Ppolska.starec← UrzadnikУвійти

I SA/Kr 899/09

Адміністративні суди2009-12-28
Номер справи
I SA/Kr 899/09
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Дата рішення
2009-12-28
Тип
Postanowienie WSA w Krakowie

Судді

Piotr Głowacki

Резолютивна частина

odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, odmówiono zawieszenia postępowania

Текст рішення

SENTENCJA Kraków, dnia 28 grudnia 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Głowacki po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 26 lutego 2009r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003r. postanawia: I. odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji; II. odmówić zawieszenia postępowania sądowego. UZASADNIENIE Pełnomocnik skarżącej we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podał, że egzekucja zobowiązania podatkowego w kwocie 38.049,00 zł, może doprowadzić do powstania problemów finansowych włącznie z utratą płynności finansowej, utratą konkurencyjności i wiarygodności w oczach kontrahentów, a w efekcie do likwidacji prowadzonej działalności gospodarczej. W zakresie powyższego wniosku Sąd zważył co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) zwanej dalej p.p.s.a. - wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a - musi być wykładany ścieśniająco, a zatem to na samym wnioskodawcy spoczywa obowiązek wskazania i uprawdopodobnienia istnienia wymienionych przesłanek. Pełnomocnik skarżącej, wskazując na przewidywany skutek w postaci likwidacji prowadzonej działalności, nie uprawdopodobnił go w jakikolwiek sposób, np. poprzez podanie konkretnych danych lub dołączenie dokumentów odnoszących się do sytuacji materialnej skarżącej, w tym kondycji finansowej jej firmy. Ograniczenie się do gołosłownego wskazania na okoliczności, które w ocenie pełnomocnika skarżącej doprowadzą do likwidacji jej działalności gospodarczej nie stanowi zatem uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, Sąd uznał, że nie zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, i orzekł jak w pkt I sentencji. Pełnomocnik skarżącej złożył również wniosek o zawieszenie niniejszego postępowania sądowego do czasu prawomocnego zakończenia postępowania karnego przed Sądem Okręgowym w G. do sygn. akt[...]– wszczętego aktem oskarżenia przeciwko A.M. i innym, złożonym przez Prokuraturę Rejonową w R.. Pełnomocnik skarżącej wskazał na postawione oskarżonym w postępowaniu karnym zarzuty (akt oskarżenia liczy 1239 stron), stwierdzając że w jego ocenie rozpatrzenie skargi w niniejszej sprawie zależy od wyniku postępowania w sprawie karnej, a rozstrzygnięcie odnośnie zarzucanych aktem oskarżenia czynów wprost będzie stanowić podstawę dla rozstrzygnięcia przedmiotowej skargi (przesłanka tzw. zagadnienia wstępnego). W zakresie powyższego wniosku Sąd zważył co następuje: Wniosek o zawieszenie postępowania jest bezzasadny. Stosownie do treści art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zawieszenie postępowania sądowego może nastąpić z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania sądowego. Przepis ten odnosi się do sytuacji, w której wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem, uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego, którego ocena należy ze względu na jego przedmiot do kompetencji innego organu państwowego niż ten, przed którym toczy się postępowanie w głównej sprawie. W niniejszej sprawie sprowadza się to do wyjaśnienia tej zależności, oraz ustalenie jaki wpływ na postępowanie sądowoadministracyjne może mieć rozstrzygnięcie sprawy karnej tj. udowodnienie skarżącej zarzutów postawionych jej w akcie oskarżenia. Przedmiotowa sprawa podatkowa dotyczy zawyżenia przez A. M. kosztów uzyskania przychodów w prowadzonej działalności gospodarczej poprzez zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów wartości czterech faktur VAT, wystawionych przez firmę "A. ", na łączną kwotę netto 125.700,00 zł, dotyczących zakupu oleju napędowego, który w ocenie organów podatkowych nie został dokonany. W ocenie Sądu przedstawiony przez pełnomocnika skarżącej szereg postawionych jej zarzutów dotyczy wielu przestępstw, w tym udziału w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnienie przestępstw związanych z wystawianiem nierzetelnych faktur VAT, jednak nie dotyczą one bezpośrednio przedmiotowych czterech faktur VAT, wystawionych przez firmę "A. " Wskazywane zarzuty karne nie odnoszą się ściśle do przedmiotu kontrolowanego postępowania podatkowego, którą stanowi okoliczność stwierdzenia zawyżenia kosztów uzyskania przychodów w prowadzonej działalności gospodarczej i w związku z tym nie stanowią zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Ponadto organy podatkowe mają pełną możliwość przeprowadzenia dowodów i samodzielnego ustalenia stanu faktycznego w celu rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, a sąd administracyjny może samodzielnie dokonać oceny prawidłowości postępowania, w zakresie powyższego ustalenia stanu faktycznego. Pozostaje to również w zgodzie z art. 11 p.p.s.a., stosownie do którego sąd administracyjny jest związany jedynie ustaleniami prawomocnego wyroku skazującego wydanego w postępowaniu karnym. Przepis powyższy nie może być przedmiotem wykładni rozszerzającej, co oznacza, że wyrok uniewinniający nie wiąże sądu (por. wyrok Wojewódzki Sąd Administracyjny w z dnia 14 września 2006 r., VI SA/Wa 1363/06 Lex nr 255807). Zatem w ocenie Sądu nie ma podstaw do zawieszenia postępowanie w przedmiotowej sprawie w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe i działając na podstawie art. 131 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w pkt II sentencji.