II OZ 977/12

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska-Szary po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 września 2012 r., sygn. akt VII SAB/Wa 2/12 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braków skargi w sprawie ze skargi E.Z. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Pismem z dnia 5 grudnia 2011 r. E. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. Zarządzeniem z dnia 9 stycznia wezwano skarżącego do nadesłania zażalenia złożonego w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej: k.p.a.) do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. W związku z niewykonaniem ww. zarządzenia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 8 marca 2012 r., sygn. akt VII SAB/Wa 2/12, odrzucił skargę E. Z. Pismem z dnia 13 lipca 2012 r. E. Z. wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków przedmiotowej skargi. Do wniosku załączono kopię pisma skarżącego z dnia 15 września 2004 r. skierowanego do Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Uzasadniając wniosek skarżący wskazał, że nie nadesłał ww. pisma w zakreślonym terminie, gdyż nie posiadał go w swoim zbiorze dokumentów. Podał, że pismo to było składane wspólnie z K. F. i jedyna jego kopia znajdowała się w jej dokumentacji. Pismem z dnia 7 sierpnia 2012 r. skarżący poinformował Sąd, że przyczyna uchybienia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi ustała w dniu 8 lipca 2012 r., tj. w dniu, w którym skarżący otrzymał od siostrzenicy zmarłej K. F. kopię pisma z dnia 15 września 2004 r. Postanowieniem z dnia 14 września 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił E. Z. przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie Sąd wskazał, że skarżący, składając wniosek o przywrócenie terminu, nie dokonał czynności, której terminowi uchybił, czyli nie nadesłał zażalenia złożonego w trybie art. 37 k.p.a. do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. W ocenie Sądu zażalenia takiego nie stanowi nadesłana przez skarżącego kopia pisma z dnia 15 września 2004 r. Nie została zatem spełniona przez skarżącego przesłanka przywrócenia terminu polegająca na obowiązku dokonania czynności, której termin nie został dochowany. Zażaleniem E. Z. zaskarżył powyższe postanowienie w całości, zarzucając Sądowi I instancji błąd w ustaleniach faktycznych stanowiących podstawę orzeczenia przez nieuprawnione przyjęcie, że treść pisma z dnia 15 września 2004 r. załączonego do wniosku z dnia 13 lipca 2012 r. nie stanowi zażalenia złożonego w trybie art. 37 k.p.a., co w efekcie doprowadziło do odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i nie rozpatrzenie jej. Z uwagi na powyższe wniesiono o zmianę zaskarżonego postanowienia w całości i przywrócenie skarżącemu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi z dnia 5 grudnia 2011 r. celem jej merytorycznego rozpatrzenia oraz zasądzenie zwrotu kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że z zawartego w piśmie z dnia 15 września 2004 r. zdania "ponownie wnosimy o wydanie decyzji w sprawie doprowadzenia segmentów budynku przy ul. B. w W. do stanu zgodnego z zatwierdzonym projektem budowlanym" wyraźnie wynika, że dotychczasowe żądanie autora pisma w przedmiocie wydania określonej decyzji nie zostało wykonana, z czym autor pisma się nie zgadza. Brak zatytułowania pisma "zażaleniem" nie ma tu znaczenia. Istotny jest przy tym fakt, że skarżący działając w zaufaniu do organów administracji publicznej wystąpił o wydanie określonej decyzji a następnie szeregiem pism monitował i skarżył brak reakcji organu. Jest to wystarczające do uznania, że miało miejsce zaskarżenie bezczynności organu, którego wymaga art. 37 k.p.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Przepisy art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270, dalej: p.p.s.a.) przewidują możliwość przywrócenia terminu w sytuacji, gdy zainteresowany uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak jego winy w uchybieniu terminu, wniosek o przywrócenie zostanie złożony w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu gdy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu zostanie dopełniona czynność, dla której termin był wyznaczony. Należy zgodzić się ze stanowiskiem Sądu I instancji, że przesłane przez skarżącego wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu pismo z dnia 15 września 2004 r. nie stanowiło zażalenia na niezałatweinie sprawy w terminie, o którym mowa w art. 37 k.p.a. Z treści powyższego pisma wynika bowiem, że jest to wezwanie do wykonania wyroku WSA w Warszawie z dnia 19 sierpnia 2004 r. Świadczy o tym również data, w której zostało sporządzone. Słusznie zatem Sąd I instancji uznał, iż nie jest to zażalenie z art. 37 k.p.a. i odmówił E. Z. w okolicznościach niniejszej sprawy przywrócenia terminu. Podkreślenia jednak wymaga, że odrzucenie skargi postanowieniem z dnia 8 marca 2012 r. nie pozbawia skarżącego prawa do ponownego wniesienia skargi na bezczynność organu, oczywiście po uprzednim wypełnieniu dyspozycji z art. 37 k.p.a., jeśli ewentualna bezczynność organu nadal ma miejsce. Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.