I OSK 1017/14
Адміністративні суди2015-12-18
Номер справи
I OSK 1017/14
Суд
Naczelny Sąd Administracyjny
Дата рішення
2015-12-18
Тип
Postanowienie NSA
Судді
Wiesław Morys
Резолютивна частина
Umorzono postępowanie kasacyjne
Текст рішення
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiesław Morys po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 stycznia 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 1403/13 w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego świadczenia postanawia: umorzyć postępowanie kasacyjne.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 24 stycznia 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 1403/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. S. na opisaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie. Pismem z dnia 23 listopada 2015 r. M. S. poinformował Naczelny Sąd Administracyjny, iż doszedł do porozumienia z Ośrodkiem Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] Miasta Stołecznego Warszawy i wnosi o "zamknięcie sprawy". Zarządzeniem z dnia 26 listopada 2015 r. wezwano skarżącego do sprecyzowania, czy jego oświadczenie należy traktować jako cofnięcie skargi kasacyjnej. W odpowiedzi z dnia 3 grudnia 2015 r. skarżący potwierdził, iż cofa skargę kasacyjną w niniejszej sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten ma również odpowiednie zastosowanie do skarg kasacyjnych na mocy art. 193 P.p.s.a. Skarżący kasacyjnie może więc rozporządzać skargą kasacyjną po jej wniesieniu, ponieważ jego oświadczenie w tej kwestii jest co do zasady wiążące dla sądu. Natomiast odpowiednie stosowanie w postępowaniu kasacyjnym art. 60 P.p.s.a. oznacza, że należy odmówić uwzględnienia żądania skarżącego w sytuacji, gdy cofnięcie spowodowałoby uprawomocnienie się zaskarżonego orzeczenia wydanego w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotkniętym wadą nieważności, którą stosownie do art. 183 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny bierze pod rozwagę z urzędu, niezależnie od granic skargi kasacyjnej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 20 czerwca 2008 r., sygn. akt II FSK 575/07 – Lex nr 479000; z dnia 27 czerwca 2008 r., sygn. akt II FSK 573/07 – Lex 475575; z dnia 23 września 2010 r., sygn. akt I OSK 1517/10 – Lex 741557).
W rozpoznawanej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, że zachodzi jakakolwiek z przesłanek nieważności postępowania wymienionych w art. 183 § 2 P.p.s.a., dlatego Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż dopuszczalne jest cofnięcie skargi kasacyjnej w tej sprawie. Skoro cofnięcie skargi kasacyjnej oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego, to postępowanie takie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 P.p.s.a.