III SA/Wa 3359/11
Адміністративні суди2012-11-13
Номер справи
III SA/Wa 3359/11
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Дата рішення
2012-11-13
Тип
Postanowienie WSA w Warszawie
Судді
Bożena Dziełak
Резолютивна частина
Sprostowano omyłkę
Текст рішення
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Dziełak (sprawozdawca), , , po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. S.A. Oddział w Polsce z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w wersach 16, 17 i 19 sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 listopada 2012 r. sygn. akt III SA/Wa 3359/11 w ten sposób, że: 1) punktowi rozstrzygnięcia oznaczonemu numerem "4)" nadać numer "1)"; 2) punktowi rozstrzygnięcia oznaczonemu numerem "5)" nadać numer "2)"; 3) punktowi rozstrzygnięcia oznaczonemu numerem "6)" nadać numer "3)".
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Omyłką oczywistą, o jakiej mowa w tym przepisie, jest pomyłka bezsporna i łatwo rozpoznawalna.
W niniejszej sprawie na skutek omyłki pisarskiej powstałej w trakcie komputerowej edycji sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 listopada 2012r. sygn. akt III SA/Wa 3359/11, poszczególnym punktom rozstrzygnięcia nadano błędną numerację, zaczynającą się od punktu "4)". Skutkiem tego kolejne punkty otrzymały oznaczenie "5)" i "6)".
Nie ulega wątpliwości, że początkowym numerem powinien być numer "1)". Nie ma żadnego innego niż pomyłka powodu, aby numerację poszczególnych punktów rozstrzygnięcia rozpocząć od numeru "4)". Pomyłka popełniona w sentencji wyroku ma charakter pomyłki pisarskiej, która w niczym nie wpływa na merytoryczną treść rozstrzygnięcia, a przy tym jest pomyłką łatwo rozpoznawalną, spełniającą wymóg oczywistości.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a., Sąd postanowił omyłkę powyższą sprostować.