I OZ 880/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. Z. na postanowienie zawarte w pkt 3 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 14 września 2010 r., sygn. akt II SA/Ol 737/10 zasądzające od Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w O. na rzecz A. Z. kwotę 177, 45 (sto siedemdziesiąt siedem złotych czterdzieści pięć groszy) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego w sprawie ze skargi A. Z. na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w O. z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie wyrównania nagrody rocznej postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 14 września 2010 r., sygn. akt II SA/Ol 737/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w pkt 1) uchylił decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w O. z dnia [...] czerwca 2009 r. w przedmiocie wyrównania nagrody rocznej; w pkt 2) orzekł, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; w pkt 3) zasądził od Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w O. na rzecz A. Z. kwotę 177, 45 (sto siedemdziesiąt siedem złotych czterdzieści pięć groszy) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Uzasadniając przyznanie zwrotu kosztów Sąd stwierdził, że uwzględnił tylko koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw, to jest koszty dwukrotnego przejazdu strony do sądu na rozprawy w dniu 1 września 2009 r. oraz w dniu 14 września 2010 r., koszty nadania przesyłek pocztowych oraz koszty związane ze stawiennictwem w sądzie w celu zapoznania się z aktami sprawy w dniach 18 sierpnia 2009 r., 26 sierpnia 2009 r., 31 sierpnia 2009 r., 3 września 2009 r., 11 września 2009 r. i 10 września 2009 r. Sąd wskazał, że nie uwzględnił wszystkich kosztów dojazdu w celu zapoznawania się z aktami sprawy lub składania pism procesowych, wymienionych przez skarżącego. Zdaniem Sądu pomiędzy datą doręczenia postanowienia w sprawie zawieszenia oraz postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania nie było potrzeby zapoznawania się z aktami sprawy, ponieważ nie były w tym czasie podejmowane żadne czynności procesowe. Na postanowienie zawarte w pkt 3) wskazanego wyżej wyroku, to jest na postanowienie w zakresie zwrotu kosztów A. Z. złożył zażalenie podnosząc, że Sąd naruszył art. 205 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), bowiem przyznając koszty postępowania dokonał subiektywnej oceny. Zdaniem skarżącego Sąd nie jest uprawniony do wyliczania i różnicowania kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zgodnie art. 205 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym, zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie. Suma kosztów przejazdu i równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać wynagrodzenia jednego adwokata lub radcy prawnego. W niniejszej sprawie stwierdzić należy, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował powyższy przepis. Zauważyć należy, że w rozpoznawanej sprawie skarżący korzystał z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, wynikającego z art. 239 pkt. 1 lit. d powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż sprawa z jego skargi dotyczyła stosunków służbowych. Wobec tego podkreślenia wymaga, że w niniejszej sprawie za niezbędne uznać należy tylko koszty przejazdu strony związane ze stawiennictwem na rozprawie. Nie można zatem za niezbędne uznać przejazdów wiążących się jedynie z chęcią zapoznania się strony z aktami sprawy (a na takie wydatki wskazuje skarżący), bowiem strona informowana jest o wszelkich czynnościach procesowych, doręczane są jej wszystkie odpisy ewentualnych pism składanych do akt sprawy. Pomimo tego jednak Sąd pierwszej instancji zasądził na rzecz skarżącego – oprócz kosztów przejazdu na rozprawy w dniu 1 i 14 września 2010 r. – również koszty nadania przesyłek pocztowych oraz koszty związane ze stawiennictwem w sądzie w celu zapoznania się z aktami sprawy w dniach 18 sierpnia 2009 r., 26 sierpnia 2009 r., 31 sierpnia 2009 r., 3 września 2009 r., 11 września 2009 r. i 10 września 2009 r. Nie można zatem przyznać racji skarżącemu, który twierdzi, że Sąd naruszył art. 205 § 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodzić się bowiem należy z Sądem pierwszej instancji, który uznał, że wielokrotne przyznawanie kosztów za dokonanie tej samej czynności byłoby zupełnie nieuzasadnione. Z tych powodów, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Olsztynie nie narusza przepisów obowiązującego prawa. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.