r., zaś w dniu 25 listopada 2016 r. dokonano | |jego wykreślenia z rejestru, po wznowieniu postępowania uznał, że status osoby bezrobotnej skarżący uzyskał bez podstawy prawnej ku temu| |i odmówił uznania skarżącego za osobę bezrobotną z dniem 29 lipca 2014 r. Konsekwencją zaś utraty statusu osoby bezrobotnej jest | |niewątpliwie konieczność zwrotu pobranych w związku z nim świadczeń. | |Zgodnie bowiem z art. 76 ust. 1 u.p.z., będącym podstawą materialnoprawną zaskarżonego rozstrzygnięcia, osoba, która pobrała nienależne | |świadczenie pieniężne, jest obowiązana do zwrotu, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, kwoty otrzymanego świadczenia wraz z | |przekazaną od tego świadczenia zaliczką na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz składką na ubezpieczenie zdrowotne. Za nienależnie | |pobrane świadczenie pieniężne uważa się, w myśl art. 76 ust. 2 pkt 1 u.p.z. m.in. świadczenie pieniężne wypłacone mimo zaistnienia | |okoliczności powodujących ustanie prawa do jego pobierania, jeżeli pobierający to świadczenie był pouczony o tych okolicznościach. | |Wyjaśnienia w tym miejscu wymaga, że treść przywołanych powyżej przepisów wskazuje, że ustawodawca wprowadza obowiązek zwrotu | |"nienależnie pobranego świadczenia", a nie "świadczenia nienależnego". Rozróżnienie obydwu pojęć ma zasadnicze znaczenie dla | |rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. W orzecznictwie sądów administracyjnych zwraca się bowiem uwagę na błędne utożsamianie pojęcia | |"świadczenia nienależnego" i "świadczenia nienależnie pobranego". Jak trafnie zauważył WSA w Poznaniu w wyroku z dnia 15 kwietnia 2015 | |r. sygn. akt IV SA/Po 1270/14 (dostępny, podobnie jak inne powoływane wyroki, w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych: | |http://orzeczenia.nsa.gov.pl) "nienależne świadczenie" jest pojęciem obiektywnym i występuje m.in. wówczas, gdy świadczenie zostało | |przyznane i wypłacone bez podstawy prawnej lub gdy taka podstawa odpadła. Natomiast "świadczenie nienależnie pobrane", to świadczenie | |pobrane przez osobę, której można przypisać określone cechy dotyczące stanu świadomości (woli) lub określone działania (zaniechania). | |Obowiązek zwrotu obciąża tylko tego, kto przyjął świadczenie w złej wierze, wiedząc, że się ono jemu nie należy. Wspomniane rozróżnienie| |pojęć, przyjęte zostało w orzecznictwie sądów administracyjnych na tle instytucji zwrotu nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych | |(zob. wyroki NSA z 14 grudnia 2009 r. sygn. akt I OSK 826/09, z dnia 27 października 2010 r., sygn. akt I OSK 981/10, z dnia z 4 | |października 2011 r. sygn. akt I OSK 762/11). | |Zatem warunkiem orzeczenia o obowiązku zwrotu pobranego świadczenia jest zaistnienie równocześnie dwóch przesłanek: obiektywnej, | |polegającej na tym, że świadczenie wypłacono mimo wystąpienia okoliczności skutkujących utratą prawa do jego pobierania, i subiektywnej,| |polegającej na tym, że osoba, która świadczenie pobrała była prawidłowo pouczona o okolicznościach powodujących utratę uprawnień do tego| |świadczenia. Przy czym, decyzja nakładająca obowiązek zwrotu nienależnie pobranego świadczenia nie jest decyzją uznaniową, lecz ma | |charakter związany. Organ w prowadzonym postępowaniu zobowiązany jest jedynie ustalić czy zaistniały okoliczności powodujące ustanie | |prawa do pobierania zasiłku, czy zostały wypłacone świadczenia za okres po zaistnieniu tych okoliczności oraz czy pobierający to | |świadczenie był pouczony o tych okolicznościach, zaś w razie poczynienia w tym zakresie pozytywnych ustaleń ma obowiązek wydać decyzję | |nakazującą zwrot nienależnie pobranych świadczeń. | |Jeżeli okolicznością powodującą ustanie prawa do pobierania zasiłku jest