II SA/Lu 884/11

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi I. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji dotyczącej wymierzenia kary grzywny za usunięcie drzew bez zezwolenia p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. UZASADNIENIE Strona skarżąca wezwana do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF w zakreślonym terminie (data stempla pocztowego) wniosła wypełniony i podpisany druk PPF żądając przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Strona skarżąca wezwana do nadesłania m.in. aktualnej decyzji wymiarowej dotyczącej podatku rolnego bądź jej potwierdzonej za zgodność z oryginałem kserokopii lub aktualnego zaświadczenia z właściwego urzędu gminy wskazującego na powierzchnię gospodarstwa rolnego w hektarach przeliczeniowych nie nadesłała żądanego dokumentu. Strona skarżąca nadesłała potwierdzenie odbioru/wypłaty emerytury siostry, oświadczenie o wysokości kosztów utrzymania koniecznego, decyzję KRUS dotyczącą emerytury siostry oraz niepotwierdzoną za zgodność z oryginałem kserokopię postanowienia Sądu Rejonowego w Białej Podlaskiej z dnia 18 lutego 1994 r. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przy czym prawo pomocy w zakresie całkowym przyznawane powinno być jedynie osobom rzeczywiście ubogim, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia jak osoby bezdomne czy osoby bezrobotne (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 – Lex nr 786724). Zarówno strona skarżąca jak i jej siostra osiągają dochody (strona skarżąca – emerytura [...] złotych brutto – [...] złotych netto, siostra strony skarżącej – emerytura [...] złotych brutto – [...] złotych netto). Strona skarżąca jest ponadto właścicielką gospodarstwa rolnego o powierzchni [...] ha zaś zamieszkującą z nią jej siostra gospodarstwa rolnego o powierzchni [...] ha. Łączny areał gospodarstwa rolnego strony skarżącej i osób pozostających z nią we wspólnym gospodarstwie domowym strona skarżąca określiła na [...] ha. Nie można więc zaliczyć strony skarżącej do osób ubogich, pozbawionych jakichkolwiek dochodów a tym samym do osób, które nie mają możliwości choć częściowego partycypowania w kosztach postępowania. Tym samym nie można przyjąć, aby strona skarżąca wykazała, że zasadnym jest uwzględnienie w całości jej wniosku o przyznanie prawa pomocy. W sprawie niniejszej strona skarżąca nie wykazała także, aby poniesienie pełnych kosztów postępowania skutkowało powstaniem uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego dla niej i jej siostry. Nie nadsyłając bowiem dokumentów wskazujących powierzchnię gospodarstwa rolnego w hektarach przeliczeniowych uniemożliwiła ona ustalenie jakie są dochodu jej gospodarstwa domowego. Ze względu na brak tych dokumentów nie można ustalić bowiem, jaki dochód przynosi gospodarstwo rolne. Tym samym nie można ustalić tego, w jakim zakresie strona skarżąca nie narażając siebie i siostry na uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego może partycypować w ponoszeniu kosztów postępowania. Z tego powodu referendarz sądowy nie mógł przyznać stronie skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.