IV SA/Po 488/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu w dniu 27 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi w sprawie ze skargi M. S. prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 kwietnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za nieterminowe złożenie sprawozdania postanawia przywrócić termin do uzupełnienia braków skargi. UZASADNIENIE M. S. pismem z dnia 25 czerwca 2022 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 kwietnia 2022 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za nieterminowe złożenie sprawozdania. Przewodnicząca Wydziału IV zarządzeniem z dnia 2 sierpnia 2022 r. wezwała skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi (k. 19 akt sąd). Następnie zarządzeniem z dnia 9 września 2022 r. ponownie wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł pod rygorem odrzucenia (k. 25 akt sąd.). Przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi została zwrócona do Sądu po dwukrotnym awizowaniu z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie". Wpis od skargi nie został uiszczony. Postanowieniem z dnia 8 listopada 2022 r. Sąd odrzucił skargę M. S. wobec nieuzupełnienia wskazanych braków w zakreślonym 7-dniowym terminie. Postanowienie zostało przesłane skarżącej i w dniu 16 listopada 2022 r. odebrane przez nią osobiście (k. 42 akt sądowych). Pismem z dnia 23 listopada 2022 r. skarżąca przesłała do Sądu pismo zatytułowane "skarga na postanowienie WSA z dnia 8 listopada 2022 r.". W treści pisma skarżąca wskazała, że nie otrzymała ani przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych, ani zawiadomienia o pozostawieniu jej w placówce pocztowej (awizo). M. S. argumentowała, że wielokrotnie interweniowała w placówce pocztowej w Z. w związku z niedoręczaniem jej przesyłek. Skarżąca podała, że była również świadkiem rozmów, z których wynikało, że niedoręczanie przesyłek dotyczy także innych osób. W związku z tym skarżąca złożyła zawiadomienie do prokuratury. Dalej M. S. wskazała, że z uwagi na powyższe, nieodebranie korespondencji nie wynikało z jej winy, a ona sama jest zainteresowana jej odbieraniem i dokonała w tym zakresie wszelkiej staranności. Na potwierdzenie powyższych okoliczności przedłożyła oświadczenie z 22 listopada 2022r. oraz kserokopię potwierdzenia nadania w Urzędzie Pocztowym zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa wraz z kserokopią tego zawiadomienia skierowanego do Prokuratury Rejonowej P. Końcowo Skarżąca przywołała przepis art. 98 ustawy z dnia 16 kwietnia 2020 r. o szczególnych instrumentach wsparcia w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. z 2022 r., poz. 376). Zarządzeniem z 08 grudnia 2022r. Skarżąca została wezwana do uzupełniania braku wniosku o przywrócenie terminu i uiszczenie wpisu od skargi w kwocie 240 zł. Skarżąca uiściła wpis w dniu 13 grudnia 2022r. (k. 63 akt sąd.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z dyspozycją art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej "p.p.s.a.") czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli jednak strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym uprawdopodobnić należy okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a.). Wobec powyższego w pierwszej kolejności Sąd bada, czy wniosek o przywrócenie terminu jest dopuszczalny i czy został złożony w terminie, o którym mowa w treści przepisu art. 87 § 1 p.p.s.a. W tym miejscu wskazać należy, że charakter środka zaskarżenia winien zostać ustalony na podstawie treści pisma, a nie jego oznaczenia. Niewłaściwe oznaczenie rodzaju pisma nie może wywołać dla strony ujemnych skutków, jeżeli z treści pisma wynika, jaki jest jego rodzaj. Pismo powinno być bowiem w miarę możliwości rozpoznane zgodnie z intencją strony (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 lipca 2021 r., sygn. III OZ 531/21, dostępne: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie Sąd przyjął, że intencją skarżącej było złożenie wniosku o przywrócenie jej terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, albowiem w jego treści starała się ona udowodnić brak swojej winy w nieodebraniu przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych. Wniosek został złożony w ustawowym 7-dniowym terminie do jego złożenia. Postanowieniem z dnia 8 listopada 2022 roku Sąd odrzucił skargę M. S.. Postanowienie to zostało jej doręczone w dniu 16 listopada 2022 r. (k. 42 akt sądowych). Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku nadany został w placówce pocztowej w dniu 23 listopada 2022 roku, a więc z zachowaniem 7-dniowego terminu wskazanego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Wniosek o przywrócenie terminu spełnia zatem wymogi formalne. Wezwaniem z dnia 8 grudnia 2022 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braku wniosku z 23 listopada 2022 r. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi poprzez wykonanie czynności, której nie dokonała w terminie, tj. do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu od skargi w wysokości 240 zł, pod rygorem odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu. Skarżąca uiściła wymagany wpis w zakreślonym terminie, co potwierdziła informacja z Wydziału Administracyjnego WSA w Poznaniu (k. 63 akt sąd.). Przechodząc do merytorycznej oceny wniosku wskazać należy, że okazał się on zasadny. Od negatywnych skutków uchybienia terminowi strona może bronić się wyłącznie poprzez złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Na podstawie dyspozycji przepisu art. 86 § 1 p.p.s.a. sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Z przytoczonego przepisu wynika, że sąd postanawia o przywróceniu terminu, jeżeli strona wykaże, że w okresie, w którym powinna dokonać czynności w postępowaniu sądowym, nie dokonała jej bez swojej winy. Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy Sąd uznał, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Skarżąca argumentowała, że niedoręczenie korespondencji związane było z brakami kadrowymi w obsługującej jej adres doręczenia przesyłek pocztowych placówce Urzędu Pocztowego w Z. . Nie pozostawiono bowiem stosowanego zawiadomienia "awiza" we wskazanym przez nią miejscu doręczenia przesyłek pocztowych. Na potwierdzenie tego Skarżąca do wniosku o przywrócenie terminu dołączyła oświadczenie, z treści którego wynika, że była świadkiem poinformowania przez pracownika poczty o brakach kadrowych i niedoręczaniu korespondencji także innym osobom (k. 47 akt sąd.) oraz kserokopię zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa w postaci poświadczenia nieprawdy przez pracownika Poczty Polskiej, złożone pismem z dnia 18 listopada 2022 r. do Prokuratury Rejonowej P. (k. 49 akt sąd.) wraz z kserokopią potwierdzeniem jego nadania (k. 48 akt sąd.). Zasadniczo przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy (tak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w wyroku z 21.09.2010 r., sygn. akt I SA/Bd 571/10, dostępne orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej "CBOSA"). Gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa, przywrócenie terminu nie jest możliwe (Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z 28.06.2011 r., sygn. akt II SA/Wr 296/11, CBOSA). A contrario - przywrócenie terminu jest możliwe wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła uniknąć nawet przy dołożeniu największego w danych warunkach wysiłku (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 22.09.1998 r., sygn. akt I SA/Ka 2545/97, LEX Omega nr 62184). Z powyższych względów należało przyjąć, że strona w sposób przekonujący uprawdopodobniła brak swojej winy w niedochowaniu terminu do usunięcia braków formalnych skargi. W okolicznościach sprawy nie można było oczekiwać od strony, że zachowa zakreślony termin, skoro operator pocztowy nie doręczył przesyłki do rąk skarżącej, ani jej domownika oraz są wątpliwości co do prawidłowego pozostawienia zawiadomienia o przesyłce przez pracownika Urzędu Pocztowego w miejscu doręczenia przesyłki. W tych okolicznościach w ocenie Sądu Skarżąca uprawdopodobniła, że bez swojej winy uchybiła terminowi do uzupełnienia braków skargi. W tym stanie rzeczy należało Skarżącej przywrócić termin do uzupełnienia braków formalnych skargi. Końcowo Sąd wskazuje, że przepis art. 98 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2020 r. o szczególnych instrumentach wsparcia w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. z 2022 r., poz. 376) nie ma zastosowania do przesyłek wysyłanych przez sądy, co jednak pozostaje bez znaczenia dla niniejszej sprawy wobec rozstrzygnięcia Sądu o przywróceniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił, jak w postanowieniu.