utrata statusu bezrobotnego, to organ wydający decyzję w | |przedmiocie obowiązku zwrotu nienależnie pobranego świadczenia związany jest w tym zakresie - jak wykazano to już powyżej - ostateczną | |decyzją o odmowie przyznania statusu bezrobotnego. | |Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika przy tym w sposób nie budzący wątpliwości, że organy prawidłowo ustaliły brak prawa | |skarżącego do posiadania tego statusu w spornym okresie. | |Sąd stwierdził, że organy orzekające ustaliły w sposób należyty, że istnieją przesłanki do żądania zwrotu pobranych przez skarżącego | |świadczeń. | |Z akt administracyjnych niniejszej sprawy wynika, że w dniu rejestracji jako osoba bezrobotna skarżący został pouczony o prawach i | |obowiązkach bezrobotnego, w "Pouczeniu dla osoby bezrobotnej z prawem do zasiłku". W pouczeniu tym wskazane zostały m.in.: przesłanki | |uznania za bezrobotnego; przesłanki utraty statusu bezrobotnego (bezrobotnym nie może być osoba, która posiada wpis do ewidencji | |działalności gospodarczej); obowiązki bezrobotnego (w tym m.in. wskazanie, że bezrobotny obowiązany jest w ciągu 7 dni powiadomić urząd | |pracy o podjęciu zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej); została również przytoczona treść art. 76 ustawy czyli przesłanki zwrotu | |nienależnie pobranego świadczenia. | |Oceniając treść i zakres tego pouczenia wskazać należy, że były one prawidłowe i skuteczne. W ocenie Sądu, skarżący otrzymał informację | |pełną, jasną i nie wymagającą dokonywania jakichkolwiek interpretacji jej treści, a zatem w sposób zrozumiały został pouczony o prawach | |i obowiązkach osoby bezrobotnej i był w pełni świadomy tego co należy rozumieć pod pojęciem nienależnego świadczenia oraz skutkach i | |przyczynach, a także możliwości powstania takiej sytuacji. Podkreślić należy, że z akt administracyjnych nie wynika, aby w czasie | |odbierania pouczenia, ani w czasie późniejszym skarżący zgłaszał organowi, że nie rozumie samego pojęcia "bezrobotny", obowiązków | |bezrobotnego i konsekwencji ich niedotrzymania. Skarżący potwierdził własnoręcznym podpisem ich otrzymanie oraz zapoznanie się z | |treścią. | |Tym samym zasadnym było przyjęcie, że okoliczność niezgłoszenia faktu posiadania wpisu do ewidencji działalności gospodarczej obciąża | |negatywnymi skutkami wyłącznie skarżącego. | |Reasumując, skoro oba warunki do uznania świadczenia za nienależnie pobranego zostały spełnione, słusznie organy zobowiązały skarżącego | |do zwrotu nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych w kwocie w nich określonej. Decyzje te w niczym nie naruszają zarówno przepisów| |prawa materialnego, stanowiącego podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia sprawy, jak i przepisów postępowania administracyjnego. | |Odnosząc się do zarzutów skargi, koncentrujących się na wykazaniu słuszności twierdzenia, że roszczenie z tytułu zasiłku uległo | |przedawnieniu, podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. 76 ust. 3 u.p.z., roszczenia z tytułu zasiłków, stypendiów i innych świadczeń | |pieniężnych finansowanych z Funduszu Pracy ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia spełnienia warunków do ich nabycia przez | |uprawnioną osobę, a roszczenia powiatowego urzędu pracy ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia ich wypłaty. Przy czym, stosownie | |do art. 76 ust. 5 ustawy, w zakresie nieuregulowanym w ust. 2-4 stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego, dotyczące przerwania| |biegu terminu przedawnienia. | |Przypomnieć zatem warto, iż wedle art. 123 § 1 k.c., bieg przedawnienia przerywa się: | |1) przez każdą czynność przed sądem lub innym organem powołanym do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju albo | |przed sądem polubownym, przedsięwziętą bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia; | |2) przez uznanie roszczenia przez osobę, przeciwko której roszczenie przysługuje, | |3) przez wszczęcie mediacji. | |Odpowiednie stosowanie przepisów oznacza bądź stosowanie ich wprost, bądź z modyfikacjami, a w pewnych okolicznościach może w ogóle | |wykluczać ich stosowanie. Właściwe przeniesienie zasad przewidzianych w art. 123 k.c., nie może nastąpić bez uwzględnienia specyfiki | |postępowania administracyjnego, w toku którego organ ma prawo dochodzić należności od osób, które pobrały nienależne świadczenie, gdyż | |okoliczności i warunki umożliwiające powiatowemu urzędowi pracy do formalnego określenia (decyzją) wysokości nienależnie pobranego | |świadczenia są zgoła odmienne od tych, które mogą skutecznie przerwać bieg terminu przedawnienia roszczenia w procedurze cywilnej. | |Przyjęcie tezy, że czynnością bezpośrednio zmierzającą do odzyskania nienależnie pobranych świadczeń jest jedynie wszczęcie właściwego | |postępowania orzekającego o obowiązku zwrotu nienależnie pobranych świadczeń niewątpliwie stawiałoby powiatowy urząd pracy w sytuacji | |daleko gorszej od sytuacji wierzyciela w postępowaniu cywilnym, co byłoby w sprzeczności z interesem społecznym, przejawiającym się w | |dążeniu do odzyskania nienależnie pobranych świadczeń z Funduszu Pracy. | |Uprawnione zatem staje się stwierdzenie, że odpowiednio stosując rozwiązania związane z przedawnieniem roszczeń zawarte w art. 123 § 1 | |k.c., za czynność bezpośrednio związaną z odzyskaniem przez powiatowy urząd pracy nienależnie pobranych świadczeń, można uznać wszczęcie| |postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania (por. wyrok WSA w Opolu z dnia 25 września 2012 r., sygn. akt II SA/Op 292/12, i WSA | |w Szczecinie z dnia 10 marca 2010 r., sygn. akt II SA/Sz 1298/09), dotyczącego statusu osoby bezrobotnej i związanych z nim świadczeń. | |To z kolei oznacza, że niezasadny jest podniesiony przez skarżącego zarzut dotyczący przedawnienia się roszczenia określonego przez | |organ I instancji i utrzymanego w mocy zaskarżoną decyzją. | |Nie ulega bowiem wątpliwości, że o ile w postępowaniu cywilnym za czynność bezpośrednio związaną z dochodzeniem roszczenia może być | |uznane wniesienie powództwa, to wydanie decyzji administracyjnej o zwrocie świadczeń uwarunkowane jest uprzednim przeprowadzeniem | |złożonej procedury, zainicjowanej wdrożeniem postępowania wznowieniowego, w wyniku którego musi nastąpić wyeliminowanie z porządku | |prawnego decyzji przyznającej stronie status osoby bezrobotnej i związane z tym świadczenia. | |Na zakończenie wskazać należy, iż przepis art. 76 ust. 1 u.p.z., stanowiący o obowiązku zwrotu nienależnie pobranego świadczenia, nie | |daje możliwości odstąpienia przez organ administracji od żądania ich zwrotu. Stosownie jednak do treści art. 76 ust. 7 u.p.z., starosta | |może odroczyć termin płatności lub rozłożyć na raty nienależnie pobrane świadczenie albo, po zasięgnięciu opinii powiatowej rady rynku | |pracy, umorzyć te należności w całości albo w części, jeżeli występuje jedna z przesłanek określonych w tym przepisie. Zatem skarżący | |może ubiegać się w odrębnym postępowaniu o odroczenie płatności, rozłożenie jej na raty albo umorzenie nienależnie pobranego | |świadczenia. | |Reasumując rozważania, wskazać trzeba, iż zaskarżoną decyzją organ odwoławczy w sposób prawidłowy nałożył, w oparciu o przepis art. 76 | |ust. 2 pkt 1 i pkt 2 u.p.z., obowiązek zwrotu nienależnie pobranych przez skarżącego świadczeń. | |Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 u.p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji wyroku. | | | | | | |