II SA/Bd 967/19

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Janiszewska-Ziołek po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na decyzję [...] z dnia [...] sierpnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umorzyć postępowanie sądowe. UZASADNIENIE [...] z dnia [...] września 2019 r. [...] wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy. W odpowiedzi na skargę z dnia [...] października 2019 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi. W piśmie z dnia [...] października 2019 r. skarżący oświadczył, że cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2018 poz. 1302 ze zm.– dalej P.p.s.a.) Sąd zobligowany jest do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania w przypadku, gdy skarżący skutecznie cofnie skargę, w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego chyba, że udział w sprawie zgłosi osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik postępowania oraz gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie zaś z treścią art. 60 w/w ustawy cofnięcie skargi wiąże sąd. Jedynie w sytuacjach, gdy cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, sąd uznaje cofnięcie skargi za niedopuszczalne. W przedmiotowej sprawie skarżący skutecznie cofnął skargę, albowiem czynność jego nie zmierza do obejścia prawa, ani też nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wada nieważności i w związku, z czym cofnięcie skargi należy uznać za dopuszczalne. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.